Art. 921¹⁰. k.c. Puszczenie w obieg dokumentu na okaziciela

§ 1. Jeżeli do puszczenia w obieg dokumentu na okaziciela jest wymagane zezwolenie właściwego organu państwowego, dokument wystawiony bez takiego zezwolenia jest nieważny.

§ 2. Podpis dłużnika może być odbity sposobem mechanicznym, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej.

Komentarz do Art. 921¹⁰. kc

Art. 921¹⁰ Kodeksu cywilnego dotyczy kwestii związanych z dokumentami na okaziciela oraz wymogami formalnymi dotyczącymi ich ważności. Przepis ten zawiera dwie kluczowe normy prawne, które warto omówić szczegółowo.

Wymóg zezwolenia właściwego organu państwowego

Pierwsza część artykułu stanowi, że jeżeli do puszczenia w obieg dokumentu na okaziciela jest wymagane zezwolenie właściwego organu państwowego, dokument wystawiony bez takiego zezwolenia jest nieważny. Oznacza to, że w przypadku, gdy przepisy prawa przewidują konieczność uzyskania zezwolenia na emisję określonego rodzaju dokumentów na okaziciela, brak takiego zezwolenia skutkuje nieważnością dokumentu.

Przykład zastosowania:

Jeżeli prawo wymaga, aby obligacje na okaziciela mogły być emitowane tylko po uzyskaniu zezwolenia Komisji Nadzoru Finansowego, to obligacje wystawione bez takiego zezwolenia są nieważne. Nieważność oznacza, że dokument taki nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a więc nie może być podstawą do dochodzenia jakichkolwiek roszczeń.

Podpis dłużnika

Druga część artykułu odnosi się do formy podpisu dłużnika na dokumencie na okaziciela. Przepis stanowi, że podpis dłużnika może być odbity sposobem mechanicznym, chyba że przepisy szczególne stanowią inaczej. Oznacza to, że w przypadku dokumentów na okaziciela, podpis dłużnika nie musi być własnoręczny i może być wykonany za pomocą mechanicznych środków, takich jak pieczęć czy druk.

Wyjątki:

Jednakże, jeżeli przepisy szczególne wymagają własnoręcznego podpisu, to zastosowanie mechanicznego sposobu podpisu będzie niewystarczające. Przykładem może być sytuacja, w której przepisy dotyczące weksli wymagają własnoręcznego podpisu wystawcy.

Znaczenie praktyczne

Przepis ten ma istotne znaczenie praktyczne, zwłaszcza w kontekście obrotu gospodarczego i finansowego. Dokumenty na okaziciela, takie jak obligacje, czeki czy weksle, są powszechnie stosowane w obrocie prawnym. Wymóg uzyskania zezwolenia oraz możliwość stosowania mechanicznego podpisu wpływają na bezpieczeństwo i pewność obrotu prawnego.

Podsumowanie

Art. 921¹⁰ Kodeksu cywilnego wprowadza istotne regulacje dotyczące ważności dokumentów na okaziciela oraz formy podpisu dłużnika. Przepis ten ma na celu zapewnienie zgodności z wymogami prawa oraz ułatwienie obrotu prawnego poprzez dopuszczenie mechanicznych form podpisu, co jest szczególnie istotne w dobie nowoczesnych technologii. Jednocześnie, wymóg uzyskania zezwolenia właściwego organu państwowego ma na celu kontrolę i nadzór nad emisją takich dokumentów, co jest ważne z punktu widzenia bezpieczeństwa obrotu gospodarczego.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

dokument na okaziciela

zezwolenie organu

organ właściwy

przepis szczególny

Art. 921⁹. kc Art. 921¹¹. kc