Art. 336. k.c. Posiadacz samoistny; posiadacz zależny

Posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).

Komentarz do Art. 336. kc

Posiadanie to stan faktyczny, a nie prawo. Posiadaczem jest ten, kto rzeczą włada, niezależnie od tego, czy przysługuje mu do niej jakikolwiek tytuł.

Najważniejsze punkty

Posiadacz samoistny włada rzeczą jak właściciel - decyduje o niej, czerpie z niej korzyści i nie liczy się z niczyim zwierzchnictwem.
Posiadacz zależny włada nią jak użytkownik, zastawnik, najemca, dzierżawca albo mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą.
Oba rodzaje występują równocześnie: właściciel, który wynajął mieszkanie, pozostaje posiadaczem samoistnym, a najemca jest posiadaczem zależnym tej samej rzeczy.
Dzierżyciel to nie posiadacz: kto włada rzeczą za kogo innego, jest dzierżycielem (art. 338) - na przykład przechowawca albo pracownik używający sprzętu pracodawcy.
Domniemania: domniemywa się, że kto rzeczą faktycznie włada, jest posiadaczem samoistnym (art. 339), że posiadanie jest zgodne ze stanem prawnym (art. 341) oraz że jest ciągłe (art. 340).
Skutek praktyczny: tylko posiadanie samoistne prowadzi do zasiedzenia własności (art. 172). Najemca ani dzierżawca nie zasiedzi rzeczy, choćby władał nią dziesiątki lat.

W praktyce

O kwalifikacji decyduje sposób władania, a nie nazwa użyta w dokumentach. Płacenie czynszu albo uznawanie cudzej własności przekreśla samoistność posiadania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 1610.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

posiadacz samoistny

posiadacz zależny

użytkownik rzeczy

zastawnik rzeczy

najemca rzeczy

dzierżawca rzeczy

prawo władztwa

cudza rzecz

Art. 251.Art. 337.