Art. 26. k.c. Domicilium dziecka

§ 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy rodzicielskiej.

§ 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.

Komentarz do Art. 26. kc

Miejsce zamieszkania dziecka, które jest pod opieką rodziców, jest tam, gdzie mieszkają rodzice albo ten z rodziców, który ma pełną władzę rodzicielską lub któremu powierzono jej wykonywanie. Jeśli obydwu rodzicom przysługuje władza rodzicielska i mają osobne miejsca zamieszkania, to miejsce zamieszkania dziecka jest tam, gdzie dziecko stale przebywa. Jeśli dziecko nie mieszka stale u żadnego z rodziców, to sąd opiekuńczy określa jego miejsce zamieszkania. Artykuł 26 Kodeksu cywilnego (kc) dotyczy ustalenia miejsca zamieszkania dziecka w kontekście władzy rodzicielskiej. Miejsce zamieszkania dziecka ma kluczowe znaczenie zarówno z perspektywy prawa rodzinnego, jak i administracyjnego, ponieważ wiąże się z szeregiem praw i obowiązków, takich jak prawo do opieki, obowiązek alimentacyjny, a także kwestie związane z edukacją i opieką zdrowotną dziecka.

§ 1. Miejsce zamieszkania dziecka przy wspólnej władzy rodzicielskiej

Pierwszy paragraf określa zasadę, że miejscem zamieszkania dziecka, które pozostaje pod władzą rodzicielską, jest miejsce zamieszkania jego rodziców. W sytuacji, gdy rodzice żyją razem i wspólnie sprawują władzę rodzicielską, miejsce zamieszkania dziecka jest jednoznacznie określone i zgodne z miejscem zamieszkania rodziców.

W przypadku rozwodu lub separacji, gdy tylko jednemu z rodziców przysługuje wyłączna władza rodzicielska lub gdy sąd powierzył wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, miejsce zamieszkania dziecka ustalane jest na podstawie miejsca zamieszkania tego rodzica. Ta zasada odzwierciedla przekonanie, że dla dobra dziecka ważne jest, aby jego miejsce zamieszkania było stabilne i związane z osobą, która na co dzień się nim opiekuje i podejmuje kluczowe decyzje dotyczące jego życia.

§ 2. Miejsce zamieszkania dziecka przy osobnych miejscach zamieszkania rodziców

Drugi paragraf art. 26 kc odnosi się do sytuacji, gdy rodzice mają osobne miejsca zamieszkania, ale władza rodzicielska przysługuje im obojgu. W takim przypadku, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u którego dziecko stale przebywa. Ta zasada uwzględnia praktyczne aspekty życia dziecka, takie jak codzienna opieka, edukacja i integracja z lokalną społecznością.

Jeśli dziecko nie przebywa stale u jednego z rodziców, a jego miejsce zamieszkania nie może być ustalone na podstawie stałego pobytu, sąd opiekuńczy decyduje o miejscu zamieszkania dziecka. Decyzja taka jest podejmowana z uwzględnieniem najlepszego interesu dziecka, co może obejmować czynniki takie jak warunki mieszkaniowe, możliwości zapewnienia odpowiedniej opieki i edukacji, a także więzi emocjonalne dziecka z każdym z rodziców.

Znaczenie artykułu

Artykuł 26 kc podkreśla, że miejsce zamieszkania dziecka powinno być ustalane z uwzględnieniem jego dobra oraz stabilności warunków życiowych. Przepis ten ma na celu zapewnienie, że w przypadku rozdzielenia się ścieżek życiowych rodziców, interes dziecka pozostaje na pierwszym miejscu, a jego miejsce zamieszkania jest ustalane w sposób jasny i przemyślany. Sąd opiekuńczy pełni tutaj rolę arbitra, który ma za zadanie rozstrzygnąć wszelkie wątpliwości w sposób służący najlepiej interesom dziecka.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

miejsce zamieszkaniadzieckowładza rodzicielskarodzicsąd opiekuńczy

Art. 25. kc Art. 27. kc