§ 14.
1. Powiatowy lekarz weterynarii w przypadku stwierdzenia w gospodarstwie lub w gołębniku choroby u gołębi pocztowych lub innych ptaków trzymanych w niewoli, z wyłączeniem drobiu, wyznacza to gospodarstwo lub ten gołębnik jako ognisko choroby oraz:
1) przeprowadza dochodzenie epizootyczne, a także:
a) nakazuje:
b) zakazuje ponownego wprowadzania gołębi pocztowych lub innych ptaków trzymanych w niewoli do gospodarstwa lub gołębnika, przez okres co najmniej 21 dni od dnia przeprowadzenia czynności, o których mowa w ust. 3, albo
2) zakazuje przemieszczania gołębi lub innych ptaków trzymanych w niewoli: - przez okres co najmniej 60 dni od dnia ustąpienia klinicznych objawów choroby.
a) do gołębnika lub gospodarstwa,
b) z gołębnika lub gospodarstwa
2. Powiatowy lekarz weterynarii, w przypadku wydania zakazu, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nakazuje zniszczenie przedmiotów, ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego, środków żywienia zwierząt, ściółki lub nawozów naturalnych, które mogły ulec zanieczyszczeniu, a zostały zebrane lub zgromadzone w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2.
3. Po wykonaniu czynności, o których mowa w ust. 1, gołębniki lub inne obiekty, w których były utrzymywane gołębie pocztowe lub inne ptaki trzymane w niewoli, ich otoczenie, ich środki transportu oraz inne przedmioty, które mogły ulec zakażeniu, poddaje się oczyszczaniu i odkażaniu pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2005 r. poz. 158.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.