§ 8.
1. Powiatowy lekarz weterynarii, wojewoda albo minister właściwy do spraw rolnictwa, w przypadku wyznaczenia ogniska choroby, określa obszar:
1) zapowietrzony, o promieniu co najmniej 3 km wokół ogniska choroby;
2) zagrożony, o promieniu co najmniej 10 km wokół ogniska choroby.
2. Obszar zapowietrzony i zagrożony określa się, uwzględniając:
1) wyniki dochodzenia epizootycznego;
2) warunki geograficzne, biorąc pod uwagę granice naturalne lub sztuczne;
3) lokalizację i odległości pomiędzy gospodarstwami, w których są utrzymywane świnie;
4) drogi przemieszczania świń;
5) lokalizację rzeźni oraz miejsc, w których świnie mogą być zabijane lub poddawane ubojowi;
6) środki transportu i sprzęt wykorzystywany do przemieszczenia świń w tych obszarach, w szczególności transportowanych do rzeźni, oraz liczbę osób nadzorujących to przemieszczenie.
3. Jeżeli przy określaniu obszaru zapowietrzonego lub zagrożonego obszar ten przekracza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i obejmuje terytorium innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, Główny Lekarz Weterynarii współpracuje z właściwymi organami tego państwa w celu określenia tego obszaru.
4. Powiatowy lekarz weterynarii, wojewoda albo minister właściwy do spraw rolnictwa podaje do publicznej wiadomości w środkach masowego przekazu lub w inny zwyczajowo przyjęty sposób na danym terenie informację o ograniczeniach i zagrożeniach związanych z wystąpieniem choroby.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2007 r. poz. 2.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.