§ 13.
1. W przypadku stwierdzenia wystąpienia nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w strefie lub enklawie położonych na tym terytorium, objętych programem określonym w art. 57 ust. 1 pkt 1 lub 3 ustawy , o statusie nieokreślonym lub skażonych (nieuznanych za wolne od tej choroby), powiatowy lekarz weterynarii, w celu zapobieżenia rozprzestrzenianiu się tej choroby:
1) uznaje gospodarstwo lub obszar hodowli mięczaków za skażone;
2) określa obszar zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury, obejmujący obszar ochronny i obszar nadzoru.
2. Zwierzęta akwakultury pochodzące z obszaru zapobiegania rozprzestrzenianiu się choroby zakaźnej zwierząt akwakultury są:
1) przemieszczane wyłącznie do skażonych gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków lub
2) zbierane i poddawane ubojowi w celu spożycia przez ludzi, zgodnie z § 8 ust. 1.
3. Martwe ryby i skorupiaki są usuwane i unieszkodliwiane pod nadzorem powiatowego lekarza weterynarii, w sposób określony w rozporządzeniu nr 1069/2009, z uwzględnieniem typu gospodarstw lub obszarów hodowli mięczaków i rodzaju produkcji prowadzonej w tych gospodarstwach lub obszarach oraz ryzyka, jakie zwierzęta te stwarzają dla dalszego rozprzestrzeniania się nieegzotycznej choroby zakaźnej zwierząt akwakultury.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 781.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.