§ 6. Kryteria wyznaczenia na wyższe stanowisko służbowe
1. Przy wyznaczaniu żołnierza na wyższe stanowisko służbowe organ, w zakresie oceny potrzeb Sił Zbrojnych, uwzględnia:
1) staż służby w:
a) wojsku,
b) posiadanym stopniu wojskowym:
na stanowisku służbowym,
na uczelni wojskowej, w szkole podoficerskiej, w centrum szkolenia lub w ośrodku szkolenia, w których żołnierz pobiera naukę,
w dyspozycji, z wyłączeniem okresu pozostawania w dyspozycji w związku z udzielonym urlopem wychowawczym lub w związku z podjęciem pracy poza granicami państwa w strukturach organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych strukturach wojskowych,
c) pionie funkcjonalnym oraz korpusie osobowym i grupie osobowej, do których zaszeregowane jest stanowisko służbowe, na jakie żołnierz ma być wyznaczony;
2) okres posiadania równorzędnego stopnia służbowego w danej służbie oraz okres zajmowania równorzędnego stanowiska w danej służbie przed przeniesieniem do dalszego pełnienia służby w ramach zawodowej służby wojskowej – w przypadku funkcjonariusza, o którym mowa w art. 137 ustawy;
3) opinie służbowe, w tym:
a) wyniki uzyskane w latach poprzednich,
b) określone kierunki rozwoju żołnierza zawodowego,
c) dyspozycyjność;
4) wymogi zdrowotne i sprawność fizyczną;
5) znajomość języków obcych;
6) niekaralność oraz nieprowadzenie przeciwko żołnierzowi postępowania karnego lub dyscyplinarnego;
7) istnienie okoliczności, o których mowa w art. 223 ustawy.
2. W przypadku stanowisk służbowych, na które wyznacza Minister Obrony Narodowej, oceny potrzeb Sił Zbrojnych dokonuje kierownik komórki organizacyjnej właściwej do spraw kadr.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Obrony Narodowej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 413.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.