Przejdź do treści
12 jednostek niższego rzędu

Rozdział 2

Zagraniczne podróże służbowe

1. W zagranicznej podróży służbowej termin i miejsce wykonywania przez policjanta czynności służbowych poza granicami kraju określa polecenie odbycia zagranicznej podróży służbowej wydane przez:
1) Komendanta Głównego Policji ‒ w stosunku do policjantów pełniących służbę w Komendzie Głównej Policji oraz w Centralnym Pododdziale Kontrterrorystycznym Policji „BOA”, Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji, Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Policji, komendantów wojewódzkich lub Komendanta Stołecznego Policji, Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie i komendantów szkół policyjnych;
1a) Komendanta Centralnego Biura Śledczego Policji ‒ w stosunku do podległych policjantów;
1b) Komendanta Biura Spraw Wewnętrznych Policji ‒ w stosunku do podległych policjantów;
2) komendanta wojewódzkiego lub Komendanta Stołecznego Policji ‒ w stosunku do podległych policjantów;
3) Komendanta-Rektora Wyższej Szkoły Policji w Szczytnie lub komendanta szkoły policyjnej ‒ w stosunku do podległych policjantów.
2. Jeżeli przemawiają za tym cel wyjazdu lub inne szczególne względy, polecenie odbycia zagranicznej podróży służbowej w stosunku do policjantów, o których mowa w ust. 1 pkt 1a‒3, może wydać bezpośrednio Komendant Główny Policji.
3. Czas zagranicznej podróży służbowej liczy się:
1) od chwili przekroczenia granicy państwowej w drodze za granicę do chwili jej przekroczenia w drodze powrotnej do kraju ‒ jeśli jest odbywana drogą lądową;
2) od chwili startu samolotu z ostatniego lotniska w kraju do chwili lądowania samolotu w drodze powrotnej na pierwszym lotnisku w kraju ‒ jeśli jest odbywana drogą lotniczą;
3) od chwili wyjścia statku z ostatniego portu polskiego do chwili wejścia statku w drodze powrotnej do portu polskiego ‒ jeśli jest odbywana drogą morską.
4. Jeżeli przekroczenie granicy państwowej odbywa się poza miejscowością stanowiącą stałe miejsce pełnienia służby, za czas podróży od tej miejscowości do miejsca przekroczenia granicy i z powrotem policjantowi przysługują należności na warunkach określonych w § 1-8 i 10.
§ 13. Należności za podróż zagraniczną
Z tytułu zagranicznej podróży służbowej policjantowi przysługują:
1) diety na pokrycie kosztów wyżywienia i inne drobne wydatki;
2) zwrot kosztów:
a) noclegów, przejazdów i dojazdów,
b) leczenia oraz innych niezbędnych wydatków określonych przez przełożonego, który wydał polecenie jej odbycia.
1. Dieta, o której mowa w § 13 pkt 1, przysługuje w wysokości obowiązującej dla docelowego państwa podróży służbowej.
2. Jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa:
1) nie dłużej niż dobę i wynosi:
a) do 8 godzin ‒ przysługuje 1/3 diety,
b) ponad 8 do 12 godzin ‒ przysługuje 1/2 diety,
c) ponad 12 godzin ‒ przysługuje dieta w pełnej wysokości;
2) dłużej niż dobę:
a) za każdą pełną dobę ‒ przysługuje dieta w pełnej wysokości,
b) za niepełną, ale rozpoczętą dobę ‒ przysługuje dieta w wysokości, o której mowa w pkt 1.
3. Kwotę diety zmniejsza się o koszt otrzymanego za granicą bezpłatnego wyżywienia przyjmując, że każdy bezpłatny posiłek stanowi odpowiednio:
1) śniadanie ‒ 15% diety;
2) obiad ‒ 30% diety;
3) kolacja ‒ 30% diety.
4. Za każdy dzień (dobę) pobytu w szpitalu lub innym zakładzie leczniczym za granicą policjantowi przysługuje 25% kwoty diety.
1. Policjantowi odbywającemu zagraniczną podróż służbową w ramach współpracy przygranicznej, bez konieczności korzystania za granicą z noclegu, dieta, o której mowa w § 13 pkt 1, przysługuje w wysokości 25% stawek określonych w § 14 ust. 2.
2. Dieta, o której mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli:
1) zagraniczna podróż służbowa trwa krócej niż 4 godziny;
2) policjant otrzymał za granicą co najmniej jeden bezpłatny posiłek, o którym mowa w § 14 ust. 3.
3. W przypadku wielokrotnego przekraczania granicy w ciągu doby czas zagranicznej podróży służbowej, o której mowa w ust. 1, sumuje się.
1. Za nocleg policjantowi przysługuje zwrot poniesionych kosztów w wysokości stwierdzonej rachunkiem hotelowym, w granicach ustalonego na ten cel limitu.
2. W uzasadnionych przypadkach przełożony, który wydał polecenie odbycia zagranicznej podróży służbowej, może wyrazić zgodę na zwrot kosztów noclegu stwierdzonych rachunkiem w wysokości przekraczającej limit, o którym mowa w ust. 1.
3. Policjantowi, który nie korzystał z noclegu w hotelu, przysługuje ryczałt za każdy nocleg w wysokości 25% limitu, o którym mowa w ust. 1.
4. Zwrot kosztów noclegu lub ryczałt za nocleg nie przysługują za czas przejazdu oraz gdy policjantowi zapewniono bezpłatny nocleg.
§ 16. Wysokość diet i limitów noclegowych
Wysokość diet, o których mowa w § 14, oraz limitów na pokrycie kosztów noclegu, o których mowa w § 15, ustala się w wysokości określonej w przepisach dotyczących wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju, wydanych na podstawie art. 775§ 2 Kodeksu pracy.
§ 17. Odesłanie
Do policjanta odbywającego przejazdy w czasie zagranicznych podróży służbowych stosuje się odpowiednio przepisy § 5 i 6.
1. Policjantowi przysługuje ryczałt w wysokości jednej diety na pokrycie poniesionych kosztów dojazdu z dworca i do dworca kolejowego, autobusowego, portu lotniczego lub morskiego w miejscowości docelowej za granicą oraz w każdej innej miejscowości, w której korzystał z noclegu.
2. Policjantowi korzystającemu za granicą z dojazdów środkami komunikacji miejscowej przysługuje ryczałt na pokrycie ich kosztów w wysokości 10% diety za każdą rozpoczętą dobę pobytu w zagranicznej podróży służbowej.
§ 19. Pomniejszenie należności o środki zagraniczne
Sumę należności pieniężnych przysługujących policjantowi z tytułu zagranicznej podróży służbowej zmniejsza się o kwotę środków pieniężnych otrzymanych od strony zagranicznej na cele związane z finansowaniem kosztów tej podróży.
§ 20. Zwrot kosztów przewozu bagażu
Jeżeli zagraniczna podróż służbowa trwa ponad 30 dni lub gdy państwem docelowym jest państwo pozaeuropejskie, przełożony może wyrazić zgodę na zwrot kosztów przewozu samolotem bagażu osobistego o wadze do 30 kg, liczonej łącznie z wagą bagażu opłaconego w cenie biletu.
1. W razie choroby policjantowi przysługuje zwrot kosztów leczenia za granicą, w tym leków.
2. Nie podlegają zwrotowi koszty:
1) leczenia refundowane ze środków Narodowego Funduszu Zdrowia w ramach obowiązkowego ubezpieczenia zdrowotnego policjanta;
2) zakupu leków, których nabycie za granicą nie było konieczne;
3) zabiegów chirurgii plastycznej i kosmetycznych;
4) nabycia protez ortopedycznych, dentystycznych lub okularów.
3. W razie zgonu policjanta za granicą, koszty transportu jego zwłok do kraju pokrywa jednostka organizacyjna Policji właściwa do rozliczenia kosztów zagranicznej podróży służbowej.
1. Policjant odbywający zagraniczną podróż służbową otrzymuje zaliczkę w walucie obcej na niezbędne koszty podróży i pobytu poza granicami kraju. Za jego zgodą zaliczka może być wypłacona w walucie polskiej, w wysokości stanowiącej równowartość zaliczki obliczonej w walucie obcej.
2. Rozliczenia kosztów zagranicznej podróży służbowej dokonuje się w walucie otrzymanej zaliczki, w walucie wymienialnej albo w walucie polskiej, w terminie 14 dni od dnia zakończenia podróży.
2a. Jeżeli policjant odbywa zagraniczne podróże służbowe na warunkach określonych w § 14a stale lub cyklicznie, rozliczenia ich kosztów można dokonywać za okres miesięczny w terminie 14 dni po upływie każdego miesiąca.
3. Do rozliczenia kosztów i wypłaty należności z tytułu zagranicznej podróży służbowej przepisy § 11 ust. 1, 3 i 5 stosuje się odpowiednio, z tym że:
1) jeżeli uzyskanie dokumentu (rachunku) nie było możliwe, policjant załącza oświadczenie o dokonanym wydatku i przyczynach braku jego udokumentowania;
2) w przypadkach, o których mowa w § 12 ust. 2, rozliczenia kosztów zagranicznej podróży służbowej dokonuje Komenda Główna Policji.

Pełna treść aktu: w sprawie wysokości, warunków i trybu przyznawania policjantom należności za podróże służbowe i przeniesienia.