§ 3.
Instalacjami, w których będą stosowane ciężkie oleje opałowe, które nie muszą spełniać wymagań jakościowych w zakresie zawartości siarki, są instalacje energetycznego spalania:
1) do których stosuje się przepisy wydane na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2016 r. poz. 672, z późn. zm.) i które spełniają określone w tych przepisach standardy emisyjne dwutlenku siarki;
2) do których nie stosuje się przepisów wydanych na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska i dla których wartości stężeń SO w gazach odlotowych nie przekraczają 1700 mg/m przy zawartości tlenu w gazach odlotowych wynoszącej 3% na jednostkę objętości tych gazów w stanie suchym;
3) w rafineriach, dla których średnia miesięczna wartość stężenia dwutlenku siarki w gazach odlotowych, uśredniona dla wszystkich tych instalacji w danej rafinerii, niezależnie od wykorzystywanego rodzaju paliwa lub mieszanki paliw, nie przekracza 1700 mg/m przy zawartości tlenu w gazach odlotowych wynoszącej 3% na jednostkę objętości tych gazów w stanie suchym; uśrednianie to nie obejmuje instalacji, o których mowa w pkt 1 i 2; uśredniając średnie miesięczne wartości stężenia dwutlenku siarki w gazach odlotowych dla wszystkich tych instalacji w danej rafinerii, uwzględnia się wartość ważoną względem natężenia przepływu objętości gazów odlotowych z poszczególnych instalacji.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Energii, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 2008.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.