Rozdział 3. Minimalne warunki utrzymywania świń
Rozdział 3
Minimalne warunki utrzymywania świń
1. Świnie utrzymywane w gospodarstwie w systemie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się w kojcu na ściółce lub bez ściółki:
1) pojedynczo;
2) grupowo.
2. Świń nie utrzymuje się na uwięzi.
3. W przypadku utrzymywania świń w systemie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2:
1) w grupę łączy się zwierzęta o zbliżonym wieku;
2) podejmuje się działania minimalizujące agresję i zapobiegające walkom zwierząt, w szczególności te, o których mowa w ust. 4 i
4. Utrzymywane grupowo świnie chore, zranione, wykazujące agresję lub atakowane przez inne zwierzęta czasowo utrzymuje się pojedynczo.
5. Lochy i loszki od 4. tygodnia po pokryciu do tygodnia przed przewidywanym terminem proszenia utrzymuje się grupowo.
6. W przypadku gdy w gospodarstwie utrzymuje się mniej niż 10 sztuk loch lub loszek, o których mowa w ust. 5, można je utrzymywać pojedynczo.
1. Kojec, w którym utrzymuje się lochy i loszki w tygodniu poprzedzającym przewidywany termin ich proszenia, zaopatruje się w materiał umożliwiający budowę gniazda, chyba że nie jest to możliwe ze względu na stosowany w gospodarstwie system odprowadzania gnojowicy.
2. Prośne lochy i loszki umieszczone w kojcach do proszenia:
1) czyści się dokładnie;
2) poddaje się zabiegom przeciwko zewnętrznym i wewnętrznym pasożytom, jeżeli to konieczne.
3. Powierzchnia kojca do proszenia powinna umożliwiać proszenie naturalne lub zapewniać osobie obsługującej dostęp do zwierzęcia.
4. Kojec buduje się w sposób zapewniający prosiętom swobodny dostęp do karmiącej lochy.
5. W przypadku utrzymywania loch z prosiętami:
1) kojec wyposaża się w przegrodę zapobiegającą przygnieceniu prosiąt przez lochę;
2) w kojcu wydziela się część ze ściółką o powierzchni pozwalającej na jednoczesny odpoczynek prosiąt.
§ 21. Materiały absorbujące uwagę świń
Świniom zapewnia się stały dostęp do materiałów i przedmiotów absorbujących ich uwagę, w szczególności słomy, siana, drewna i trocin, o jakości niewywierającej szkodliwego wpływu na ich zdrowie.
1. Prosięta odsadza się nie wcześniej niż w 28. dniu od dnia ich urodzenia, chyba że wystąpi zagrożenie zdrowia lochy lub prosięcia.
2. Prosięta mogą być odsadzone także z innej przyczyny niż określona w ust. 1, nie wcześniej jednak niż w 21. dniu od dnia urodzenia, jeżeli po odsadzeniu zostaną umieszczone w pomieszczeniu uprzednio oczyszczonym, odkażonym i odizolowanym od pomieszczeń, w których utrzymuje się lochy.
1. Świnie poddaje się zabiegom:
1) diagnostycznym i leczniczym;
2) związanym z:
a) identyfikacją,
b) redukcją kłów u prosiąt i knurów,
c) obcinaniem części ogona,
d) kastracją samców,
e) kolczykowaniem nosa u świń utrzymywanych w systemie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2. Dziennik Ustaw Nr 56 — 5024 —
2. Redukcję kłów u prosiąt i knurów wykonuje się:
1) przez ich ścieranie lub obcinanie, z pozostawieniem nienaruszonej, gładkiej powierzchni;
2) nie później niż w 7. dniu życia prosięcia.
3. Kastrację samców świń wykonuje się z zastosowaniem technik niepowodujących rozrywania tkanek.
4. Zabiegi, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. b i c, wykonuje się jedynie ze względu na bezpieczeństwo świń, w tym w celu przeciwdziałania okaleczeniu innych świń.
5. Przed wykonaniem zabiegów, o których mowa w ust. 4, podejmuje się środki zapobiegające okaleczeniu świń, w szczególności zmieniając warunki ich utrzymywania.
6. Zabiegi, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c i d, mogą być wykonane u świń po ukończeniu 7. dnia życia, wyłącznie po zastosowaniu długotrwałego znieczulenia.
1. Powierzchnia kojca, o którym mowa w § 19 ust. 1, powinna wynosić w przypadku utrzymywania:
1) knurów pojedynczo — co najmniej 6 m2, a gdy krycie odbywa się w kojcu — co najmniej 10 m2;
2) loch w okresie porodu i odchowu prosiąt ssących — co najmniej 3,5 m2;
3) knurów pojedynczo i loszek hodowlanych o masie ciała od 30 do 110 kg — co najmniej 2,7 m2.
2. W przypadku utrzymywania loch pojedynczo wymiary kojca, o którym mowa w § 19 ust. 1, powinny wynosić co najmniej:
1) długość — długość zwierzęcia powiększona o 0,3 m, nie mniej jednak niż 2 m;
2) szerokość — 0,6 m.
3. Powierzchnia kojca, o którym mowa w § 19 ust. 1, w przeliczeniu na jedną sztukę powinna wynosić, w przypadku utrzymywania grupowo:
1) knurów — co najmniej 6 m2;
2) warchlaków i tuczników o masie ciała:
a) do 10 kg — co najmniej 0,15 m2,
b) powyżej 10 do 20 kg — co najmniej 0,2 m2,
c) powyżej 20 do 30 kg — co najmniej 0,3 m2,
d) powyżej 30 do 50 kg — co najmniej 0,4 m2,
e) powyżej 50 do 85 kg — co najmniej 0,55 m2,
f) powyżej 85 do 110 kg — co najmniej 0,65 m2,
g) powyżej 110 kg — co najmniej 1 m2;
3) knurków i loszek hodowlanych o masie ciała powyżej 30 do 110 kg — co najmniej 1,4 m2;
4) loch — co najmniej 2,25 m2, przy czym w przypadku loch prośnych co najmniej 1,3 m2 powierzchni kojca powinno stanowić stałe podłoże i nie więcej niż 15 % tego podłoża — otwory odpływowe;
5) loszek po pokryciu — co najmniej 1,64 m2, przy czym co najmniej 0,95 m2 powierzchni kojca powinno stanowić stałe podłoże i nie więcej niż 15 % tego podłoża — otwory odpływowe.
4. Powierzchnia kojca, o której mowa w ust. 3 pkt 4 i 5, w przypadku utrzymywania w grupie loch lub loszek po pokryciu:
1) do 5 sztuk — powinna być większa o 10 %;
2) powyżej 39 sztuk — może być mniejsza o 10 %.
5. W przypadku utrzymywania w gospodarstwie co najmniej 10 loch lub loszek, w okresie, o którym mowa w § 19 ust. 5, długość każdego z boków kojca powinna wynosić w przypadku grup:
1) do 5 sztuk — co najmniej 2,41 m;
2) powyżej 5 sztuk — co najmniej 2,81 m.
§ 25. Podłogi szczelinowe i powierzchnia utrzymywania
W przypadku utrzymywania świń w systemie, o którym mowa w:
1) § 19 ust. 1 pkt 2, na betonowej podłodze szczelinowej:
a) szerokość otworów w podłodze nie może wynosić w przypadku: — prosiąt — więcej niż 11 mm, — warchlaków, loszek i knurków hodowlanych — więcej niż 14 mm, — tuczników — więcej niż 18 mm, — loszek po pokryciu lub loch — więcej niż 20 mm,
b) szerokość beleczki w podłodze powinna wynosić w przypadku: — prosiąt i warchlaków — co najmniej 50 mm, — tuczników, loszek i knurków hodowlanych, loszek po pokryciu lub loch — co najmniej 80 mm;
2) § 3 ust. 1 pkt 2, powierzchnia utrzymywania w przeliczeniu na dorosłą sztukę powinna wynosić co najmniej 15 m2.
§ 26. Warunki środowiskowe pomieszczeń dla świń
W pomieszczeniach, w których utrzymuje się świnie:
1) hałas:
a) nie powinien być stały lub wywoływany nagle,
b) jego natężenie nie powinno przekraczać 85 dB;
2) stężenie:
a) dwutlenku węgla (CO2) nie powinno przekraczać 3 000 ppm,
b) siarkowodoru (H2S) nie powinno przekraczać 5 ppm;
3) koncentracja amoniaku (NH3) nie powinna przekraczać 20 ppm. Dziennik Ustaw Nr 56 — 5025 —
Pełna treść aktu: w sprawie wymagań i sposobu postępowania przy utrzymywaniu gatunków zwierząt gospodarskich, dla których normy ochrony zostały określone w przepisach Unii Europejskiej.