§ 15. Utrzymywanie cieląt w kojcach
1. Cielęta utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, utrzymuje się w kojcu:
1) pojedynczo;
2) grupowo.
2. W przypadku utrzymywania cieląt w kojcu pojedynczo:
1) wymiary tego kojca powinny wynosić:
a) szerokość — co najmniej wysokość cielęcia w kłębie,
b) długość — co najmniej 1,1 długości ciała cielęcia mierzonej od czubka nosa do ogonowej krawędzi guza kulszowego; Dziennik Ustaw Nr 56 — 5023 —
2) ściany tego kojca, z wyłączeniem kojca, w którym utrzymuje się chore cielęta, powinny być wykonane w sposób umożliwiający cielętom kontakt wzrokowy i fizyczny.
3. Powierzchnia kojca w przypadku, gdy cielęta utrzymuje się w tym kojcu grupowo, w przeliczeniu na jedną sztukę powinna wynosić co najmniej:
1) 1,5 m2 — dla cieląt o masie ciała do 150 kg;
2) 1,7 m2 — dla cieląt o masie ciała powyżej 150 do 220 kg;
3) 1,8 m2 — dla cieląt o masie ciała powyżej 220 kg.
4. W systemie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, powierzchnia, na której utrzymuje się cielęta, w przeliczeniu na jedną sztukę powinna wynosić co najmniej 5 m2.
5. Cielęta, z wyłączeniem cieląt utrzymywanych w systemie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, dogląda się co najmniej dwa razy dziennie.
6. Cielęta utrzymywane w systemie, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, do ukończenia 2. tygodnia życia utrzymuje się na ściółce.
7. Miejsce do leżenia dla cieląt powinno być wygodne, czyste i odwodnione.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 344.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.