Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie wymagań dotyczących pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu, wytworzonych w instalacjach odnawialnego źródła energii z odnawialnych źródeł energii i transportowanych środkami transportu innymi niż sieci gazowe

Akt obowiązującyDz.U.2024.974Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Klimatu i Środowiska, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 974.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (7)

w sprawie wymagań dotyczących pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu, wytworzonych w instalacjach odnawialnego źródła energii z odnawialnych źródeł energii Na podstawie art. 62 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436,

§ 1. Zakres regulacji pomiarów, rejestracji i przeliczania biogazu

Rozporządzenie określa:

1) wymagania dotyczące pomiarów, rejestracji i sposobu obliczania ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu, wytworzonych w instalacjach odnawialnego źródła energii z odnawialnych źródeł energii i transportowanych środkami transportu innymi niż sieci gazowe, zwanych dalej „biogazem, biogazem rolniczym i biometanem”;
2) miejsce dokonywania pomiarów ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu;
3) sposób przeliczania ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu na ilość energii wyrażoną w MWh.

§ 2. Sposób i miejsce dokonywania pomiarów ilości biogazu

Pomiarów ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu dokonuje się:

1) na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, których właściwości metrologiczne zostały poświadczone w świadectwie wzorcowania, o którym mowa w art. 6a ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. – Prawo o miarach (Dz. U. z 2022 r. poz. 2063);
2) w sposób ciągły w okresach, w których następuje przesył biogazu, biogazu rolniczego i biometanu do dalszego wykorzystania lub przetwarzania;
3) w miejscu zlokalizowanym bezpośrednio przed punktem dalszego wykorzystania lub przetwarzania biogazu, biogazu rolniczego i biometanu.

§ 3. Rejestracja danych o ilości biogazu

1. Dane dotyczące ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu rejestruje się w książce rejestrowej z ponumerowanymi kartami lub z zastosowaniem elektronicznego systemu przetwarzania danych.
2. Rejestrację danych, o których mowa w ust. 1, w książce rejestrowej z ponumerowanymi kartami prowadzi się w systemie dobowym w następujący sposób:
1) każdą pozycję rejestrowanych danych, po dokonaniu wpisu, oddziela się poziomą linią,
2) poprawki wprowadza się w sposób umożliwiający odczytanie poprawionego lub skreślonego wpisu
 i potwierdza się podpisem osoby rejestrującej.
3. Rejestrację danych, o których mowa w ust. 1, z zastosowaniem elektronicznego systemu przetwarzania danych prowadzi się w systemie dobowym w sposób:
1) chronologiczny;
2) umożliwiający:
a) wgląd do treści dokonywanych wpisów oraz ochronę przechowywanych danych przed usunięciem lub zniekształceniem,
b) sporządzanie wydruków za każdą dobę.

§ 5. Wyznaczanie i rejestracja ciepła spalania biogazu

1. W celu przeliczenia ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu na ilość energii wyrażoną w MWh wyznacza się i rejestruje ciepło spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu oraz wyznacza się dobową średnioważoną wartość ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu.
2. Do rejestracji ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu stosuje się przepisy § 3, przy czym dane dotyczące ilości biogazu, biogazu rolniczego i biometanu oraz dane dotyczące ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu rejestruje się w jednej książce rejestrowej, o której mowa w § 3 ust. 2, lub z zastosowaniem jednego elektronicznego systemu przetwarzania danych, o którym mowa w § 3 ust. 3.
3. Wyznaczenia ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu dokonuje się:
1) na podstawie wskazań urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, o których mowa w ust. 5;
2) nie rzadziej niż co godzinę w okresach, w których następuje przesył biogazu, biogazu rolniczego i biometanu do dalszego wykorzystania lub przetwarzania, z zastrzeżeniem § 6 ust. 4;
3) w miejscu, o którym mowa w § 2 pkt 3.
4. W celu wyznaczenia dobowej średnioważonej wartości ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu:
1) w regularnych odstępach czasu, nie rzadziej niż co godzinę, w próbce odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu wykonuje się pomiary stężeń co najmniej metanu, azotu, dwutlenku węgla i tlenu, następnie na ich podstawie oblicza się ciepło spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu, zgodnie z aktualnym poziomem wiedzy i najlepszą praktyką, w szczególności według wytycznych zawartych w normie „PN-EN ISO 6976 Gaz ziemny – Obliczanie wartości kalorycznych, gęstości, gęstości względnej i liczby Wobbego na podstawie składu”;
2) obliczone zgodnie z pkt 1 w cyklu dobowym wartości ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu uśrednia się z wykorzystaniem średniej ważonej.
5. Stężenia co najmniej metanu, azotu, dwutlenku węgla i tlenu, o których mowa w ust. 4 pkt 1, mierzy się na podstawie składu chemicznego certyfikowanej mieszaniny wzorcowej, przy wykorzystaniu urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, których poprawność pomiarowo-analityczna jest kontrolowana nie rzadziej niż raz w roku przez porównania międzylaboratoryjne z laboratorium akredytowanym w tym zakresie.

§ 6. Dobowe przeliczanie ilości biogazu na energię w MWh

1. Ilość biogazu, biogazu rolniczego i biometanu przelicza się na ilość energii wyrażoną w MWh w odstępach dobowych.
2. Dobową ilość biogazu, biogazu rolniczego i biometanu, w przypadku pomiaru objętościowego, przelicza się na ilość energii wyrażoną w MWh według wzoru: E = Hs × V gdzie poszczególne symbole oznaczają: E – dobową ilość energii zawartej w biogazie, biogazie rolniczym i biometanie wyrażoną w MWh, Hs – dobową, średnioważoną względem objętości, wartość ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu wyrażoną w MJ/mdla następujących warunków odniesienia: 25 °C i 101,325 kPa – dla procesu spalania oraz: 0 °C i 101,325 kPa – dla pomiaru objętości, V – objętość stanowiącą sumę wartości wykorzystanych do wyznaczenia dobowej średnioważonej wartości ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu wyrażoną w mdla warunków odniesienia wynoszących: 0 °C i 101,325 kPa – dla pomiaru objętości, przy czym objętość do wskazanych warunków odniesienia przelicza się z zastosowaniem powszechnie uznanych metod wyznaczenia współczynnika ściśliwości oraz uwzględniając aktualny poziom wiedzy i najlepszą praktykę, 1/3600 – współczynnik konwersji wynikający z przeliczania MJ na MWh.
3. Dobową ilość biogazu, biogazu rolniczego i biometanu, w przypadku pomiaru masowego, przelicza się na ilość energii wyrażoną w MWh według wzoru: E = Hs × m gdzie poszczególne symbole oznaczają: E – dobową ilość energii zawartej w biogazie, biogazie rolniczym i biometanie wyrażoną w MWh, Hs – dobową, średnioważoną względem masy, wartość ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu wyrażoną w MJ/kg dla warunków odniesienia wynoszących: 25 °C i 101,325 kPa – dla procesu spalania, m – masę stanowiącą sumę wartości wykorzystanych do wyznaczenia dobowej średnioważonej wartości ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu wyrażoną w kg, 1/3600 – współczynnik konwersji wynikający z przeliczania MJ na MWh.
4. W przypadku awarii urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych, o których mowa w § 5 ust. 5, wykorzystywanych do wyznaczania ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu na potrzeby przeliczania ilości energii zawartej w biogazie, biogazie rolniczym i biometanie zgodnie z ust. 2 albo 3, stosuje się średnią ważoną z dobowych średnioważonych wartości ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu z 30 dni poprzedzających dzień wystąpienia awarii. Wartość ciepła spalania odpowiednio biogazu, biogazu rolniczego i biometanu obliczoną zgodnie z metodyką określoną w zdaniu poprzednim stosuje się nie dłużej niż przez 30 kolejnych dni, licząc od dnia wystąpienia awarii tych urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych.