§ 8. Zakres urządzeń ciśnieniowych objętych wymaganiami
Wymagania określone w niniejszym rozdziale mają zastosowanie do następujących urządzeń ciśnieniowych:
1) urządzeń ciśnieniowych opalanych lub ogrzewanych w inny sposób, stwarzających ryzyko przegrzania, przeznaczonych do wytwarzania pary lub przegrzanej wody o temperaturze wyższej niż 110°C, o pojemności większej niż 2 litry, oraz szybkowarów ciśnieniowych;
2) zbiorników, z wyjątkiem urządzeń ciśnieniowych, o których mowa w pkt 1, jeżeli są one przeznaczone do:
a) gazów, gazów skroplonych, gazów rozpuszczonych pod ciśnieniem, par, a także tych cieczy, których ciśnienie pary w najwyższej dopuszczalnej temperaturze jest wyższe o więcej niż 0,5 bara od normalnego ciśnienia atmosferycznego (wynoszącego 1013 milibarów), w następującym zakresie: − dla płynów z grupy 1, o której mowa w § 11 ust. 2 pkt 1 – dotyczy zbiorników o pojemności większej niż 1 litr oraz iloczynie PS i V większym niż 25 barów x litr lub o ciśnieniu PS wyższym niż 200 barów, − dla płynów z grupy 2, o której mowa w § 11 ust. 2 pkt 2 – dotyczy zbiorników o pojemności większej niż 1 litr oraz iloczynie PS i V większym niż 50 barów x litr lub o ciśnieniu PS wyższym niż 1000 barów oraz wszystkich przenośnych gaśnic i butli do aparatów oddechowych,
b) cieczy o ciśnieniu pary w najwyższej dopuszczalnej temperaturze nie wyższym o więcej niż 0,5 bara od normalnego ciśnienia atmosferycznego (wynoszącego 1013 milibarów), w następującym zakresie: − dla płynów z grupy 1, o której mowa w § 11 ust. 2 pkt 1 – dotyczy zbiorników o pojemności większej niż 1 litr oraz iloczynie PS i V większym niż 200 barów x litr lub o ciśnieniu PS wyższym niż 500 barów, − dla płynów z grupy 2, o której mowa w § 11 ust. 2 pkt 2 – dotyczy zbiorników o ciśnieniu PS wyższym niż 10 barów oraz iloczynie PS i V większym niż 10 000 barów x litr lub o ciśnieniu PS wyższym niż 1000 barów;
3) rurociągów, jeżeli są przeznaczone do:
a) gazów, gazów skroplonych, gazów rozpuszczonych pod ciśnieniem, par i tych cieczy, których ciśnienie pary w najwyższej dopuszczalnej temperaturze jest wyższe o więcej niż 0,5 bara od normalnego ciśnienia atmosferycznego (wynoszącego 1013 milibarów), w następujących zakresach: − dla płynów z grupy 1, o której mowa w § 11 ust. 2 pkt 1 – dotyczy rurociągów o DN większym niż 25, − dla płynów z grupy 2, o której mowa w § 11 ust. 2 pkt 2 – dotyczy rurociągów o DN większym niż 32 oraz iloczynie PS i DN większym niż 1000 barów,
b) cieczy o ciśnieniu pary w najwyższej dopuszczalnej temperaturze wynoszącym nie więcej niż 0,5 bara powyżej normalnego ciśnienia atmosferycznego (1013 milibara), w następujących zakresach: − dla płynów z grupy 1, o której mowa w § 11 ust. 2 pkt 1 – dotyczy rurociągów o DN większym niż 25 oraz iloczynie PS i DN większym niż 2000 barów, − dla płynów z grupy 2, o której mowa w § 11 ust. 2 pkt 2 – dotyczy rurociągów o PS większym niż 10 barów, DN większym niż 200 oraz iloczynie PS i DN większym niż 5000 barów;
4) osprzętu zabezpieczającego oraz osprzętu ciśnieniowego przeznaczonych dla urządzeń ciśnieniowych, o których mowa w pkt 1–3, również w przypadku gdy urządzenia te są wbudowane w zespół.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 1036.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.