Rozdział 2
Zatrzymywanie osób
1. Funkcjonariusz podczas zatrzymywania osoby w kolejności:
1) informuje ją o zatrzymaniu i jego przyczynach oraz o obowiązku podporządkowania się wydawanym poleceniom, a także o możliwości użycia środków przymusu bezpośredniego w przypadku niepodporządkowania się wydanym poleceniom;
2) wykonuje czynności, o których mowa w § 2 ust. 1 albo 2;
3) sprawdza, czy osoba zatrzymana posiada przy sobie:
a) broń lub inne niebezpieczne przedmioty,
b) przedmioty mogące stanowić dowody w postępowaniu lub podlegające przepadkowi, w tym przedmioty mogące służyć do popełnienia przestępstwa skarbowego lub przedmioty, które były przeznaczone do popełnienia przestępstwa skarbowego;
4) odbiera przedmioty, o których mowa w pkt 3;
5) ustala tożsamość osoby zatrzymanej.
2. W przypadku zatrzymywania osoby, co do której z posiadanych informacji lub okoliczności faktycznych wynika, że może posiadać broń lub inne niebezpieczne przedmioty, funkcjonariusz, przystępując do zatrzymania, poprzedza je okrzykiem „Służba Celno-Skarbowa”, a następnie w kolejności:
1) sprawdza, czy osoba zatrzymana posiada przy sobie broń lub inne przedmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3;
2) odbiera osobie zatrzymanej broń i przedmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3;
3) wykonuje czynności, o których mowa w § 2 ust. 1 albo 2;
4) informuje osobę zatrzymaną o zatrzymaniu oraz o obowiązku podporządkowania się wydanym poleceniom, a także o możliwości użycia środków przymusu bezpośredniego w przypadku niepodporządkowania się wydanym poleceniom;
5) ustala tożsamość osoby zatrzymanej.
3. W razie powzięcia wiadomości, że osoba zatrzymana jest żołnierzem w czynnej służbie wojskowej, funkcjonariusz powiadamia właściwy organ wojskowy.
1. Funkcjonariusz ustala tożsamość osoby zatrzymanej na podstawie:
1) dowodu osobistego;
2) dokumentu paszportowego;
3) dokumentu podróży;
4) innego dokumentu zawierającego fotografię oraz oznaczenie serii, numer, datę wydania, datę ważności oraz nazwę organu wydającego.
2. W przypadku gdy nie można ustalić tożsamości osoby zatrzymanej na podstawie dokumentów, o których mowa w ust. 1, tożsamość tej osoby ustala się na podstawie:
1) oświadczenia innej osoby, której tożsamość została ustalona w sposób, o którym mowa w ust. 1;
2) oświadczenia osoby, która jest funkcjonariuszowi znana osobiście.
3. Funkcjonariusz może odstąpić od ustalania, zgodnie z ust. 1 albo 2, tożsamości osoby, która jest mu znana osobiście.
4. W przypadku gdy funkcjonariusz ustala tożsamość osób znajdujących się w pojeździe, gdy uzasadniają to względy bezpieczeństwa, może zażądać opuszczenia pojazdu przez te osoby.
5. W przypadku gdy osoba, której tożsamość jest ustalana, okaże dokumenty potwierdzające korzystanie z immunitetu, dalsze czynności służbowe z udziałem tej osoby mogą być wykonywane jedynie za jej zgodą.
§ 6.
Po zatrzymaniu osoby funkcjonariusz niezwłocznie:
1) poucza osobę zatrzymaną o prawie do:
a) wniesienia, w terminie 7 dni od dnia zatrzymania, zażalenia na zatrzymanie do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zatrzymania lub prowadzenia postępowania,
b) wniesienia, w terminie 7 dni od dnia zatrzymania, zażalenia na sposób przeprowadzenia zatrzymania do prokuratora właściwego ze względu na miejsce zatrzymania,
c) zawiadomienia o zatrzymaniu osoby najbliższej, pracodawcy, uczelni lub szkoły,
d) zawiadomienia o zatrzymaniu zarządzającego przedsiębiorstwem, jeżeli osoba zatrzymana jest przedsiębiorcą lub niebędącym pracownikiem członkiem organu zarządzającego przedsiębiorcy,
e) nawiązania, w dostępnej formie, kontaktu z adwokatem lub radcą prawnym, a także bezpośredniej z nim rozmowy w obecności funkcjonariusza,
f) nawiązania, w dostępnej formie, kontaktu z właściwym urzędem konsularnym lub przedstawicielstwem dyplomatycznym, jeżeli osoba zatrzymana jest cudzoziemcem;
2) wysłuchuje osobę zatrzymaną na okoliczność zatrzymania;
3) sporządza protokół zatrzymania osoby;
4) doręcza osobie zatrzymanej kopię protokołu zatrzymania, za potwierdzeniem odbioru;
5) podejmuje czynności mające na celu realizację praw, o których mowa w pkt 1 lit. c–f, na żądanie osoby zatrzymanej;
6) powiadamia o zatrzymaniu właściwego miejscowo prokuratora.
1. Jeżeli zachowanie osoby zatrzymanej wskazuje na to, że jest ona pod wpływem alkoholu lub innego podobnie działającego środka albo z innych powodów ma zakłóconą świadomość, osobę taką poddaje się niezwłocznie badaniu lekarskiemu.
2. Czynności określone w § 6 pkt 1, 2, 4 i 5 wykonuje się po ustaniu przyczyn zakłócających świadomość osoby zatrzymanej.
Pełna treść aktu: w sprawie wykonywania niektórych czynności przez funkcjonariuszy Służby Celno-Skarbowej oraz współpracy Służby Celno-Skarbowej z Policją i Strażą Graniczną.