§ 11.
1. W celu dokonania przeszukania, którego przedmiotem ma być bagaż, ładunek lub środek przewozowy, funkcjonariusz:
1) w warunkach:
a) dostatecznej widoczności – podaje sygnały tarczą do zatrzymywania środków przewozowych lub ręką,
b) niedostatecznej widoczności – podaje sygnały latarką ze światłem czerwonym albo tarczą do zatrzymywania środków przewozowych ze światłem odblaskowym lub światłem czerwonym;
2) jadący oznakowanym pojazdem służbowym Krajowej Administracji Skarbowej – może podawać kierującemu środkiem przewozowym polecenia do określonego zachowania się za pomocą urządzeń nagłaśniających, sygnalizacyjnych lub świetlnych.
2. Polecenie do zatrzymania środka przewozowego podaje się z dostatecznej odległości, w sposób zapewniający jego dostrzeżenie przez kierującego pojazdem oraz bezpieczne zatrzymanie w miejscu wskazanym przez funkcjonariusza. Miejsce zatrzymania środka przewozowego może być wyznaczone przez ustawienie znaku „stój – kontrola celno-skarbowa”.
3. Środek przewozowy powinien być zatrzymany w miejscu, gdzie nie utrudnia to ruchu i nie zagraża bezpieczeństwu. W tym celu funkcjonariusz może wydać kontrolowanemu uczestnikowi ruchu polecenie jazdy za oznakowanym pojazdem służbowym Krajowej Administracji Skarbowej.
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się w razie konieczności zatrzymania środka przewozowego w wyniku prowadzonych działań pościgowych.
5. W czasie przeszukiwania zatrzymanego środka przewozowego oznakowany pojazd służbowy Krajowej Administracji Skarbowej powinien być, w miarę możliwości, ustawiony za zatrzymanym i przeszukiwanym środkiem przewozowym.
6. W przypadku przeszukiwania zatrzymanego środka przewozowego w miejscu, gdzie jest to zabronione, kierujący pojazdem służbowym Krajowej Administracji Skarbowej przed przystąpieniem do przeszukania włącza niebieskie światło błyskowe.
7. Funkcjonariusz przed dokonaniem przeszukania środka przewozowego wykonuje czynności, o których mowa w § 2 ust. 1.
8. Przystępując do czynności przeszukania funkcjonariusz może wydać polecenie unieruchomienia silnika środka przewozowego, a także polecenie opuszczenia środka przewozowego.
9. Przepisu ust. 7 nie stosuje się w razie zatrzymania środka przewozowego:
1) w wyniku prowadzonych działań pościgowych;
2) co do którego istnieje uzasadnione podejrzenie, że pochodzi z przestępstwa;
3) jeżeli zachodzi uzasadnione podejrzenie, że znajdują się w nim przedmioty pochodzące z przestępstwa lub osoby, które popełniły przestępstwo.
10. W przypadkach, o których mowa w ust. 9, funkcjonariusz nakazuje kierującemu środkiem przewozowym lub pasażerowi opuścić środek przewozowy, stanąć w rozkroku i oprzeć ręce na dachu (boku) pojazdu lub położyć się w obrębie pasa drogowego twarzą do ziemi.
11. Przeszukanie bagażu, ładunku lub środka przewozowego odbywa się w obecności ich posiadacza lub właściciela, przewoźnika, spedytora albo ich przedstawiciela.
12. W przypadku braku możliwości zapewnienia natychmiastowej obecności osób, o których mowa w ust. 11, funkcjonariusz może wykonać przeszukanie bagażu, ładunku lub środków przewozowych bez ich obecności, gdy z posiadanych informacji wynika, że zwłoka może spowodować zagrożenie życia, zdrowia ludzkiego lub mienia lub że istnieje uzasadniona obawa zniszczenia bądź utracenia rzeczy mogących stanowić dowód w sprawie lub które podlegają zajęciu w sprawie o przestępstwo, wykroczenie, przestępstwo skarbowe lub wykroczenie skarbowe.
Tekst przepisu: akt wydany przez Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 386.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.