§ 4. Tłumaczenie oraz legalizacja dokumentów zagranicznych
1. Dokumenty, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 5, sporządzone w języku obcym dołącza się wraz z ich tłumaczeniem na język polski:
1) sporządzonym i poświadczonym przez tłumacza przysięgłego albo sprawdzonym i poświadczonym przez tłumacza przysięgłego wykonujących zawód tłumacza przysięgłego na warunkach określonych w ustawie z dnia 25 listopada 2004 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1505, z 2018 r. poz. 1669 oraz z 2019 r. poz. 730) lub
2) sporządzonym i poświadczonym przez tłumacza przysięgłego mającego siedzibę na terytorium jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA)
stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym – w przypadku przedsiębiorców zagranicznych z tych państw.
2. Urzędowe odpisy dokumentów, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 5, powinny być poświadczone przez apostille, jeżeli przedsiębiorca zagraniczny działa na terenie państwa będącego stroną Konwencji znoszącej wymóg legalizacji zagranicznych dokumentów urzędowych, sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961 r. (Dz. U. z 2005 r. poz. 938 i 939), albo przez legalizację, jeżeli przedsiębiorca zagraniczny działa na terytorium państwa niebędącego stroną tej konwencji.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 810.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.