Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie weryfikacji dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z uwzględnieniem niepewności pomiarowej

Akt obowiązującyDz.U.2024.400Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Klimatu i Środowiska, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 400.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (9)

w sprawie weryfikacji dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z uwzględnieniem niepewności pomiarowej Na podstawie art. 204a ust. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2024 r. poz. 54)

§ 1. Zakres regulacji dotyczącej oceny dotrzymywania emisji

Rozporządzenie określa:

1) sposób dokonywania oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z instalacji określonych w pozwoleniu zintegrowanym dokonywanej na podstawie wyników ciągłych pomiarów, o których mowa w art. 204a ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo ochrony środowiska, zwanej dalej „ustawą”;
2) maksymalne wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru;
3) sposób uwzględniania niepewności pomiarowych podczas dokonywania oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji;
4) sposób rozliczania przekroczeń wielkości dopuszczalnej emisji.

§ 2. Definicje średnich i niepewności pomiarowej

Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) średniej długookresowej – rozumie się przez to średnią dobową lub dłuższą, dostosowaną do okresu uśredniania, w którym jest wyrażona wielkość dopuszczalnej emisji;
2) średniej krótkookresowej – rozumie się przez to średnią jednogodzinową lub krótszą, dostosowaną do okresu uśredniania, w którym jest wyrażona wielkość dopuszczalnej emisji;
3) ważnej średniej krótkookresowej – rozumie się przez to średnią krótkookresową uzyskaną w wyniku:
a) ciągłych pomiarów w okresie bez konserwacji lub awarii systemu do pomiarów ciągłych oraz z wyłączeniem okresów testów funkcjonalności QAL2, AST i QAL3 normy PN-EN 14181,
b) pomiarów przeprowadzonych z niepewnością pomiarową nie większą niż maksymalne wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru określone w załączniku do rozporządzenia;
4) zatwierdzonej średniej krótkookresowej – rozumie się przez to ważną średnią krótkookresową pomniejszoną o niepewność pomiarową.

§ 4. Zasady oceny dotrzymywania emisji i obliczania średnich

1. Ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji jest dokonywana na podstawie wyników ciągłych pomiarów wielkości emisji w oparciu o zatwierdzone średnie krótkookresowe lub średnie długookresowe.
2. Średnie długookresowe oblicza się na podstawie zatwierdzonych średnich krótkookresowych.
3. Zatwierdzoną średnią krótkookresową oblicza się, odejmując od ważnej średniej krótkookresowej niepewność pomiarową:
1) obliczoną z wykorzystaniem wartości odchylenia standardowego, wyznaczoną w procedurze spełniającej co najmniej wymagania QAL2 normy PN-EN 14181 albo
2) stanowiącą określony w załączniku do rozporządzenia procent ważnej średniej krótkookresowej
 w zależności od tego, która z tych wartości jest mniejsza.
4. Dla instalacji, dla których zastosowano odstępstwo, o którym mowa w art. 204 ust. 2 ustawy, wartość odejmowana zgodnie z ust. 3 od ważnej średniej krótkookresowej nie przekracza maksymalnej wartości niepewności pomiarowej dla pojedynczego wyniku pomiaru określonej w załączniku do rozporządzenia, obliczonej w stosunku do wielkości dopuszczalnej emisji, która miałaby zastosowanie do instalacji w przypadku nieudzielenia odstępstwa.

§ 5. Uwzględnianie niepewności pomiarowej w ocenie emisji

1. Niepewność pomiarowa wyznaczana w procedurze spełniającej co najmniej wymagania QAL2 normy PN-EN 14181 odzwierciedla faktyczną niepewność rozszerzoną wyników ciągłych pomiarów uzyskiwanych za pośrednictwem danego systemu do pomiarów ciągłych zainstalowanego na konkretnym obiekcie w odniesieniu do mierzonej substancji.
2. W przypadku systemów spełniających wymagania, o których mowa w ust. 1 oraz w § 4 ust. 3 i 4, a także w przypadku gdy ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji jest dokonywana w sposób, o którym mowa w § 4 ust. 1 i 2, niepewność pomiarową uwzględnia się przy ocenie dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji z instalacji określonych w pozwoleniu zintegrowanym.

§ 6. Ocena emisji i zgłaszanie zakłóceń pracy urządzeń ochronnych

1. Ocena dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji jest dokonywana w oparciu o zatwierdzone stężenie lub strumień masy gazów odlotowych obliczony na podstawie zatwierdzonego stężenia i sumy przepływów gazów odlotowych w danym czasie, zgodnie z jednostkami i okresami uśredniania, w których wyrażono wielkość dopuszczalnej emisji.
2. Przy dokonywaniu oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji danej substancji nie uwzględnia się okresów pracy z niesprawnymi urządzeniami ochronnymi ograniczającymi emisję tej substancji do powietrza, zwanych dalej „zakłóceniami”, które łącznie nie mogą przekroczyć:
1) 60 godzin w roku kalendarzowym, licząc od początku roku – w przypadku instalacji spalania odpadów oraz instalacji współspalania odpadów;
2) 120 godzin w ciągu każdego okresu dwunastomiesięcznego – w przypadku instalacji innych niż wskazane w pkt 1.
3. W przypadku źródeł spalania paliw objętych przepisami wydanymi na podstawie art. 146 ust. 3 ustawy okresy pracy, o których mowa w ust. 2 pkt 2, mogą wynosić do 300 godzin, jeżeli jest to uzasadnione nadrzędną koniecznością utrzymania dostaw energii lub koniecznością zastąpienia źródła, w którym nastąpiło zakłócenie, przez inne źródło, którego użytkowanie spowodowałoby ogólny wzrost wielkości emisji substancji.
4. Prowadzący instalację przekazuje informację o zakłóceniach wojewódzkiemu inspektorowi ochrony środowiska nie później niż w ciągu:
1) 24 godzin od momentu wystąpienia tych zakłóceń – w przypadku instalacji spalania odpadów oraz instalacji współspalania odpadów;
2) 48 godzin od momentu wystąpienia tych zakłóceń – w przypadku instalacji innych niż wskazane w pkt 1.

§ 7. Rozliczanie przekroczeń wielkości dopuszczalnej emisji

1. Przekroczenia wielkości dopuszczalnej emisji są rozliczane dla każdego okresu uśredniania określonego w pozwoleniu zintegrowanym.
2. Wielkość przekroczenia jest obliczana w jednostkach masy danej substancji wprowadzonej do powietrza w jednostce czasu odpowiadającej okresowi uśredniania, z uwzględnieniem:
1) sumarycznego przepływu gazów odlotowych wprowadzanych do powietrza w uśrednianym okresie oraz
2) ważnego średniego stężenia gazów odlotowych w uśrednianym okresie.
3. W przypadku stwierdzenia przekroczenia wielkości dopuszczalnej emisji w wyniku oceny dotrzymywania wielkości dopuszczalnej emisji wielkość przekroczenia jest obliczana jako różnica między tą wielkością a wynikiem pomiaru stanowiącym ważną średnią krótkookresową lub średnią długookresową niepomniejszoną o niepewność pomiarową.

Załącznik

MAKSYMALNE WARTOŚCI NIEPEWNOŚCI POMIAROWEJ DLA POJEDYNCZEGO WYNIKU POMIARU Lp. Nazwa substancji Pył SO NO (w przeliczeniu na NO) NH Hg HCl HF TOC CO Substancje niewymienione w lp. 1–9 Maksymalna wartość niepewności pomiarowej 1,5 mg/Nm – w przypadkach gdy wielkość dopuszczalnej emisji jest mniejsza niż 5 mg/Nm, 30 % – w pozostałych przypadkach 20 % 20 % 40 % 40 % 0,8 mg/Nm – w przypadkach gdy wielkość dopuszczalnej emisji jest mniejsza niż 2 mg/Nm, 40 % – w pozostałych przypadkach 0,8 mg/Nm – w przypadkach gdy wielkość dopuszczalnej emisji jest mniejsza niż 2 mg/Nm, 40 % – w pozostałych przypadkach 30 % 2 mg/Nm – w przypadkach gdy wielkość dopuszczalnej emisji jest mniejsza niż 20 mg/Nm, 10 % – w pozostałych przypadkach