Przejdź do treści

w sprawie warunków technicznych użytkowania oraz szczegółowego zakresu i częstotliwości kontroli morskich budowli hydrotechnicznych

Dział IV. Dokumentowanie warunków technicznych użytkowania morskiej budowli hydrotechnicznej

5 jednostek niższego rzędu

DZIAŁ IV

Dokumentowanie warunków technicznych użytkowania morskiej budowli hydrotechnicznej

Rozdział 1 Wymagania ogólne
1. Dokumentację warunków technicznych użytkowania budowli morskiej stanowią:
1) dokumentacja budowy i dokumentacja powykonawcza;
2) dokumentacja przejmowania budowli morskich do użytkowania;
3) dokumentacja odbioru budowli morskiej;
4) książka obiektu budowlanego;
5) instrukcja użytkowania oraz konserwacji maszyn i urządzeń, w jakie jest wyposażona budowla morska;
6) decyzja o pozwoleniu na użytkowanie budowli morskiej;
7) dokumenty dotyczące zmiany sposobu użytkowania budowli morskiej lub jej części;
8) sporządzone w całym okresie użytkowania budowli morskiej:
a) ekspertyzy stanu technicznego całej budowli morskiej lub jej części,
b) opinie oraz oceny stanu technicznego całej budowli morskiej lub jej części,
c) projekty opracowane w okresie użytkowania budowli morskiej,
d) protokoły kontroli okresowych,
e) protokoły kontroli bezpiecznego użytkowania obiektu,
f) protokoły badań, pomiarów i sprawdzeń sporządzone w całym okresie użytkowania budowli morskiej,
g) protokoły okresowych pomiarów agresywności korozyjnej środowiska, postępu procesów korozyjnych i skuteczności zabezpieczeń antykorozyjnych,
h) projekty lub programy długoletnich badań przemieszczeń poziomych i pionowych budowli morskiej, a także wyniki i analizy badań tych przemieszczeń,
i) plany batymetryczne,
j) atesty czystości dna,
k) sprawozdanie z badania dna,
l) atesty nurkowe badań podwodnych podwodnej części budowli morskiej,
m) analizy chemiczne prób osadów dennych,
n) inne dokumenty sporządzane w całym okresie użytkowania budowli morskiej. 
2. Dokumentację, o której mowa w ust. 1, przechowuje się w warunkach zapewniających jej ochronę przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zgubieniem w całym okresie użytkowania budowli morskiej.
3. W przypadku zniszczenia, uszkodzenia lub zgubienia dokumentacji budowy i dokumentacji powykonawczej budowli morskiej przeprowadza się inwentaryzację tej budowli oraz ekspertyzy techniczne w celu określenia aktualnych parametrów techniczno-użytkowych oraz warunków technicznych dalszego użytkowania tej budowli.
4. Dokumenty sporządzone w wyniku przeprowadzenia kontroli i badań budowli morskiej dołącza się do książki obiektu budowlanego budowli morskiej.
Rozdział 2 Plan batymetryczny
1. Plan batymetryczny jest zapisem wykonanych pomiarów batymetrycznych, na którego podstawie ustala się:
1) głębokość nawigacyjną (H);
2) głębokość nawigacyjną aktualną (H);
3) przegłębienia dna;
4) spłycenia dna.
2. Dokładność pomiarów batymetrycznych wykorzystywanych do opracowania planu batymetrycznego nie może być mniejsza niż określona w przepisach wydanych na podstawie art. 41e ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.
1. Plan batymetryczny jest wykorzystywany przy określaniu stateczności budowli morskiej.
2. Wyróżnia się następujące rodzaje planów batymetrycznych:
1) okresowe;
2) kontrolne;
3) awaryjne.
1. Okresowe plany batymetryczne sporządza się:
1) co dwa lata ‒ przy nieregularnym użytkowaniu akwenu i budowli morskiej oraz w przypadku stoczniowych konstrukcji hydrotechnicznych;
2) raz w roku ‒ przy regularnym użytkowaniu akwenu i budowli morskiej, w tym budowli przeznaczonych do przeładunku towarów i ładunków drobnicowych, masowych i kontenerów;
3) w okresie krótszym niż rok:
a) przy intensywnym użytkowaniu akwenu i budowli morskiej, przy których odbywa się przeładunek ładunków masowych luzem, oraz gdy ładunek ten wpada do akwenu i mogą wystąpić duże spłycenia dna,
b) przy budowli morskiej wchodzącej w skład terminali pasażerskich, promowych, paliwowych, gazowych, paliwowo- -gazowych, instalacyjnych oraz serwisowych,
c) w przypadku konieczności użytkowania budowli morskiej będącej w stanie przedawaryjnym,
d) dla stanowisk stacji prób statków na uwięzi.
2. Okres krótszy niż rok, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, określa się w dokumentach kontroli okresowych, o których mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy.
§ 75. Przypadki sporządzania kontrolnych planów batymetrycznych
Kontrolne plany batymetryczne sporządza się w przypadku:
1) wykonania robót czerpalnych;
2) wykonania robót zasypowych w celu likwidacji przegłębień dna; 
3) konieczności dokonania zmiany sposobu użytkowania budowli morskiej, w szczególności przy obciążeniu budowli morskiej dźwignicą wywołującą większe lub bardziej niekorzystne obciążenia;
4) wykonania umocnienia dna.
§ 76. Przypadki sporządzania awaryjnych planów batymetrycznych
Awaryjne plany batymetryczne sporządza się:
1) w przypadku stwierdzenia użycia śruby przez statek zacumowany do budowli morskiej nieprzystosowanej do takiego użytkowania;
2) po każdym sztormie, który wywołał maksymalne falowanie na akwenie przy budowli morskiej określone w projekcie budowlanym, w szczególności w przypadku falochronów;
3) każdorazowo po zaistniałej awarii budowli morskiej.
1. Do zapewnienia bezpieczeństwa żeglugi jednostek pływających, projektowania, posadawiania oraz kontroli budowli morskiej są właściwe wyłącznie plany batymetryczne sporządzone lub sprawdzone (autoryzowane) przez hydrografa morskiego posiadającego dyplom kategorii A wydany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 41e ust. 5 pkt 2–5 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.
2. Plany batymetryczne, o których mowa w ust. 1, wymagają zatwierdzenia przez właściwy urząd morski albo Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej.
Rozdział 3 Atesty nurkowe badania podwodnego
1. Atest nurkowy badania podwodnego podwodnej części budowli morskiej zawiera inwentaryzację podwodnej części budowli morskiej i ocenę wyników tej inwentaryzacji oraz stwierdza, czy podwodne elementy budowli morskiej są wykonane zgodnie z projektem budowlanym i znajdują się we właściwym stanie technicznym oraz czy nie stanowią zagrożenia dla bezpieczeństwa kadłubów jednostek pływających obsługiwanych przy tej budowli.
2. Atest nurkowy badania podwodnego zawiera w szczególności potwierdzenie:
1) szczelności ścianki szczelnej albo palościanki, z dokładnym przedstawieniem w części rysunkowej, stanowiącej integralną część atestu:
a) rzędnej dna, do jakiej zbadano szczelność ścianki szczelnej lub palościanki, wraz ze wszystkimi przejściami ściągów, rurociągów, kabli i innych instalacji,
b) szkicowego planu sytuacyjnego z metrażem ścianki lub palościanki wraz z określeniem początku i kierunku prowadzenia badań i pomiarów;
2) braku wystających podwodnych elementów budowli morskiej poza lico odwodnej ściany nadbudowy budowli morskiej, a także resztek konstrukcji mocujących deskowanie, które mogłyby uszkodzić kadłub jednostki pływającej;
3) braku uszkodzeń i odkształceń pali usytuowanych pod wodą;
4) właściwego wykonania całości umocnienia dna wraz z określeniem rzędnych, wymiarów i ewentualnego nachylenia konstrukcji tego umocnienia, ze szczególnym uwypukleniem wyników badań szczelności styku połączenia umocnienia dna ze ścianką szczelną, palościanką i palami oraz badań stanu zewnętrznej krawędzi konstrukcji umocnienia dna.
3. Atest nurkowy badania podwodnego sporządzany w okresie użytkowania budowli morskiej zawiera ponadto informacje dotyczące stanu technicznego podwodnych elementów konstrukcyjnych budowli morskiej oraz określa rodzaj, stopień, obszar i miejsce występowania korozji, a także stan podwodnych zabezpieczeń powłokowych i stopień zużycia elementów instalacji ochrony katodowej.
4. Atest nurkowy badania podwodnego, sporządzany po wykonaniu robót czerpalnych mających na celu pogłębienie dna akwenu przy budowli morskiej i związanych z ustaleniem nowej głębokości technicznej (H), określa także szczelność i stan techniczny ścianki szczelnej, palościanki, pali lub innego rodzaju fundamentu budowli morskiej w miejscu odsłoniętym w czasie tych robót czerpalnych. 
Rozdział 4 Sprawozdanie z badania dna
1. Sprawozdanie z badania dna sporządza się na podstawie materiałów z realizacji prac przeprowadzonych przynajmniej w jeden z następujących sposobów:
1) trałowanie hydrograficzne (trały mechaniczne);
2) trałowanie hydroakustyczne (sonary, echosondy wielowiązkowe i wieloprzetwornikowe);
3) inspekcja środkami telewizji podwodnej.
2. Trałowania hydrograficznego nie przeprowadza się w obszarze umocnienia budowli morskiej oraz przyległego do niego pasa o szerokości 10 m.
1. Sprawozdanie z badania dna składa się z części opisowej i kartograficznej przedstawiających przetrałowany lub przebadany obszar dna.
2. W przypadku wykrycia przeszkód podwodnych sprawozdanie z badania dna w części kartograficznej wymaga naniesienia położenia wykrytych przeszkód podwodnych oraz dołączenia ich opisu.
3. W przypadku usunięcia przeszkód podwodnych sprawozdanie z badania dna uzupełnia się o atest czystości dna.
§ 81. Przypadki sporządzania sprawozdania z badania dna
Sprawozdanie z badania dna sporządza się:
1) w związku z przekazaniem do użytkowania nowej budowli morskiej przeznaczonej do obsługi jednostek pływających;
2) w związku z odbiorem i przekazaniem do użytkowania istniejącej budowli morskiej przeznaczonej do obsługi jednostek pływających, jeżeli dokonano jej przebudowy, montażu, remontu lub zmiany sposobu użytkowania, połączonych z robotami rozbiórkowymi prowadzonymi od strony odwodnej krawędzi budowli morskiej;
3) przed dokonaniem kontroli okresowej, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy, istniejącej budowli morskiej.
1. Do potwierdzenia, że użytkowanie budowli morskiej zapewnia bezpieczeństwo żeglugi jednostek pływających, jest właściwe wyłącznie sprawozdanie z badania dna sporządzone lub sprawdzone (autoryzowane) przez hydrografa morskiego posiadającego dyplom kategorii A wydany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 41e ust. 5 pkt 2–5 ustawy z dnia 21 marca 1991 r. o obszarach morskich Rzeczypospolitej Polskiej i administracji morskiej.
2. Sprawozdanie z badania dna, o którym mowa w ust. 1, wymaga zatwierdzenia przez właściwy urząd morski albo Biuro Hydrograficzne Marynarki Wojennej.
Rozdział 5 Atest czystości dna
§ 83. Atest czystości dna jako potwierdzenie bezpieczeństwa żeglugi
Atest czystości dna przy budowli morskiej jest dokumentem potwierdzającym, że pas dna o szerokości określonej przez upoważnionego przedstawiciela właściwego terytorialnie urzędu morskiego został sprawdzony i że nie znajdują się na nim żadne przeszkody nawigacyjne ograniczające użytkowanie budowli morskiej lub zagrażające bezpieczeństwu jednostek pływających.
§ 84. Podstawy sporządzania atestu czystości dna
Atest czystości dna jest sporządzany na podstawie:
1) sprawozdania z badania dna wykonanego po usunięciu wcześniej rozpoznanych przeszkód lub
2) sprawozdania z badania dna określającego rozpoznane przeszkody oraz dokumentów stwierdzających, że te przeszkody zostały usunięte.
§ 85. Atest czystości dna przy niewielkich przeszkodach
Atest czystości dna może być sporządzony dla konkretnej głębokości przy zalegających niewielkich przeszkodach nawigacyjnych na głębokości większej niż głębokość określona w ateście. 

Pełna treść aktu: w sprawie warunków technicznych użytkowania oraz szczegółowego zakresu i częstotliwości kontroli morskich budowli hydrotechnicznych.