Dział III. Szczegółowy zakres i częstotliwość kontroli morskich budowli hydrotechnicznych
DZIAŁ III
Szczegółowy zakres i częstotliwość kontroli morskich budowli hydrotechnicznych
§ 58. Zakres kontroli budowli morskiej i jej wyposażenia
Kontrole obejmują całą budowlę morską wraz z instalacjami i urządzeniami, z wyłączeniem urządzeń technicznych, oraz innym wyposażeniem niebędącym urządzeniem lub instalacją.
§ 59. Rodzaje kontroli budowli morskich
Budowle morskie podlegają kontroli:
1) okresowej, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy;
2) okresowej, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy;
3) bezpiecznego użytkowania obiektu, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 4 ustawy.
1. Kontrola okresowa, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy, przeprowadzana co najmniej raz w roku nie dotyczy:
1) budowli morskich, na których przeładowuje się materiały, ładunki lub towary wchodzące w reakcje z materiałami, z których jest zbudowana budowla morska, oraz mogące spowodować skażenie wód portowych lub powodujące intensyfikację korozji elementów konstrukcyjnych i wyposażenia budowli morskich,
2) przystani promów morskich i portowych oraz przystani statków ro-ro i pasażerskich,
3) falochronów narzutowych, nasypowych lub mieszanych oraz budowli ochrony brzegu morskiego o tym rodzaju konstrukcji, która tworzy linię brzegową ‒ których kontrolę przeprowadza się co pół roku.
2. Kontrolę okresową okładzin skarp kanałów morskich i umocnień brzegowych po raz pierwszy przeprowadza się w ciągu sześciu miesięcy od zakończenia ich budowy, z tym że w przypadku stwierdzenia na podstawie prowadzonych bieżących oględzin, że zastosowane do zatrzymania erozji środki osiągnęły wymagane warunki stabilnego zabezpieczenia, przeprowadza się kontrole okresowe w terminach określonych w ust. 1 pkt 3.
1. Kontrola okresowa budowli morskiej, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy, obejmuje w szczególności sprawdzenie:
1) stanu technicznego wyposażenia, urządzeń i instalacji narażonych w sposób szczególny na szkodliwe wpływy z otoczenia;
2) sprawności działania instalacji i urządzeń zapewniających bezpieczeństwo użytkowania budowli morskiej oraz służących ochronie środowiska;
3) elementów budowli morskiej, które wymieniono w dokumentach sporządzonych podczas bieżących oględzin, o których mowa w § 69 ust. 4.
2. Przeprowadzając kontrolę okresową części nadwodnej budowli morskiej, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy, uwzględnia się okresowe plany batymetryczne sporządzone zgodnie z § 74.
1. Kontrola okresowa, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 ustawy, skarp kanałów morskich oraz umocnień brzegowych obejmuje oględziny:
1) odkształceń ‒ osiadania górnej części skarpy i wybrzuszania się jej w kierunku podstawy, które mogą wskazywać na początkową utratę stateczności;
2) pęknięć:
a) równoległych do grzbietu i równoległego obsuwania się w kierunku podstawy, które mogą wskazywać na początkową utratę stateczności na skutek obsuwania się skarpy górnej,
b) o heksagonalnym lub losowym przebiegu spękań, które mogą wskazywać na skurcz powstały w wyniku wysuszania się iłów;
3) szczelin ‒ otwarcia się spoin i szczelin w okładzinie z elementów prefabrykowanych, które mogą wskazywać na początkową utratę stateczności na skutek poślizgu pionowego lub poślizgu powierzchniowego;
4) przecieków wody unoszącej cząstki gruntu ze skarpy, które mogą wskazywać na erozję wewnętrzną lub erozję spływową.
2. W przypadku skarp podwodnych, w szczególności tych, przy których odbywa się ruch jednostek pływających, kontrola obejmuje badanie stateczności skarp polegające na sondowaniu zboczy i dna, które pozwala określić istniejące nachylenie skarp i porównanie go z nachyleniem dopuszczalnym.
§ 63. Wyłączenia z kontroli pięcioletniej budowli morskiej
Kontrola okresowa, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy, budowli morskiej wraz z jej częścią podwodną przeprowadzana co najmniej raz na 5 lat nie dotyczy:
1) elementów konstrukcyjnych budowli morskich w pierwszych 3 latach użytkowania budowli morskiej,
2) falochronów narzutowych, nasypowych lub mieszanych ‒ których kontrolę przeprowadza się co 3 lata.
§ 64. Czynności poprzedzające kontrolę okresową budowli morskiej
Kontrolę okresową, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy, budowli morskiej poprzedza się:
1) pomiarami geodezyjnymi przemieszczeń pionowych i poziomych jej elementów konstrukcyjnych, jeżeli istnieją geodezyjne punkty pomiarowe;
2) sporządzeniem:
a) planów batymetrycznych,
b) atestów nurkowych badania podwodnego,
c) sprawozdania z badania dna.
§ 65. Zakres kontroli okresowej budowli morskiej według rodzaju
Kontrola okresowa, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 2 ustawy, obejmuje w szczególności:
1) w przypadku nabrzeża, obrzeża, pirsu, mola i pomostu:
a) przeprowadzenie pomiarów batymetrycznych akwenu oraz, jeżeli jest to zasadne, dodatkowo badań sonarowych obejmujących pas dna o szerokości do 50 m, jednak nie mniejszej niż trzykrotna głębokość techniczna (H) w miejscu posadowienia budowli morskiej, mierząc prostopadle od konstrukcji danej budowli morskiej,
b) sprawdzenie szczelności zamków ścianek szczelnych, palościanek i skrzyń,
c) ustalenie wielkości ubytków, pęknięć, obszarów i zasięgu korozji elementów budowli morskiej,
d) sprawdzenie aktualnych warunków posadowienia budowli morskiej na podstawie planów batymetrycznych, sprawozdania z badania dna i atestów nurkowych badania podwodnego,
e) określenie stanu dostępnych elementów systemu nośnego budowli morskiej oraz ich połączeń,
f) ustalenie wielkości osiadań, ugięć i przemieszczeń całej budowli morskiej i elementów budowli morskiej,
g) określenie stanu nawierzchni i zasypów za konstrukcją nabrzeży,
h) określenie działania instalacji obniżającej poziom wody gruntowej za ścianą nabrzeża lub obrzeża,
i) sprawdzenie stanu elementów oraz podzespołów instalacji ochrony katodowej,
j) sprawdzenie stanu technicznego umocnienia dna,
k) określenie natężenia i równomierności oświetlenia,
l) określenie stanu technicznego całości wyposażenia budowli morskiej;
2) w przypadku falochronów:
a) przeprowadzenie pomiarów batymetrycznych akwenu oraz, jeżeli jest to zasadne, dodatkowo badań sonarowych obejmujących pas dna o szerokości do 50 m, jednak nie mniejszej niż trzykrotna głębokość techniczna (H) w miejscu posadowienia budowli morskiej, mierząc prostopadle od konstrukcji danej budowli,
b) ustalenie wielkości ubytków materiałów zasypowych i wypełniających,
c) sprawdzenie aktualnych warunków posadowienia budowli morskiej na podstawie planów batymetrycznych, sprawozdania z badania dna i atestów nurkowych badania podwodnego,
d) ustalenie wielkości przemieszczeń całej budowli morskiej i elementów budowli morskiej,
e) określenie stanu technicznego całości wyposażenia falochronów;
3) w przypadku dalb i innych samodzielnych konstrukcji cumowniczo-odbojowych:
a) sprawdzenie stanu technicznego elementów nośnych, w tym szczególnie stanu zabezpieczeń antykorozyjnych,
b) określenie występowania w promieniu 50 m wokół budowli morskiej odchyleń od przyjętej głębokości technicznej (H),
c) sprawdzenie połączenia pali z konstrukcją głowicową,
d) określenie stanu połączeń elementów konstrukcji głowicowej oraz zamocowań urządzeń odbojowych lub cumowniczych,
e) sprawdzenie stanu technicznego umocnienia dna,
f) określenie stanu technicznego całości wyposażenia;
4) w przypadku budowli ochronnej brzegu morskiego:
a) sprawdzenie aktualnych warunków posadowienia tej budowli,
b) ustalenie wielkości ubytków materiału narzutowego i zasypowego,
c) określenie stanu okładzin skarp,
d) określenie stanu zużycia elementów drewnianych i żelbetowych tej budowli,
e) sprawdzenie, czy nie występują przegłębienia dna w obszarze wpływu tej budowli,
f) sprawdzenie stanu technicznego budowli i przemieszczeń opasek brzegowych,
g) ustalenie wielkości osiadań i innych przemieszczeń pozostałych, niewymienionych w lit. b–d i f, budowli ochronnych brzegu morskiego;
5) sprawdzenie stanu technicznego wyposażenia, urządzeń i instalacji budowli morskiej, łącznie z ich zamocowaniami, osłonami i przekryciami;
6) sprawdzenie sprawności działania instalacji ochrony katodowej stalowych elementów konstrukcyjnych budowli morskiej, w szczególności pali, palościanki i ścianki szczelnej, przez wykonanie pomiarów potencjału elektrochemicznego oraz sprawdzenie zamocowania anod.
1. Za pierwszą kontrolę okresową, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, budowli morskiej uznaje się odbiór robót budowlanych i przekazanie tej budowli do użytkowania.
2. W ramach odbioru robót budowlanych, o którym mowa w ust. 1, uzyskuje się wyniki wszystkich pomiarów wyjściowych parametrów podlegających monitoringowi i opisuje zdarzenia, warunki i okoliczności występujące w trakcie tych pomiarów.
3. Jeżeli w trakcie robót budowlanych przeprowadzano pomiary geodezyjne, te pomiary dołącza się do wyników pomiaru wyjściowego wraz z opisem zdarzeń i okoliczności występujących w trakcie tych pomiarów.
§ 67. Terminy kontroli budowli morskiej budowanej etapami
Jeżeli budowla morska była budowana etapami, to kontrole okresowe, o których mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, można przeprowadzać dla całej budowli morskiej, z tym że termin tych kontroli liczy się od roku, w którym oddano do użytkowania pierwszą część tej budowli.
§ 68. Wpływ przerw w użytkowaniu na terminy kontroli
Przerwy w użytkowaniu budowli morskiej, jej instalacji, urządzeń i wyposażenia nie mają wpływu na terminy przeprowadzania kontroli okresowych, o których mowa w art. 62 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy.
1. Kontrola bezpiecznego użytkowania obiektu, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 4 ustawy, jest poprzedzona bieżącymi oględzinami, które polegają na ocenie wizualnej nadwodnych elementów budowli morskiej oraz wyposażenia wykonywanej przez osoby wyznaczone przez właściciela lub zarządcę budowli morskiej, z częstotliwością ustaloną przez właściciela lub zarządcę tej budowli.
2. Zakres bieżących oględzin budowli morskiej obejmuje obserwacje co najmniej:
1) korony budowli i przyległego naziomu;
2) umocnień skarp i narzutów wraz z przyległym naziomem;
3) elementów budowli morskiej;
4) urządzeń cumowniczych i odbojowych;
5) urządzeń wyjściowych;
6) przykryć kanałów, studzienek i wnęk instalacyjnych;
7) stanu funkcjonowania instalacji odwodnieniowych;
8) stanu elementów drewnianych, gumowych, stalowych, betonowych, żelbetowych i z betonu sprężonego;
9) stanu powłok ochronnych oraz elementów instalacji ochrony katodowej;
10) stanu oznakowania nawigacyjnego budowli morskiej;
11) działania oświetlenia:
a) zewnętrznego o świetle w kolorze białym,
b) oznakowania nawigacyjnego,
c) świateł ostrzegawczych;
12) stanu tablic informacyjnych i ostrzegawczych oraz ich oświetlenia;
13) stanu wodowskazów i innych urządzeń pomiarowych.
3. Bieżące oględziny budowli morskiej przeprowadza się w szczególności:
1) po zacumowaniu oraz po odcumowaniu wszelkich jednostek pływających;
2) po wystąpieniu warunków pogodowych odbiegających od przeciętnych, w szczególności:
a) po silnych sztormach,
b) w czasie wystąpienia ekstremalnie wysokich lub niskich stanów wody i zaraz po ich ustąpieniu,
c) po ustąpieniu silnych mrozów,
d) po długotrwałych i intensywnych opadach atmosferycznych.
4. W przypadku stwierdzenia podczas bieżących oględzin widocznych zmian mogących wpływać na bezpieczeństwo budowli morskiej lub na bezpieczeństwo jej użytkowania sporządza się opis zauważonych zmian uzupełniony, w razie konieczności, o dokumentację fotograficzną.
1. Kontrola bezpiecznego użytkowania budowli morskiej, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 4 ustawy, jest przeprowadzana w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 pkt 2 ustawy, w tym w szczególności gdy:
1) wystąpiła klęska żywiołowa, która spowodowała uszkodzenie budowli morskiej;
2) doszło do kolizji jednostki pływającej z budowlą morską;
3) w obszarze wpływu budowli morskiej wystąpiło nagłe przegłębienie dna;
4) stan techniczny budowli morskiej może budzić zastrzeżenia z punktu widzenia jej nośności lub stateczności.
2. Kontrola bezpiecznego użytkowania budowli morskiej, o której mowa w art. 62 ust. 1 pkt 4 ustawy, obejmuje ocenę stanu technicznego budowli morskiej, w szczególności pod względem jej przydatności do dalszego użytkowania, warunków technicznych dalszego jej użytkowania, a także dopuszczalnych obciążeń budowli morskiej i naprężeń w elementach budowli morskiej.
3. Skarpy ilaste sprawdza się bezpośrednio po ulewnym lub długotrwałym deszczu albo po ataku fal, a także po okresie suchym w celu określenia efektu wchodzenia wody do powierzchniowych szczelin gruntu.
Pełna treść aktu: w sprawie warunków technicznych użytkowania oraz szczegółowego zakresu i częstotliwości kontroli morskich budowli hydrotechnicznych.