DZIAŁ VIII
Budowle kolei niekonwencjonalnych
Rozdział 1 Ogólne wymagania techniczno-eksploatacyjne
1. Koleje niekonwencjonalne stanowią koleje, w których:
1) pojazd kolejowy porusza się po nawierzchni nieszynowej, przy równoczesnym znchowaniu warunku powiązania drogi z pojazdem poprzez specjalną konstrukcję zespołu jezdnego pojazdu oraz drogi,
2) pojazd kolejowy nie posiada kół napędowych wykorzystujących przyczepność i tarcie dla zamiany momentu obrotowego wytworzonego przez silnik trakcyjny w ruch postępowy. Do kolei niekonwencjonalnych zalicza w szczególności koleje linowe, koleje jednoszynowe, koleje na poduszkach powietrznych lub magnetycznych.
1. Koleje niekonwencjonalne dopuszczone do wykonywania przewozu osób powinny spełniać warunki określone w dziale II i VI.
2. Współczynnik bezpieczeństwa konstrukcyjnych elementów nośnych kolei niekonwencjonalnych powinien wynosić co najmniej 3,0. Dziennik Ustaw Nr 151 - 5531
3. Koleje niekonwencjonalne powinny zapewnlac możliwość bezpiecznego opuszczenia pojazdu przez pasażerów w przypadku awarii.
Rozdział 2 Koleje linowe
1. Kolej linowa stanowi zespół powiązanych technicznie i technologicznie obiektów budowlanych i urządzeń służących do przewozu osób w pojazdach przemieszczających się po torze linowym przebiegającym ponad terenem.
2. Koleje linowe dzielą się na:
3. Obiekty budowlane kolei linowych stanowią:
3) fundamenty:
a) układów napędowych, przewojowych i napinab) podpór trasowych.
4. Warunki techniczne urządzeń kolei linowych określają przepisy o dozorze technicznym.
1. Dla ustalenia rozmieszczenia podpór na trasie, określenia ich wysokości i obciążeń powinno się odrębnie dla każdej podpory przeprowadzić obliczenia w zakresie:
1) usytuowania podpory - odległości od sąsiednich podpór, różnic wysokości punktów podparcia liny nośnej lub nośno - napędowej, kątów załamania cięciw na danej podporze oraz kątów pochylenia cięciw przyległych przelotów,
2) maksymalnych i minimalnych sił reakcji liny na podporze,
3) maksymalnych i minimalnych zwisów liny na przyległych przelotach,
4) maksymalnych i minimalnych wzniesień pojazdów nad terenem.
2. Podpory trasowe powinno i budować jako wolno stojące, bez stosowania odciągów.
3. Kształt konstrukcji podpór trasowych i ich fundamentów powinien uniemożliwiać odpływ wód opadowych.
4. Podpory trasowe powinny być wyposażone w drabiny lub inne urządzenia umożliwiające wejście na podporę, zabezpieczone przed dostępem osób postronnych, wysięgniki stałe lub ruchome, poręcze, podesty oraz uchwyty, umożliwiające przeprowadzanie robót konserwacyjnych lub montażowych.
1. Budynki stacji kolei linowych powinny odpowiadać warunkom technicznym określonym w odrębnych przepisach.
2. Stacje powinny posiadać perony dostosowane do rodzaju kolei linowych i rodzaju pojazdów.
3. Perony kolei linowych wahadłowych powinny być wyposażone w prowadnicę umożliwiającą prawidłowy wjazd pojazdu wychylonego poprzecznie o kąt do 20°. Ukształtowanie prowadnic peronu kolei linowych powinno eliminować możliwość zaczepienia dolną krawędzią pojazdu o prowadnicę w przypadku wychylenia podłużnego pojazdu o 30°, przy czym szczelina pomiędzy stojącym pojazdem a krawędzią peronu nie powinna być większa niż 0,10 m.
5. Długość, pochylenie i kształt peronu powinny być dostosowane zarówno do ruchu pojazdu obciążonego jak i pustego.
6. Perony powinny być zabezpieczone od zewnątrz
7. Stacje kolei linowych powinny być wyposażone w pośrednie poczekalnie przedperonowe, umożliwiające wpuszczanie pasażerów na peron dopiero po wjeździe i zatrzymaniu się pojazdu.
8. Budynki stacji i perony kolei linowych z ruchem okrężnym, pojazdami odkrytymi i innymi pojazdami powinny zapewniać bezkolizyjny ruch pojazdów.
1. Kolej szynowa, w której ruch pojazdu wywołany jest liną napędową, stanowi kolej linowo-tere-
2. Nawierzchnia drogi kolei linowo-terenowej powinna odpowiadać warunkom określonym dla nawierzchni kolei szynowej, przy czym w celu przeciwdziałania pełzaniu szyn konieczne jest odpowiednie przytwierdzenie szyn do podkładów.
3. Dla prowadzenia liny napędowej powinno się umieścić pomiędzy tokami szyn specjalne rolki dwuobrzeżowe, przymocowane do dwóch sąsiednich podkładów w osi toru, rozmieszczone w takiej odległości, aby przy swobodnym zwisie lina napędowa nie dotykała elementów nawierzchni. Przy położeniu toru w łuku kołowym powinno się zagęścić rozstaw rolek oraz pochylić je tak, aby utrzymać kolisty kształt położenia liny napędowej.
4. Pochylenie linii kolei linowo-terenowej powinno mieć stałą wartość na całej długości równą średniemu pochyleniu stoku, na którym położona jest linia. W łu - Dziennik Ustaw Nr 151 - 5532 kach linii kolei linowo-terenowej nie wykonuje się przechyłki i krzywych prz ejśc i owych.
5. Przy peronach wielopoziomowych do obsług i pojazdów z podłog ą wielopoziomową różnice wysokości poszczególnych peronów nie powinny prz ekracz a ć wysokości od 0,14 m do 0,1 8 m, a w przypadku większej różnicy poziomów powinny być wykonane i wyrażnie oznakowane schody na c a łej szerokości peronu.
6. Odległość krawęd z i peronu kolei linowo-terenowej od pojazdu nie powinna być większa niż 0,10 m.
7. Skrajnia budowli dla kolei linowo-terenowych powinna być dostosowana do skrajni taboru i szerokości torów przyjętej dla danej kolei.