w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie
Dział II. Budowle hydrotechniczne
DZIAŁ II
Budowle hydrotechniczne
Rozdział 1 Ogólne warunki techniczne budowli hydrotechnicznych
1. Budowle hydrotechniczne i związane z nimi urządzenia oraz wyroby, o których mowa w art. 10 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, spełniają wymagania dotyczące długotrwałego oddziaływania na nie wody i warunków atmosferycznych.
2. Elementy budowli hydrotechnicznej narażone na uszkodzenia lub korozję zabezpiecza się przed tymi zagrożeniami i konstruuje tak, aby była możliwa ich konserwacja, naprawa lub wymiana.
§ 6. Zabezpieczenie budowli piętrzących przed przelaniem
Budowlę piętrzącą służącą do retencjonowania, magazynowania i transportowania wody, substancji płynnych lub półpłynnych oraz korzystania z wód zabezpiecza się przed przelaniem przez wzniesienie koron oraz brzegów tej budowli na bezpieczną wysokość.
§ 7. Urządzenia upustowe budowli piętrzących
Budowlę, o której mowa w § 6, wyposaża się w urządzenia upustowe, takie jak: przelewy, spusty, sztolnie lub inne urządzenia umożliwiające bezpieczne odprowadzenie nagromadzonych wód lub substancji płynnych lub półpłynnych.
§ 8. Bramy awaryjne w kanałach w nasypach
Kanały w nasypach wyposaża się w bramy awaryjne.
1. Zapewnia się stateczność ziemnej budowli hydrotechnicznej i jej podłoża w każdych warunkach pracy, w szczególności w przyjętych w projekcie budowlanym warunkach obciążeń w całości i w elementach, takich jak: korpus, skarpy, umocnienia, uszczelnienia, warstwy ochronne i drenaże.
2. Ziemne budowle piętrzące, takie jak: zapory, wały przeciwpowodziowe, obwałowania kanałów i nadpoziomowych zbiorników gromadzących substancje płynne lub półpłynne, wykonuje się z gruntów naturalnych lub antropogenicznych, w których zawartość składników podlegających rozkładowi lub rozpuszczeniu w wodzie nie zagraża ich trwałości i bezpieczeństwu zarówno w czasie budowy lub przebudowy, jak i podczas użytkowania.
§ 10. Zabezpieczenie styków ziemnej budowli piętrzącej przed filtracją
Przecinanie ziemnej budowli piętrzącej innymi budowlami jest możliwe wyłącznie w przypadku zastosowania zabezpieczenia przed filtracją wzdłuż styków tych budowli z gruntem.
§ 11. Wymagania wytrzymałości, wodoszczelności i mrozoodporności konstrukcji
Konstrukcje betonowe, betonowe zbrojone, kamienne oraz wykonane z betonu słabo zbrojonego budowli hydrotechnicznej spełniają wymagania dotyczące wytrzymałości, ustalonego zakresu odporności na powstawanie rys oraz wodoszczelności i mrozoodporności wynikające z aktualnego poziomu wiedzy i techniki, w szczególności wymagań Polskich Norm.
§ 12. Zabezpieczenie podłoża i przyczółków przed filtracją
Podłoże i przyczółki budowli piętrzącej zabezpiecza się przed ujemnymi skutkami filtracji, takimi jak: kolmatacja, przebicie hydrauliczne, sufozja, wypieranie gruntu, w szczególności przez stosowanie przesłon przeciwfiltracyjnych i drenaży.
§ 13. Warunki posadowienia budowli hydrotechnicznej
Budowlę hydrotechniczną posadawia się na podłożu naturalnym lub wzmocnionym, które pod wpływem obciążeń konstrukcją tej budowli, wodą lub innymi czynnikami nie ulegnie zmianom zagrażającym bezpieczeństwu budowli lub zakłócającym jej użytkowanie.
1. Budowla hydrotechniczna i jej elementy podlegają badaniom odbiorczym, a budowla piętrząca dodatkowo próbnemu obciążeniu wodą, przy utrzymaniu normalnego poziomu piętrzenia lub, jeżeli jest to możliwe, maksymalnego poziomu piętrzenia.
2. Wymóg próbnego obciążenia wodą nie dotyczy składowisk substancji płynnych i półpłynnych oraz budowli przeciwpowodziowych bez zamknięć.
§ 15. Warunki dopuszczenia do badań odbiorczych
Budowlę hydrotechniczną i jej elementy dopuszcza się do badań odbiorczych, o których mowa w § 14, po stwierdzeniu, że:
1) wszystkie urządzenia upustowe z zamknięciami i napędami zapewniają swobodne nimi manewrowanie;
2) jest zapewniony dojazd do tej budowli oraz odpowiednie środki łączności, w szczególności łączność telefoniczna, radiowa, internetowa;
3) zainstalowano i przekazano do użytku urządzenia kontrolno-pomiarowe tej budowli i przyległych do niej terenów;
4) przygotowano do zalania i odebrano technicznie teren zalewu;
5) skompletowano pełną dokumentację techniczną i powykonawczą wraz z instrukcją eksploatacji i użytkowania budowli i instrukcją badań odbiorczych w czasie próbnego obciążenia wodą.
Rozdział 2 Usytuowanie budowli hydrotechnicznych i ich oddziaływanie na środowisko
§ 16. Zasady projektowania i sytuowania budowli hydrotechnicznej
Budowlę hydrotechniczną projektuje się i sytuuje tak, aby:
1) zapewnić realizację zasady zrównoważonego rozwoju w optymalny sposób;
2) ograniczyć skutki ewentualnej awarii lub katastrofy budowlanej;
3) harmonizować ją z istniejącym krajobrazem, przy uwzględnieniu regionalnych cech budownictwa oraz wymagań wynikających z przepisów o ochronie zabytków;
4) uwzględnić warunki wynikające z badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechnicznych.
§ 17. Stateczność brzegów zbiorników, rzek i kanałów
Brzegom zbiorników wodnych oraz brzegom zabudowanych rzek i kanałów zapewnia się stateczność, zabezpieczając je odpowiednio przed uszkodzeniem przez wodę lub inne czynniki zagrażające utracie ich stateczności.
§ 18. Ukształtowanie brzegów dla dostępu zwierząt do wody
Zbocza i brzegi zbiorników wodnych oraz zabudowanych rzek i kanałów kształtuje się tak, aby umożliwiały zwierzętom dostęp do wody. Jeżeli utrudnienia dostępu do wody nie można uniknąć, buduje się odpowiednie dojścia do wody.
§ 19. Migracja ryb i innych organizmów oraz ostoje ryb
Budowlę piętrzącą przegradzającą rzekę wyposaża się w urządzenia zapewniające migrację ryb lub innych organizmów żywych przez przeszkodę, jeżeli jest to uzasadnione warunkami lokalnymi, a zbiorniki wodne kształtuje się tak, aby pozostawić ostoje i tarliska dla ryb.
§ 20. Warunki sanitarne, użytkowe i ochrony środowiska czaszy zbiornika
Czasza zbiornika wodnego przed spiętrzeniem odpowiada warunkom sanitarnym, użytkowym oraz ochrony środowiska określonych w przepisach odrębnych.
§ 21. Ukształtowanie zbiornika przeciw zatorom lodowym i śryżowym
Ukształtowanie zbiornika wodnego ogranicza możliwość powstawania zatorów lodowych i śryżowych oraz zapewnia właściwe jego funkcjonowanie.
§ 22. Ograniczenie zamulania zbiorników wodnych
Zamulanie zbiorników wodnych ogranicza się odpowiednią zabudową przeciwrumowiskową zlewni, z zastoso-waniem rozwiązań technicznych ograniczających dopływ ciał stałych lub umożliwiających przepuszczanie rumowiska przez zbiornik.
§ 23. Zabezpieczenie dolnego stanowiska, terenów i urządzeń przed erozją
Dolne stanowisko budowli piętrzącej oraz związane z nim tereny i urządzenia zabezpiecza się przed erozją.
1. Dla budowli piętrzącej określa się wielkość przepływu nienaruszalnego, a dla budowli piętrzącej tworzącej zbiornik retencyjny dodatkowo określa się wielkość przepływów: dozwolonego, wyprzedzającego, powodziowego i katastrofalnego poniżej tych budowli.
2. Przepływ wyprzedzający nie powinien przekraczać przepływu dozwolonego ustalonego dla dolnego stanowiska budowli piętrzącej i odcinka rzeki poniżej tej budowli, a przepływ większy od dozwolonego nie powinien przekraczać aktualnego dopływu do zbiornika retencyjnego.
3. Na obszarze potencjalnego zagrożenia przepływami większymi od dozwolonego wykonuje się zabezpieczenia chroniące ludność, obiekty przemysłowe i zabytki przed skutkami tych przepływów.
4. Dolne stanowisko budowli piętrzącej zasila się przepływem niemniejszym od przepływu nienaruszalnego.
1. Przy projektowaniu budowy lub przebudowy budowli piętrzącej uwzględnia się skutki potencjalnej katastrofy budowlanej.
2. Dla obszarów, na których fala wezbraniowa wywołana katastrofą budowli piętrzącej może spowodować zagrożenie życia ludzi, mienia, środowiska lub infrastruktury:
1) instaluje się systemy ostrzegawcze sygnalizujące niebezpieczeństwo wtargnięcia fali wezbraniowej;
2) wskazuje się drogi ewakuacyjne;
3) stosuje się inne zabezpieczenia, w szczególności ubezpieczenia brzegowe, obwałowania lub przegrody przeciwpowodziowe.
Rozdział 3 Podział budowli hydrotechnicznych
1. Budowle hydrotechniczne dzielą się na tymczasowe i stałe.
2. Do tymczasowych budowli hydrotechnicznych zalicza się budowle:
1) które bez względu na okres ich użytkowania umożliwiają budowę budowli hydrotechnicznej lub przebudowę istniejącej budowli hydrotechnicznej;
2) których przewidywany okres użytkowania nie przekracza 5 lat.
3. Do stałych budowli hydrotechnicznych zalicza się budowle:
1) główne, od których stanu zależy osiągnięcie zamierzonych efektów technicznych i gospodarczych, a których awaria, uszkodzenie lub okresowe wyłączenie mogą powodować ograniczenie skuteczności ich działania lub zagrożenie dla życia ludzi, mienia, środowiska lub infrastruktury;
2) drugorzędne, których awaria, uszkodzenie lub okresowe wyłączenie nie powodują zagrożenia bezpieczeństwa budowli hydrotechnicznej głównej lub ograniczenia skuteczności jej działania ani zagrożenia dla życia ludzi, mienia, środowiska lub infrastruktury.
§ 27. Klasy ważności stałych budowli hydrotechnicznych
Stałe budowle hydrotechniczne zalicza się do jednej z czterech klas ważności: I, II, III albo IV. Najwyższą klasą ważności jest klasa I.
§ 28. Różnicowanie wymagań według klasy budowli hydrotechnicznej
W zależności od klasy budowli hydrotechnicznej różnicuje się:
1) przepływy obliczeniowe;
2) współczynniki przyjmowane w obliczeniach statycznych;
3) bezpieczne wzniesienie korony budowli, brzegów nad określonym położeniem zwierciadła wody i nad poziomami wtaczania się fal;
4) wyposażenie w urządzenia:
a) kontrolno-pomiarowe,
b) upustowe;
5) zakres wymaganych studiów przedprojektowych i projektowych, w tym badań modelowych.
1. Klasy głównych budowli hydrotechnicznych określa się na podstawie wskaźników opisanych w klasyfikacji głównych budowli hydrotechnicznych, która stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.
2. Klasę budowli hydrotechnicznej ustala się w projekcie budowlanym zatwierdzanym przez właściwy organ administracji architektoniczno-budowlanej.
Pełna treść aktu: w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle hydrotechniczne i ich usytuowanie.