Przejdź do treści

Rozdział 2

Strzelnice i rzutnie granatów

§ 3. Wymagania dotyczące projektowania strzelnic i rzutni granatów
Strzelnice i rzutnie granatów projektuje się lub organizuje z uwzględnieniem parametrów technicznych wykorzystywanej broni i amunicji, ukształtowania terenu oraz warunków bezpieczeństwa.
1. Strzelnica składa się ze:
1) stanowisk strzeleckich i ogniowych;
2) stanowisk celów (tarczociągu);
3) strefy strzelań;
4) strefy ochronnej.
2. Rzutnia granatów składa się ze:
1) stanowisk ogniowych (stanowiska ogniowego);
2) stanowisk celów;
3) strefy ochronnej.
3. Strzelnica i rzutnia granatów mogą być wyposażone w elementy dodatkowe, w szczególności:
1) zabezpieczenia balistyczne;
2) urządzenia do zasilania i sterowania urządzeniami strzelnicy oraz urządzenia sygnalizacyjne;
3) punkt amunicyjny;
4) stanowisko dowodzenia;
5) stanowisko obsługi;
6) punkty nauczania;
7) punkt medyczny;
8) punkty obserwacyjne;
9) polowe elementy zabezpieczenia logistycznego, w tym zaplecze magazynowe, warsztatowe i sanitarne.
§ 5. Wyznaczanie stanowisk strzeleckich w strefie strzelań
Stanowiska strzeleckie mogą być wyznaczane w granicach strefy strzelań.
1. Powierzchnia strefy strzelań nie zawiera żadnych przeszkód utrudniających obserwację celów, a w szczególności drzew i krzewów, z wyłączeniem przeszkód przewidzianych w procesie szkolenia.
2. Powierzchnię strefy strzelań wykonuje się z materiałów umożliwiających pochłonięcie energii kinetycznej pocisku i zminimalizowanie rykoszetowania.
3. W strefie strzelań nie znajdują się elementy lub przedmioty powodujące rykoszety pocisków lub odbicie odłamków.
1. Wymagania dla zabezpieczeń balistycznych:
1) konstrukcję kulochwytu głównego, kulochwytów mobilnych i bocznych (jeżeli występują) oraz zastosowane materiały dobiera się, uwzględniając graniczną energię kinetyczną amunicji dopuszczonej do strzelania na strzelnicy oraz odporność na powstawanie rykoszetów zagrażających użytkownikowi i dostosowując do tych uwarunkowań rozmiar strefy ochronnej;
2) trwałość kulochwytów określa się na etapie projektowania, uwzględniając intensywność planowanego szkolenia;
3) wymagane zabezpieczenia boczne wykonuje się jako obwałowania ziemne lub z elementów budowlanych osłoniętych materiałami ograniczającymi powstawanie rykoszetów, usytuowane równolegle do osi strzelań; zabezpieczenia boczne wykonuje się na odcinku od pierwszej linii otwarcia ognia do kulochwytu głównego;
4) liczbę i usytuowanie przesłon pionowych wyznacza się w zależności od długości osi strzelnicy oraz wielkości możliwej do wyznaczenia strefy ochronnej, z założeniem, że ich usytuowanie nie wpłynie na obniżenie wymogów szkolenia z użyciem broni, amunicji i środków bojowych;
5) ustalenie niezbędnej liczby przesłon dodatkowych wyznacza się, biorąc pod uwagę:
a) rozmiar możliwej do wyznaczenia strefy ochronnej strzelnicy,
b) długość osi strzelnicy,
c) szerokość strzelnicy,
d) konstrukcję kulochwytu głównego,
e) rodzaj strzelań, jakie mają być przeprowadzane na strzelnicy,
f) parametry broni i amunicji, jakie mają być użyte do strzelań;
6) dopuszcza się wykonywanie przesłon na strzelnicy o długości osi strzeleckiej do 100 m;
7) przesłony (jeżeli występują) wykonuje się w sposób umożliwiający obserwację i prowadzenie ognia do wszystkich celów.
2. Do zabezpieczenia balistycznego strzelnicy (kulochwyt główny, zabezpieczenia boczne) mogą być wykorzystane naturalne parametry i ukształtowanie terenu.
§ 8. Pas dojścia i dojazdu do kulochwytu głównego
Na strzelnicach o długości osi powyżej 100 m, w strefie strzelań, wzdłuż zabezpieczenia bocznego dopuszcza się wykonanie, bez użycia materiałów mogących powodować rykoszety, pasa o szerokości nie mniejszej niż 3 m, służącego do dojścia lub dojazdu pojazdów do kulochwytu głównego.
§ 9. Nośność i użytkowanie konstrukcji obiektów strzelnicy
Konstrukcja obiektów strzelnicy zapewnia nieprzekraczanie stanów granicznych nośności oraz stanów granicznych użytkowania.

Pełna treść aktu: w sprawie warunków technicznych dla obiektów budowlanych niebędących budynkami, służących obronności Państwa.