Rozdział 10. Szczegółowe wymagania w zakresie wentylacji w ukryciach
Rozdział 10
Szczegółowe wymagania w zakresie wentylacji w ukryciach
1. W ukryciach stosuje się wentylację grawitacyjną lub wentylację mechaniczną wyposażoną w zapasowe źródła zasilania wentylatorów lub napęd ręczny każdego wentylatora.
2. Wentylacja zapewnia utrzymanie w strefie ochronnej stężenia tlenu co najmniej 18% objętości i stężenia dwutlenku węgla nie większego niż 2 % objętości.
3. Kratki zabezpieczające otwory wlotowe czerpni powietrza wykonuje się z materiałów o klasie reakcji na ogień A1 lub A2‐s1, d0.
4. Otwory nawiewne i wywiewne zabezpiecza się przez łączne zastosowanie:
1) podwójnych załamań kanałów wentylacyjnych w ścianie lub podwójnych załamań pod kątem prostym kanałów wentylacyjnych w gruncie w celu ochrony przed promieniowaniem przenikliwym gamma z opadu promieniotwórczego – w przypadku ukryć kategorii U‐2 i U‐3;
2) zasuw (przepustnic) wentylacyjnych zapewniających w pomieszczeniach możliwość odcięcia od atmosfery zewnętrznej;
3) automatycznych zaworów przeciwwybuchowych umieszczonych w płaszczyźnie ochrony – w przypadku ukryć kategorii U‐3.
§ 35. Usytuowanie czerpni powietrza względem źródeł zanieczyszczeń
Czerpnie powietrza umieszcza się w odległości nie mniejszej niż:
1) 8 m od wyrzutni spalin z zespołów prądotwórczych, miejsc gromadzenia odpadów stałych, zbiorników na nieczystości ciekłe, wywiewek kanalizacyjnych i innych podobnych urządzeń sanitarno‐gospodarczych mogących powodować nieprzyjemny zapach lub zanieczyszczenia powietrza oraz od otwartych składowisk materiałów palnych;
2) 4 m od elementów obiektów budowlanych, w tym od wykończenia ich ścian zewnętrznych, mających klasę reakcji na ogień inną niż A1 lub A2 z dodatkową klasyfikacją s1 lub s2.
Pełna treść aktu: w sprawie warunków technicznych dla budowli ochronnych oraz warunków technicznych ich użytkowania i usytuowania.