Załącznik

 Minimalny skład ekipy nurkowej w miejscu - - wykonywania prac podwodnych (w zależności od rodzaju prac lp. 2–7) - - - - - - - MINIMALNY SKŁAD EKIPY W MIEJSCU WYKONYWANIA PRAC PODWODNYCH - - - wg ich charakteru, głębokości i stosowanego Prace podwodne do głęb. 20 m – autonomiczny Prace podwodne do głęb. 50 m – autonomiczny Prace podwodne do głęb. 20 m – przewodowy Prace podwodne do głęb. 50 m – przewodowy Podział prac podwodnych czynnika oddechowego Długotrwałe prace podwodne Nurkowanie szkoleniowe Lp. NURKA - - OPERTAOR TABLICY ZASILANIA NURKOWEGO - - - OPERATOR DZWONU DEKOMPRESYJNEJ - - OPERATOR KOMORY SYGNALISTA - NUREK ASEKURACYJNY NUREK ROBOCZY KIEROWNIK Prace podwodne – czynnik oddechowy: 100% tlen UCZESTNICZĄCE Prace podwodne na głęb. większych niż 50 m – Prace podwodne na głęb. większych niż 50 m – Prace podwodne w wodach zanieczyszczonych W PRACACH PODWODNYCH OSOBY FUNKCYJNE autonomiczny przewodowy  SKŁAD PERSONELU MEDYCZNEGO Podział prac podwodnych wg ich charakteru, głębokości i stosowanego czynnika oddechowego Minimalne zabezpieczenie medyczne w miejscu prowadzenia prac podwodnych  MINIMALNE WYPOSAŻENIE APTECZKI NURKOWEJ (LEKARSKIEJ) Sprzęt medyczny: 1. Aparat do badania przedmuchu 2. Aparat do sztucznego oddychania (typ Ambu) ze ssakiem 3. Aparat do mierzenia ciśnienia tętniczego krwi 4. Cewnik Foleya rozmiar Ch 18, 20 i 22 z workiem na mocz 5. Defibrylator przenośny (opcja) 6. Igły do iniekcji jednorazowego użytku (nr 6, 8 i 12) 7. Igła do odmy lub zestaw do nakłucia i drenażu jamy opłucnej (opcja) 8. Imadło chirurgiczne (sterylne) 9. Inhalator tlenowy z butlą O (zapas na 60 min) 10. Kleszczyki typu Pean (sterylne) 11. Kołnierz do unieruchomienia kręgosłupa szyjnego 12. Latarka medyczna z bateriami (z możliwością mocowania na głowie) 13. Łopatka do języka 14. Młotek neurologiczny (typ dowolny) 15. Nici chirurgiczne z igłą atraumatyczną (rozmiar 2.0 i 3.0) 16. Nożyczki do opatrunków 17. Nóż/nożyczki do cięcia kombinezonu i pasów parcianych 18. Ostrza chirurgiczne jednorazowego użytku (różne) 19. Otoskop (wziernik uszny) 20. Pęseta chirurgiczna (sterylna) 21. Podgrzewacz płynów infuzyjnych 22. Respirator przenośny 23. Rękawiczki lateksowe jednorazowego użytku sterylne (nr 61/2, 7 i 71/2) 24. Rękawiczki lateksowe jednorazowego użytku 25. Rurka ustno-gardłowa (komplet w różnych rozmiarach) 26. Słuchawki lekarskie 27. Strzykawki jednorazowego użytku (5, 10 i 20 ml) 28. Szyny do unieruchomień podciśnieniowe (opcja) 29. Termometr lekarski (elektroniczny z zakresem pomiaru od ok. 25oC) 30. Walizka lekarska (lub torba, plecak) 31. Wziernik nosowy (typu Hartman) 32. Wenflony (rozmiar średni i duży) 33. Zestaw do intubacji (dotchawiczej lub „Combitube”) 34. Zestaw do nakłuwania błony pierścienno-tarczowej np. Quicktrach (opcja) 35. Zestaw do przetaczania płynów – 1 szt. – 1 kpl. – 1 szt. – 3 kpl. – 1 kpl. – 30 szt. – 1 szt. – 1 szt. – 1 kpl. – 1 szt. – 1 szt. – 1 szt. – 3 szt. – 1 szt. – 2 szt. – 1 szt. – 1 szt. – 5 szt. – 1 kpl. – 1 szt. – 1 kpl. – 1 kpl. – 3 szt. – 5 par – 1 kpl. – 1 szt. – 15 szt. – 1 kpl. – 1 szt. – 1(2) szt. – 1 szt. – 5 szt. – 1 kpl. – 1 kpl. – 5 szt.  Leki: 1. Adrenalinum amp.1 mg/1 ml 2. Aspirin tabl. 3. Atropinum sulf. amp. 0,5 mg/1 ml 4. Aviomarin tabl. 5. Betaloc amp. 5 mg/5 ml 6. Captopril tabl. 25 mg 7. Cordarone amp. 150 mg/3 ml 8. Cyclonamine amp. 250 mg/2 ml 9. Diphergan amp. 50 mg/2ml 10. Dopaminum hydrochl. 4% amp. 11. Eucodalum amp. 10 mg/1 ml 12. Fenactil amp. 50 mg/2 ml 13. Furosemidum amp. 20 mg/2 ml 14. Glucosum 5% fl. 500 ml 15. HAES 10% fl. 500 ml 16. Hydrocortisonum hemisucc. amp. 500 mg/2 ml 17. Ibuprofen tabl. 200 mg 18. Lignocainum hydrochl. 2% fl. 20 ml 19. Lignocainum hydrochl. żel 1% 20. Magnesium sulf. amp. 2 g/10 ml 21. Mannitol 20% fl. 250 ml 22. Metocard tabl. 50 mg 23. Morphini Sulfas amp. 20 mg/1 ml 24. Natrium chlor. 0,9% fl. 100 ml 25. Natrium chlor. 0,9% fl. 500 ml 26. Nitroglycerinum tabl. 0,5 mg 27. Papaverinum hydrochl. amp. 40 mg/2 ml 28. Paracetamol tabl. 500 mg 29. Płyn fizjologiczny wieloelektrolitowy fl. 500 ml 30. Relanium amp. 10 mg/2 ml 31. Salbutamol amp. 0,5 mg/1 ml 32. Tramal amp. 100 mg/2 ml 33. Ketonal 0,1 amp. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 szt. – 1 szt. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 szt. – 1 opak. – 1 szt. – 2 szt. – 2 szt. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak. – 1 szt. – 5 szt. – 1 opak. – 1 opak. – 1 opak.  Środki opatrunkowe: 1. Chusta trójkątna 2. Codofix w różnych rozmiarach 3. Gaza opatrunkowa 1 m 4. Gaza opatrunkowa 1/2 m 5. Kompresy z gazy wyjałowionej (12 x 24) 20 6. Leko 7. Opatrunek osobisty 8. Opaska elastyczna 8 x 4 9. Opaska elastyczna 12 x 4 10. Opaska gazowa 5 x 4 11. Opaska gazowa 10 x 4 12. Przylepiec kauczukowy 2,5 x 5 (lub podobny) do opatrunków 13. Preparaty do dezynfekcji skóry i ran 14. Viscoplast (lub podobny plaster z opatrunkiem) – 3 szt. – 2 szt. – 2 szt. – 5 szt. – 20 szt. – 2 szt. – 2 szt. – 2 szt. – 2 szt. – 5 szt. – 1 szt. – 2 szt.  MINIMALNE WYPOSAŻENIE NURKA DO WYKONYWANIA PRAC PODWODNYCH W LEKKIM SPRZĘCIE NURKOWYM Zasadniczy sprzęt nurkowy składa się co najmniej z: 1) zestawu autonomicznego aparatu nurkowego składającego się z: a) pojedynczej butli nurkowej wraz z pasami nośnymi wyposażonej w jeden podwójny lub dwa zawory przyłączeniowe umożliwiające podłączenie dwóch niezależnych automatów oddechowych, b) automatów oddechowych zasilania głównego i awaryjnego, c) urządzenia do pomiaru ciśnienia zasilania aparatu nurkowego; 2) maski nurkowej; 3) kamizelki wypornościowej; 4) pasa balastowego lub innego zintegrowanego balastu umożliwiającego jego odrzucenie w sytuacji awaryjnej; 5) noża lub innego urządzenia tnącego; 6) płetw nurka; 7) głębokościomierza, zegarka (lub innego zintegrowanego urządzenia spełniającego co najmniej funkcję pomiaru głębo­ kości i czasu nurkowania); 8) skafandra nurkowego o właściwościach zapewniających komfort cieplny nurka w czasie pobytu pod wodą; 9) ocieplacza (w przypadku zastosowania skafandra suchego).  MINIMALNE WYPOSAŻENIE NURKA DO WYKONYWANIA PRAC PODWODNYCH W PRZEWODOWYM LEKKIM SPRZĘCIE NURKOWYM Zasadniczy sprzęt nurkowy składa się co najmniej z: 1) zestawu zasilania awaryjnego składającego się co najmniej z: a) butli nurkowej wraz z pojedynczym zaworem przyłączeniowym i pierwszym stopniem automatu oddechowego o obiegu otwartym (do zasilania maski nurkowej), b) urządzenia do pomiaru ciśnienia zestawu zasilania awaryjnego; 2) maski pełnej nurka; 3) uprzęży nurkowej; 4) pasa balastowego lub innego zintegrowanego balastu umożliwiającego jego odrzucenie w sytuacji awaryjnej; 5) noża lub innego urządzenia tnącego; 6) płetw nurka lub butów nurka; 7) głębokościomierza, zegarka (lub innego zintegrowanego urządzenia spełniającego co najmniej funkcję pomiaru głębo­ kości i czasu nurkowania); 8) skafandra nurkowego o właściwościach zapewniających komfort cieplny nurka w czasie pobytu pod wodą; 9) ocieplacza (w przypadku zastosowania skafandra suchego); 10) przewodu zasilania czynnikiem oddechowym; 11) tablicy zasilania nurka; 12) liny sygnałowej.  MINIMALNE WYPOSAŻENIE NURKA DO WYKONYWANIA PRAC PODWODNYCH W PRZEWODOWYM CIĘŻKIM SPRZĘCIE NURKOWYM Zasadniczy sprzęt nurkowy składa się co najmniej z: 1) zestawu zasilania awaryjnego składającego się co najmniej z: a) butli nurkowej wraz z pojedynczym zaworem przyłączeniowym i z pierwszym stopniem automatu oddechowego o obiegu otwartym (do zasilania hełmu nurkowego), b) urządzenia do pomiaru ciśnienia zestawu zasilania awaryjnego; 2) hełmu nurkowego (lub maski pełnej); 3) uprzęży nurkowej; 4) pasa balastowego lub innego zintegrowanego balastu umożliwiającego jego odrzucenie w sytuacji awaryjnej; 5) noża lub innego urządzenia tnącego; 6) płetw nurka lub butów nurka; 7) głębokościomierza, zegarka (lub innego zintegrowanego urządzenia spełniającego co najmniej funkcję pomiaru głębo­ kości i czasu nurkowania); 8) skafandra nurkowego o właściwościach zapewniających komfort cieplny nurka w czasie pobytu pod wodą; 9) ocieplacza (w przypadku zastosowania skafandra suchego); 10) łączności przewodowej/bezprzewodowej; 11) przewodu zasilania czynnikiem oddechowym, łączności, „pneumo”, liny sygnałowej.  MINIMALNE WYPOSAŻENIE NURKA DO WYKONYWANIA PRAC PODWODNYCH W APARATACH O PÓŁZAMKNIĘTYM OBIEGU CZYNNIKA ODDECHOWEGO Zasadniczy sprzęt nurkowy składa się co najmniej z: 1) zestawu autonomicznego aparatu nurkowego o obiegu półzamkniętym wraz z pasami nośnymi i uprzężą; 2) urządzenia do pomiaru ciśnienia zasilania aparatu nurkowego; 3) maski nurkowej; 4) kamizelki wypornościowej; 5) pasa balastowego lub innego zintegrowanego balastu umożliwiającego jego odrzucenie w sytuacji awaryjnej; 6) noża lub innego urządzenia tnącego; 7) płetw nurka; 8) głębokościomierza, zegarka (lub innego zintegrowanego urządzenia spełniającego co najmniej funkcję pomiaru głębo­ kości i czasu nurkowania); 9) skafandra nurkowego o właściwościach zapewniających komfort cieplny nurka w czasie pobytu pod wodą; 10) ocieplacza (w przypadku zastosowania skafandra suchego); 11) zestawu zasilania awaryjnego składającego się co najmniej z: a) butli nurkowej wraz z pojedynczym zaworem przyłączeniowym i automatem oddechowym o obiegu otwartym lub butli nurkowej wraz z układem redukcji i dozowania czynnika oddechowego do pętli oddechowej aparatu, b) urządzenia do pomiaru ciśnienia czynnika oddechowego w zestawie zasilania awaryjnego. Lit. a i b nie dotyczą wykonywania prac podwodnych w zakresie podwodnych działań bojowych z użyciem aparatów dwusystemowych spełniających niezależną funkcję półzamkniętego i zamkniętego obiegu czynnika oddechowego.  MINIMALNE WYPOSAŻENIE NURKA DO WYKONYWANIA PRAC PODWODNYCH W APARATACH O ZAMKNIĘTYM OBIEGU CZYNNIKA ODDECHOWEGO Zasadniczy sprzęt nurkowy składa się co najmniej z: 1) zestawu autonomicznego aparatu nurkowego o obiegu zamkniętym wraz z pasami nośnymi i uprzężą; 2) urządzenia do pomiaru ciśnienia zasilania aparatu nurkowego; 3) maski nurkowej; 4) kamizelki wypornościowej; 5) pasa balastowego lub innego zintegrowanego balastu umożliwiającego jego odrzucenie w sytuacji awaryjnej; 6) noża lub innego urządzenia tnącego; 7) płetw nurka; 8) głębokościomierza, zegarka (lub innego zintegrowanego urządzenia spełniającego co najmniej funkcję pomiaru głębo­ kości i czasu nurkowania); 9) skafandra nurkowego o właściwościach zapewniających komfort cieplny nurka w czasie pobytu pod wodą; 10) ocieplacza (w przypadku zastosowania skafandra suchego).  CZYNNIKI ODDECHOWE I SORBENTY 1. Atest czynnika oddechowego zawiera: 1) nazwę i adres instytucji wydającej atest; 2) numer atestu w rejestrze; 3) datę wystawienia atestu; 4) nazwę i oznaczenie czynnika oddechowego, którego dotyczy atest; 5) miejsce pobrania próbki (numer butli) i nazwę dostawcy próbki; 6) informację dotyczącą normy, według której wykonano analizę z uwzględnieniem zawartych w niej dopuszczalnych wartości badanych parametrów; 7) ocenę wyników analizy w postaci zapisów potwierdzających zgodność lub niezgodność parametrów analizowanej próbki z normą, według której wykonano analizę; 8) imię, nazwisko i podpis osoby upoważnionej odpowiedzialnej za prawidłowość przeprowadzenia analiz. 2. Czynniki oddechowe w przypadku ich przechowywania poddaje się okresowym analizom jakościowym i ilościowym. 3. Skład procentowy mieszanin oddechowych do wykonywania prac podwodnych i dekompresji oraz rekompresji leczni­ czej określony jest w technologii nurkowania oraz procedurach dekompresji i rekompresji leczniczej. 4. Badania fizykochemiczne jakości czynników oddechowych i sorbentów dla nurków wykonuje upoważnione laborato­ rium fizykochemiczne, które wystawia stosowny atest potwierdzający jakość czynnika oddechowego. 5. W przypadku wykonywania prac podwodnych z użyciem czynników oddechowych kierownik każdorazowo przed roz­ poczęciem nurkowania zobowiązany jest do sprawdzenia ważności wystawionego atestu. 6. W przypadku wykonywania prac podwodnych z użyciem mieszanin oddechowych kierownik przed rozpoczęciem wy­ konywania prac podwodnych wykonuje pomiar kontrolny (eksploatacyjny) składu mieszaniny oddechowej. 7. W badaniach eksploatacyjnych mieszanin do oddychania wykonywanych bezpośrednio przed użyciem, należy określać co najmniej zawartość tlenu w mieszaninach dwu- i trójskładnikowych. 8. Skład mieszanin odnotowywany jest przez kierownika w dzienniku prac nurka, a atesty przechowywane są u użytkow­ nika przez okres jednego roku od daty ich wystawienia. 9. W celu przyśpieszenia procedur dekompresji w dzwonie nurkowym lub komorze dekompresyjnej dopuszcza się zasto­ sowanie czystego tlenu lub mieszanin oddechowych wzbogaconych w tlen. 10. W czasie prowadzenia procedur dekompresji tlenowej w komorach dekompresyjnych maksymalne ciśnienie cząstkowe tlenu w systemie BIBS nie może przekraczać wartości 2,8 ata i zawartość tlenu w atmosferze wewnątrz komory nie może przekroczyć 25%. 11. W czasie prowadzenia procedur dekompresji tlenowej w dzwonie nurkowym maksymalne ciśnienie cząstkowe tlenu nie może przekraczać wartości 2,2 ata. 12. W czasie prowadzenia dekompresji w komorach dekompresyjnych lub dzwonie nurkowym nie można dopuścić do spad­ ku zawartości tlenu w atmosferze poniżej 19%. 13. W przypadku zastosowania dekompresji z użyciem tlenu lub mieszanin wzbogaconych w tlen wydech musi być odpro­ wadzony poprzez szczelny układ do atmosfery na zewnątrz komory dekompresyjnej. Nie dopuszcza się wydychania tlenu do przestrzeni komory. 14. W przypadku gdy komora dekompresyjna znajduje się w zamkniętym pomieszczeniu, należy monitorować stężenie procentowe tlenu na zewnątrz komory. 15. W przypadku prowadzenia dekompresji w toni wodnej dopuszcza się mieszaniny oddechowe o maksymalnym ciśnieniu cząstkowym tlenu równym 1,6 ata.  16. W czasie prowadzenia dekompresji, rekompresji tlenowej, ekspozycji wielodniowych i nurkowań powtórzeniowych z użyciem tlenu lub mieszanin wzbogaconych w tlen należy uwzględnić toksyczne oddziaływanie tlenu na organizm nurka. 17. Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na małych głębokościach zapas czynnika oddechowego w bazie prac podwodnych powinien umożliwiać dwóm nurkom przebywanie pod powierzchnią wody na maksymalnej głębokoś- ci nurkowania przez czas trzykrotnie dłuższy niż zaplanowany czas nurkowania, nie krócej jednak niż przez 2 godziny. 18. Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na średnich głębokościach zapas czynnika oddechowego w bazie nurkowej powinien umożliwiać dwóm nurkom przebywanie pod powierzchnią wody na maksymalnej głębokości nurko­ wania przez czas trzykrotnie dłuższy niż zaplanowany czas nurkowania, nie krócej jednak niż przez 3 godziny, ponadto zapas musi umożliwiać dwukrotne napełnienie czynnikiem oddechowym dzwonu nurkowego (jeśli go zastosowano) i komory dekompresyjnej do ciśnienia 5 atm. 19. Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na dużych głębokościach zapas czynnika oddechowego w bazie nurkowej musi umożliwiać przebywanie dwóm nurkom pod powierzchnią wody na maksymalnej głębokości nurkowa­ nia przez 4 godziny, a ponadto musi zapewniać co najmniej dwukrotne napełnienie czynnikiem oddechowym komory dekompresyjnej do ciśnienia 7 atm i dzwonu nurkowego na maksymalnej głębokości nurkowania. 20. Przy wykonywaniu długotrwałych prac podwodnych zapas czynnika oddechowego w magazynie gazów bazy nurkowej musi umożliwiać przebywanie trzem nurkom pod powierzchnią wody na maksymalnej głębokości nurkowania przy wentylacji maksymalnej równej 50 dm/min przez 8 godzin, a ponadto musi zapewniać co najmniej dwukrotne napełnie­ nie czynnikiem oddechowym komory dekompresyjnej do ciśnienia 7 atm i dzwonu nurkowego na maksymalnej głębo­ kości nurkowania. 21. Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na małych i średnich głębokościach w przypadku prowadzenia dekompresji tlenowej w dzwonie nurkowym lub komorze dekompresyjnej minimalny zapas tlenu musi wynosić co naj­ mniej 7 m na każdego nurka. Musi być też utrzymywany nienaruszalny zapas w ilości 30 m tlenu w celu przeprowa­ dzenia ewentualnego leczenia. 22. Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na dużych głębokościach w przypadku prowadzenia dekompresji tlenowej w dzwonie nurkowym lub komorze dekompresyjnej minimalny zapas tlenu musi wynosić co najmniej 15 m na każdego nurka. Musi być też utrzymywany nienaruszalny zapas w ilości 30 m tlenu w celu przeprowadzenia ewentual­ nego leczenia. 23. Dzwony nurkowe i komory dekompresyjne wykorzystywane do zabezpieczenia prac podwodnych muszą być wyposa­ żone w pochłaniacze dwutlenku węgla. 24. Pochłaniacze będące na wyposażeniu komór dekompresyjnych i dzwonu nurkowego muszą posiadać pojemność złoża sorbentu zapewniającą utrzymanie maksymalnej koncentracji CO – 1% obj. SEV przez czas co najmniej 2 godzin w temperaturze 2C. 25. Pochłaniacz powinien posiadać wymiary umożliwiające transport jego pojemnika napełnionego sorbentem przez śluzę komory dekompresyjnej. 26. Pochłaniacz musi być wyposażony w układ wymuszający przepływ czynnika oddechowego przez złoże sorbentu. 27. Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na średnich głębokościach jednorazowo zapas sorbentu powinien wystarczać na 4 godziny pracy komory dekompresyjnej przy pełnej obsadzie nurków. 28. Przy wykonywaniu przez nurków prac podwodnych na dużych głębokościach zapas sorbentu powinien wystarczać na 12 godzin pracy komory dekompresyjnej przy pełnej obsadzie nurków. 29. Przy wykonywaniu długotrwałych głębokowodnych prac podwodnych zapas sorbentu powinien wystarczać na 24 go­ dziny pracy komory dekompresyjnej przy pełnej obsadzie nurków. 30. W przypadku prowadzenia nurkowań z użyciem mieszanin oddechowych kierownik każdorazowo przed rozpoczęciem wykonywania prac podwodnych zobowiązany jest do sprawdzenia terminu ważności i atestu planowanego do użycia sorbentu.  ŚREDNIA WENTYLACJA PŁUC NURKA W WARUNKACH ZWIĘKSZONEGO CIŚNIENIA PRZY RÓŻNYCH POZIOMACH OBCIĄŻENIA Strumień Wysiłek fizyczny zużywanego tlenu Poziom Przykład [dm ∙ min] obciążenia leżenie w łóżku 0,25 bardzo lekki spokojne siedzenie 0,30 stanie w bezruchu 0,40 wolne chodzenie po twardym dnie* 0,6 spacer 3,5 km ∙ h 0,7 lekki pływanie swobodne z prędkością 0,8 15 m ∙ min* wolne chodzenie po mulistym dnie* 1,1 marsz 6,5 km ∙ h 1,2 umiarkowany pływanie z prędkością 25 m ∙ min* 1,4 możliwie najszybsze chodzenie po 1,5 twardym dnie* pływanie z prędkością 30 m ∙ min* 1,8 ciężki możliwie najszybsze chodzenie po 1,8 mulistym dnie* bieg z prędkością 13 km ∙ h 2,0 bardzo ciężki pływanie z prędkością 36 m ∙ min 2,5 krańcowo bieg pod górę 4,0 ciężki * Dotyczy nurków; pozostałe wartości dotyczą obciążeń na powierzchni. Graniczny Liczba Wentylacja strumień oddechów płuc zużywanego na minutę tlenu [min] [dm ∙ min] [dm ∙ min] do 20 8–10 do 0,5 20–25 10–20 0,5–1,0 25–30 20–30 1,0–1,5 30–35 30–50 1,5–2,0 35–40 50–65 2,0–2,5 >40 >65 >2,5  Tabela 1 – Dozwolone ciśnienia cząstkowe i czasy ekspozycji w przypadku prac podwodnych wykonywanych z użyciem tlenu (mieszanin wzbogaconych w tlen) Ciśnienie Ekspozycje standardowe Maksymalny czas ekspozycji Dozwolony czas ekspozycji cząstkowe tlenu MPa min 0,16 0,15 0,14 0,13 0,12 0,11 0,10 0,09 0,08 0,07 0,06 0,20 0,19 0,18 0,17 0,16 0,15 0,14 0,13 w ciągu 24 h h min H 0,75 2,5 2,0 3,0 2,5 3,0 3,0 3,5 3,5 4,0 4,0 4,5 5,0 5,0 6,0 6,0 7,5 7,5 9,5 9,5 12,0 12,0 Ekspozycje wyjątkowe 0,50 0,75 1,00 1,25 2,0 2,5 3,0 4,0 UWAGA Jeżeli jedno z nurkowań doprowadziło do wykorzystania lub przekroczenia dozwolonego czasu ekspozycji, to nurek przed dalszymi ekspozycjami musi odpocząć na powierzchni co najmniej 2 h. Jeżeli jedno lub wiele nurkowań w ciągu 24 h doprowadziło do wykorzystania lub przekroczenia maksymalnego czasu ekspozycji w ciągu 24 h, to nurek przed dalszymi ekspozycjami powinien odpocząć na powierzchni co najmniej 12 h.  Tabela 2 – Dozwolone ciśnienia cząstkowe i czasy ekspozycji tlenowych w przypadku wykonywania prac podwodnych w ramach podwodnych działań bojowych w Dowództwie Wojsk Specjalnych Ekspozycje standardowe Maksymalne ciśnienie cząstkowe tlenu Dopuszczalny czas ekspozycji [MPa] [min] 0,130 0,145 0,160 Ekspozycje wyjątkowe Maksymalne ciśnienie cząstkowe tlenu Dopuszczalny czas ekspozycji [MPa] [min] 0,175 0,190 0,205 0,220 UWAGA ! – Do ciśnienia 0,160 MPa limit 24-godzinnych ekspozycji tlenowych wynosi 240 minut. – Jeżeli jedno z nurkowań do maksymalnego ciśnienia cząstkowego tlenu 0,160 MPa doprowadziło do wykorzystania czasu ekspozycji, to nurek przed dalszymi ekspozycjami musi odpocząć co najmniej 2 h na powierzchni. – Jeżeli jedno lub wiele nurkowań w ciągu 24 h doprowadziło do wykorzystania lub przekroczenia maksymalnego czasu ekspozycji w ciągu 24 h, to nurek musi odpocząć przed dalszymi ekspozycjami co najmniej 12 h na powierzchni. – Powyżej mowa o nurkowaniach wykonywanych w ramach prac podwodnych. UWAGA Wykorzystanie limitów określonych w tabeli 2 (w przypadku ekspozycji krótkotrwałych, powtórzeniowych, wielodnio­ wych) musi być zgodne z obowiązującą w Siłach Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej technologią prowadzenia prac pod­ wodnych w ramach podwodnych działań bojowych.  MINIMALNE WYPOSAŻENIE PRZEDZIAŁU KOMORY DEKOMPRESYJNEJ 1. Inhalatory tlenowe zapewniające szczelny obieg tlenu ze zrzutem czynnika oddechowego do przestrzeni poza komorą (brak emisji tlenu do wnętrza komory). 2. Instalacja przeciwpożarowa wewnątrz komory lub gaśnica atestowana do użycia w środowisku hiperbarycznym. 3. Inhalatory tlenowe w ilości wynikającej z maksymalnej liczby nurków, dla których komora jest przeznaczona (po jed­ nym na każdego nurka przebywającego w komorze plus jeden zapasowy). 4. System monitoringu składu atmosfery zapewniający pomiar temperatury, zawartości tlenu i dwutlenku węgla w atmo­ sferze komory. 5. Układ regeneracji atmosfery w postaci pochłaniaczy dwutlenku węgla, jeden na każdy przedział. 6. Instalacja wentylacji komory dekompresyjnej. 7. Apteczka. 8. System obserwacji technicznej (telewizja wewnętrzna) lub takie rozmieszczenie wizjerów w płaszczu komory, aby była możliwa dokładna obserwacja ludzi znajdujących się w komorze. 9. System łączności zasadniczej i awaryjnej (na wypadek uszkodzenia łączności zasadniczej) wraz z systemem zasilania awaryjnego na wypadek zaniku napięcia w sieci, dający możliwość podtrzymania pracy urządzeń łączności przez co najmniej 12 godzin. 10. System oświetlenia wewnętrznego wraz z systemem zasilania awaryjnego, umożliwiającego nieprzerwaną pracę przez co najmniej 12 godzin. 11. Śluza do podawania drobnych przedmiotów do i z komory dekompresyjnej (jeżeli komora nie posiada węzła sanitarne­ go, to śluza powinna być przystosowana do śluzowania fekaliów w zamkniętym szczelnie pojemniku, a pojemnik taki powinien być na wyposażeniu komory). 12. System ogrzewania. 13. W komorze powinny znajdować się co najmniej po dwa miejsca dla nurków w każdym z jej przedziałów.  CZAS ODPOCZYNKU PRZYSŁUGUJĄCY NURKOWI PO ZAKOŃCZENIU PRACY PODWODNEJ I WYNURZENIU SIĘ ORAZ CZAS POBYTU NURKA W POBLIŻU KOMORY DEKOMPRESYJNEJ Głębokość nurkowania [m] Odpoczynek Czas pobytu nurka [godz.] w pobliżu komory dekompresyjnej po nurkowaniu [godz.] przed nurkowaniem do 20 1,0 do 50 1,5 powyżej 50 2,0 po nurkowaniu 1,0 1,5 2,0  DOPUSZCZALNY CZAS PRZEBYWANIA NA POWIERZCHNI NURKA UBRANEGO W SKAFANDER Temperatura powietrza [C ] 20–24 25–29 Czas przebywania [godz.] do 5 godz. do 3 godz. do 2 godz. do 1 godz. do 30 min do 10 min  WARUNKI DOPUSZCZENIA DO WYKONYWANIA PRAC PODWODNYCH PO PRZERWACH W NURKOWANIU Głębokość Warunki dopuszczenia do nurkowania w ramach Przerwa w wykonywa­ niu nurkowań wykonywania prac podwodnych [mHO] do 55 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 30 mHO z czasem pobytu co najmniej 25 min do 30 dni powyżej 55 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 30 mHO z czasem pobytu co najmniej 35 min 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 20 mHO z czasem pobytu co najmniej do 55 15 min 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 30 mHO z czasem pobytu co najmniej 25 min 30 do 60 dni 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 20 mHO z czasem pobytu co najmniej 15 min 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 30 mHO z czasem pobytu co najmniej powyżej 55 25 min 1 trening– zejście na głębokość co najmniej 30 mHO z czasem pobytu co najmniej 35 min 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 20 mHO z czasem pobytu co najmniej do 55 15 min 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 30 mHO z czasem pobytu co najmniej 25 min 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 20 mHO z czasem pobytu co najmniej więcej niż 15 min 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 30 mHO z czasem pobytu co najmniej 60 dni 15 min 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 30 mHO z czasem pobytu co najmniej powyżej 55 25 min 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 30 mHO z czasem pobytu co najmniej 35 min 1 trening – zejście na głębokość co najmniej 50 mHO z czasem pobytu co najmniej 20 min  Tabela 1. Sygnały porozumiewania się nurków a b c d e f g h  Tabela 2. Sygnały porozumiewania się nurków  WZÓR WPISU DO KSIĄŻECZKI NURKA UPOWAŻNIAJĄCY DO CIĘCIA I SPAWANIA PODWODNEGO Data i miejsce Zaświadcza się że, (stopień, imię i nazwisko) ................... w ramach kursu na nabycie kwalifikacji nurkowych ............................... został przeszkolony w zakresie obsługi i bezpieczeństwa realizacji prac podwodnych cięcia termicznego z użyciem systemu .................................................... w ......................................... (nazwa upoważnionego ośrodka szkoleniowego Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej). Wymieniony ma prawo wykonywać prace podwodne z użyciem wymienionego systemu do cięcia podwodnego w ramach posiadanych kwalifikacji nurkowych. KOMENDANT/DOWÓDCA OŚRODKA SZKOLENIOWEGO mp. ........................................................ (podpis) Data i miejsce Zaświadcza się że, (stopień, imię i nazwisko) ............................... w ramach kursu na nabycie kwalifikacji nurkowych ......................................... został przeszkolony w zakresie obsługi i bezpieczeństwa realizacji prac podwodnych w zakresie spawania termicznego z użyciem systemu ............................................................... w .............................................. (nazwa upoważnionego ośrodka szkoleniowego SZRP). Wymieniony ma prawo wykonywać prace podwodne z użyciem wymienionego systemu do spawania podwodnego w ramach posiadanych kwalifikacji nurkowych. KOMENDANT/DOWÓDCA OŚRODKA SZKOLENIOWEGO mp. ........................................................ (podpis)  Tabela 1. Stopnie ochrony indywidualnej oraz wymogi w zakresie dekontaminacji nurka w zależności od jakości wody biologicznie lub chemicznie zanieczyszczonej JAKOŚĆ WODY STOPIEŃ OCHRONY DEKONTAMINACJA Kategoria 1 A Tak Kategoria 2 A lub B Tak Kategoria 3 A, B lub C Nie Kategoria 4 A, B, C lub D Nie Tabela 2. Stopnie ochrony oraz rodzaje wyposażenia nurkowego przeznaczonego do wykonywania prac w wodach biologicznie lub chemicznie zanieczyszczonych STOPIEŃ OCHRONY RODZAJ WYPOSAŻENIA NURKOWEGO A Hełm nurkowy zasilany przewodowo wraz z układem zasilania awaryjnego z podwójnym zabezpieczeniem zaworu wydechowego pierścieniem mocującym zintegrowanym ze skafandrem nurkowym suchym z gumy wulkanizowanej, suche rękawice zintegrowane ze skafandrem z manszetami B Maska pełna zasilana przewodowo z układem nadciśnieniowym oraz układem zasilania awaryjnego ze skafandrem nurkowym suchym z gumy wulkanizowanej wykonanym wraz z kapturem, suche rękawice zintegrowane ze skafandrem z manszetami C Hełm nurkowy lub maska pełnotwarzowa bez konieczności używania skafandra suchego D Autonomiczny lub przewodowy aparat nurkowy bez konieczności używania hełmu nurkowego lub maski pełnotwarzowej  Tabela 3. Kategorie zanieczyszczeń wody JAKOŚĆ WODY RODZAJ ZANIECZYSZCZEŃ Kategoria 1 Wysoki poziom zanieczyszczeń. Intensywne mikrobiologiczne (grupa 4 i 3 szkodliwych czynników biologicznych) lub chemiczne zanieczyszczenie o dużej koncentracji czynników chemicznych stwarzających zagrożenie. Przykładowo do kategorii zaliczamy operacje nurkowe w wodach zanieczyszczonych środkami chemicznymi, paliwem, substancjami ropopochodnymi i chemicznymi organicznymi i nieorganicznymi, kwasami i zasadami i chemicznymi środkami bojowymi, ściekami, szczątkami organizmów żywych. Stopień ochrony A jest obowiązkowy do stosowania. Kategoria 2 Średni pozom zanieczyszczeń. Zwiększony poziom zanieczyszczeń mikrobiologicznych (grupa 2 szkodliwych czynników biologicznych) lub czynników chemicznych stwarzających zagrożenie, stanowiących zagrożenie dla organizmu nurka, o stężeniu powyżej przeciętnej. Poziom ochrony A jest rekomendowany do stosowania, chyba że podejrzewamy lub stwierdzamy tylko zanieczyszczenia pochodzenia mikrobiologicznego. W takim przypadku wystarczającym zabezpieczeniem jest stopień ochrony B. Kategoria 3 Podstawowy poziom zanieczyszczeń definiowany jako woda o normalnym poziomie zanieczyszczeń mikrobiologicznych (grupa 1 szkodliwych czynników biologicznych) i czynników chemicznych stwarzających zagrożenie, który może być różny ze względu na lokalizacje. Znaczenie mają zanieczyszczenia, które mogą wniknąć do ciała poprzez usta, jeśli nie zastosowano maski pełnej lub hełmu nurkowego. Rekomendowany jest stopień ochrony C lub wyższy. Kategoria 4 Woda czysta bez zanieczyszczeń, w przypadku gdy nie są znane źródła zanieczyszczeń (baseny, rezerwuary wody pitnej inne zbiorniki rutynowo poddawane analizie zanieczyszczeń).   ORGANIZACJA SYSTEMU ODKAŻANIA BAZY WYPOSAŻENIA I EKIPY NURKOWEJ PRZY WYKONYWANIU PRAC PODWODNYCH REALIZOWANYCH W WODACH BIOLOGICZNIE I CHEMICZNIE ZANIECZYSZCZONYCH WODA ZANIECZYSZCZONA STREFA I (wysokiego poziomu zanieczyszczeń) Wstępne spłukanie Zdjęcie dodatkowego sprzętu nurkowego STREFA II KIERUNEK WIATRU (niskiego poziomu zanieczyszczeń) Dekontaminacja nurka (mycie i powtórne spłukiwanie) Odkażanie skóry Stanowisko (jeśli wymagane) rozbierania nurka Rysunek 2. Schemat odśnieżania pokrywy lodowej KOMORA PRYSZNIC DEKOMPRESYJNA (JEŚLI WYMAGANA) STANOWISKO PROWADZENIA PRAC PODWODNYCH Drugi stopień dekontaminacji sprzętu nurkowego Załącznik nr 18 STREFA III (czysta) STANDARDOWA DEZYNFEKCJA SPRZĘTU NURKOWEGO PO NURKOWANIU UWAGA: Cały skład ekipy nurkowej realizującej prace podwodne w wodach zanieczyszczonych oraz prowadzący odkażanie nie mogą w trakcie realizacji procesu dezaktywacji: spożywać posiłków, pić, palić, dotykać twarzy. Wymienione czynności można wykonywać w strefie czystej po przejściu procedur odkażania.  SCHEMAT ODŚNIEŻANIA POKRYWY LODOWEJ PRZY WYKONYWANIU PRAC PODWODNYCH POD LODEM  Tabela 1. Organizacja stanowisk bazy nurkowej przy wykonywaniu prac podwodnych lub nurkowaniu pod lodem Tabela 2. Kształt i wymiary otworu w pokrywie lodowej  SPOSÓB MOCOWANIA LINY SYGNAŁOWEJ PRZY WYKONYWANIU PRAC PODWODNYCH POD LODEM