Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie uznawania praktyki zawodowej w zakresie niektórych zawodów regulowanych należących do działów budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo i transport

Akt obowiązującyDz.U.2016.769Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Infrastruktury i Budownictwa, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 769.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (7)

należących do działów budownictwo, planowanie i zagospodarowanie przestrzenne oraz mieszkalnictwo Na podstawie art. 8 ust. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2015 r. o zasadach uznawania kwalifikacji zawodowych nabytych

§ 1.

1. Rozporządzenie określa:
1) tryb uznawania praktyki, odbytej w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym albo w państwie niebędącym państwem członkowskim, niezbędnej do uzyskania kwalifikacji do wykonywania zawodu regulowanego, zwanej dalej „praktyką zawodową”;
2) maksymalny uznawany okres praktyki zawodowej.
2. Przepisy rozporządzenia stosuje się do postępowań w sprawach o uznanie praktyki zawodowej do wykonywania zawodu:
1) automatyka;
2) dróżnika przejazdowego;
3) dyżurnego ruchu;
4) geodety uprawnionego do wykonywania samodzielnych funkcji w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie:
a) geodezyjnych pomiarów sytuacyjno-wysokościowych, realizacyjnych i inwentaryzacyjnych,
b) rozgraniczania i podziałów nieruchomości (gruntów) oraz sporządzania dokumentacji do celów prawnych,
c) geodezyjnych pomiarów podstawowych,
d) geodezyjnej obsługi inwestycji,
e) geodezyjnego urządzania terenów rolnych i leśnych,
f) redakcji map,
g) fotogrametrii i teledetekcji;
5) kierownika pociągu;
6) manewrowego;
7) nastawniczego;
8) pomocnika maszynisty pojazdów trakcyjnych;
9) prowadzącego pociągi lub pojazdy kolejowe;
10) rewidenta taboru;
11) rzeczoznawcy majątkowego;
12) toromistrza;
13) ustawiacza.

§ 2.

1. Wniosek o uznanie praktyki zawodowej zawiera:
1) imię i nazwisko wnioskodawcy;
2) datę i miejsce urodzenia;
3) adres zamieszkania i adres do korespondencji – jeżeli jest inny od adresu zamieszkania;
4) dokumenty potwierdzające odbycie praktyki zawodowej i jej zakres, w tym opis czynności wykonywanych przez osobę odbywającą praktykę zawodową, nabyte umiejętności, miejsce i kraj odbycia praktyki zawodowej, czas trwania wraz z informacją o terminach jej rozpoczęcia i ukończenia – wydane i podpisane przez kierownika jednostki, w której odbywała się praktyka zawodowa, oraz potwierdzone przez osobę, pod kierunkiem której była odbywana praktyka, posiadającą w danym kraju uprawnienia odpowiadające zakresem uprawnieniom do wykonywania odpowiednich zawodów, o których mowa w § 1 ust. 2.
2. W przypadku gdy przepisy regulacyjne uzależniają możliwość rozpoczęcia praktyki zawodowej od spełnienia określonych przesłanek, wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera również dokument potwierdzający ich spełnienie.
3. Dokumenty, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i ust. 2, składa się w języku polskim albo w języku oryginału wraz z ich tłumaczeniem na język polski. W przypadku dokumentów szczególnie istotnych dla prowadzenia postępowania organ może wymagać tłumaczenia dokonanego przez tłumacza przysięgłego prowadzącego działalność w Rzeczypospolitej Polskiej lub w państwie członkowskim.

§ 3.

1. Organ dokonuje oceny formalnej wniosku.
2. Jeżeli wniosek zawiera braki formalne, organ wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 30 dni od dnia otrzymania wezwania do ich uzupełnienia.
3. W przypadku gdy wnioskodawca nie uzupełni wniosku w terminie, o którym mowa w ust. 2, wniosek pozostawia się bez rozpoznania.

§ 4.

1. Organ może przeprowadzić z wnioskodawcą rozmowę w celu ustalenia szczegółowego przebiegu i zakresu praktyki zawodowej.
2. O konieczności przeprowadzenia rozmowy, o której mowa w ust. 1, zawiadamia się wnioskodawcę w formie pisemnej wraz ze wskazaniem jej terminu.
3. Wnioskodawca niezwłocznie zawiadamia organ o braku możliwości wzięcia udziału w rozmowie w wyznaczonym terminie. W takim przypadku organ wyznacza jednokrotnie nowy termin rozmowy.
4. Jeżeli wnioskodawca nie stawi się na rozmowę, organ rozpatruje wniosek na podstawie informacji zawartych we wniosku i dokumentach, o których mowa w § 2 ust. 1 i 2.

§ 5.

Organ uznaje w przypadku:

1) zawodu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 1, maksymalnie 22-dniową praktykę zawodową,
2) zawodów, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 2 i 5, maksymalnie 5-dniową praktykę zawodową,
3) zawodów, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 3 i 6, maksymalnie 20-dniową praktykę zawodową,
4) zawodów, o których mowa w § 1 ust. 2 pkt 4 i 11, maksymalnie 6-miesięczną praktykę zawodową,
5) zawodu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 7, maksymalnie 8-dniową praktykę zawodową,
6) zawodu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 8, maksymalnie 95-dniową praktykę zawodową,
7) zawodu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 9, maksymalnie 30-dniową praktykę zawodową,
8) zawodu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 10, maksymalnie 40-dniową praktykę zawodową,
9) zawodu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 12, maksymalnie 24-dniową praktykę zawodową,
10) zawodu, o którym mowa w § 1 ust. 2 pkt 13, maksymalnie 10-dniową praktykę zawodową
 w zakresie odpowiadającym zakresowi praktyki wymaganej w Rzeczypospolitej Polskiej.

§ 6.

Organ rozpatruje wniosek w terminie 90 dni od dnia otrzymania wniosku spełniającego wymagania formalne.

§ 7.

Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia.