Rozporządzenie Ministra… (Dz.U. 2017.1592)

Spis treści (12)

§ 1.
§ 2.
§ 3.
§ 4.
§ 5.
§ 6.
§ 7.
§ 8.
§ 9.
§ 10.
§ 11.
Załącznik

Na podstawie art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojsko-

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) normy uzbrojenia i wyposażenia funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego, zwanych dalej „funkcjonariuszami”;

2) szczegółowe zasady dostępu do uzbrojenia, jego przyznawania i użytkowania przez funkcjonariuszy.

§ 2.

1. Normy uzbrojenia i wyposażenia przysługującego funkcjonariuszowi są określone w załączniku do rozporządzenia.

2. Sprzęt ochrony specjalnej, optyczny i specjalistyczny, niewymieniony w załączniku do rozporządzenia, przyznaje się według potrzeb, w zależności od sposobu realizacji zadań.

§ 3.

1. Uzbrojenie dla Szefa SKW przyznaje się na podstawie decyzji o powołaniu na stanowisko. Przepisów § 5 ust. 2 oraz § 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 nie stosuje się.

2. Uzbrojenie niezbędne do wykonywania zadań służbowych przyznaje się na wniosek funkcjonariusza o przyznanie uzbrojenia.

3. Organami właściwymi do przyznawania uzbrojenia są:

1) Szef Służby Kontrwywiadu Wojskowego – zastępcom Szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz kierownikom jednostek organizacyjnych Służby Kontrwywiadu Wojskowego;

2) kierownicy jednostek organizacyjnych Służby Kontrwywiadu Wojskowego – podległym funkcjonariuszom.

1. Warunkiem przyznania uzbrojenia jest uzyskanie pozytywnej oceny z egzaminu przeprowadzonego przez komisję złożoną z przedstawicieli komórki Służby Kontrwywiadu Wojskowego właściwej do spraw uzbrojenia.

2. Egzamin składa się z części teoretycznej i praktycznej.

3. Zakres przedmiotowy teoretycznej części egzaminu obejmuje sprawdzenie znajomości:

1) przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. z 2016 r. poz. 1137, z późn. zm.) dotyczących przestępstw odnoszących się do uzbrojenia;

2) przepisów regulujących zasady użycia i wykorzystania broni palnej przez funkcjonariuszy oraz postępowania w przypadku jej użycia, wykorzystania lub utraty;

3) zasad bezpieczeństwa podczas posługiwania się bronią palną;

4) zasad noszenia oraz przechowywania broni palnej;

5) budowy i zasad działania broni palnej.

4. Praktyczna część egzaminu obejmuje sprawdzenie umiejętności rozkładania, składania, ładowania i rozładowywania broni palnej oraz przestrzegania zasad bezpiecznego posługiwania się bronią palną.

5. W przypadku przyznania broni palnej innego rodzaju niż dotychczas przyznana funkcjonariusz zdaje wyłącznie egzamin z części praktycznej.

§ 5.

1. Dostęp do uzbrojenia przechowywanego w magazynach uzbrojenia, magazynach broni palnej, pomieszczeniach służbowych oraz w miejscu zamieszkania posiadają wyłącznie upoważnieni funkcjonariusze.

2. Przechowywanie broni palnej oraz amunicji w pomieszczeniu służbowym lub miejscu zamieszkania jest dopuszczalne na podstawie odrębnego zezwolenia, wydanego przez organ właściwy do przyznawania uzbrojenia, o którym mowa w § 3 ust. 3, po uprzednim komisyjnym sprawdzeniu spełniania warunków do ich przechowywania.

3. Funkcjonariusz oddaje uzbrojenie do depozytu w przypadku nieobecności w miejscu, o którym mowa w ust. 2, trwającej dłużej niż 30 dni.

§ 6.

1. Funkcjonariusz, któremu wydano uzbrojenie:

1) nosi uzbrojenie wyłącznie w przypadkach określonych przez przełożonego;

2) zabezpiecza uzbrojenie przed utratą lub zniszczeniem;

3) przestrzega zasad bezpieczeństwa przy obchodzeniu się z uzbrojeniem;

4) niezwłocznie deponuje uzbrojenie po zakończeniu zadań służbowych;

5) prowadzi bieżącą obsługę techniczną broni palnej.

2. Funkcjonariusz:

1) nie wynosi uzbrojenia bez zgody przełożonego poza obiekty służbowe;

2) nie przenosi broni palnej w stanie niezabezpieczonym z nabojem wprowadzonym do komory nabojowej;

3) nie udostępnia przyznanego uzbrojenia innym nieupoważnionym osobom;

4) nie dokonuje samowolnie przeróbek i napraw uzbrojenia.