§ 3. Utrzymanie populacji zwierząt łownych i odstrzały redukcyjne
1. Utrzymanie właściwej liczebności i struktury populacji poszczególnych gatunków zwierząt łownych w strefie polega na:
1) utrzymaniu i odtwarzaniu naturalnych czynników kształtujących liczebność populacji zwierząt łownych;
2) utrzymaniu i odtwarzaniu możliwości migracji zwierząt łownych w granicach strefy oraz między Kampinoskim Parkiem Narodowym a innymi kompleksami leśnymi;
3) ustaleniu liczebności i struktury populacji zwierząt łownych na obszarze Kampinoskiego Parku Narodowego, strefy oraz obwodów łowieckich z nimi graniczących na podstawie przeprowadzanych jednocześnie rocznych inwentaryzacji zwierząt łownych według stanu na dzień 15 marca każdego roku;
4) ocenie wpływu poszczególnych gatunków zwierząt łownych na przyrodę w Kampinoskim Parku Narodowym oraz na możliwość jej ochrony;
5) ustaleniu liczby osobników poszczególnych gatunków zwierząt łownych podlegających odstrzałom redukcyjnym, zwanym dalej „odstrzałami redukcyjnymi”, z uwzględnieniem zadań ochronnych albo planu ochrony, a także rocznych planów łowieckich dla obwodów graniczących z Kampinoskim Parkiem Narodowym i strefą;
6) uwzględnieniu następujących kryteriów:
a) brak negatywnego wpływu populacji poszczególnych gatunków w Kampinoskim Parku Narodowym na możliwość jej ochrony,
b) zagwarantowanie trwałości populacji i ograniczenie zagrożeń zdrowia zwierząt,
c) racjonalne koszty utrzymania populacji poszczególnych gatunków zwierząt, szczególnie wysokość odszkodowań wypłacanych rolnikom za szkody wyrządzone przez dziki;
7) dokonywaniu odstrzałów redukcyjnych.
2. Odstrzały redukcyjne w przypadku ich konieczności są dokonywane w terminach określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. — Prawo łowieckie (Dz. U. z 2005 r. Nr 127, poz. 1066, z późn. zm.).
3. Odstrzałów redukcyjnych nie wykonuje się na obszarze rezerwatów przyrody leżących w granicach strefy.
4. Odstrzały redukcyjne wykonuje się według następujących kryteriów:
1) dziki — w pierwszej kolejności redukcji podlegają warchlaki i przelatki, a w następnej osobniki starsze;
2) sarny:
a) koźlęta:
słabe,
późno urodzone, o wadze poniżej średniej,
b) kozy — w pierwszej kolejności słabe oraz chore, a w następnej niemające koźląt,
c) kozły słabe;
3) jenoty, norki amerykańskie, bażanty, piżmaki oraz inne gatunki obce, które mogą się pojawić — redukcji podlegają wszystkie osobniki znajdujące się na terenie strefy;
4) lisy — w pierwszej kolejności redukcji podlegają osobniki słabe, chore, w szczególności z objawami wścieklizny, a w następnej pozostałe osobniki.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Środowiska, Dziennik Ustaw z 2010 r. poz. 981.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.