§ 12. Niewszczynanie i umorzenie postępowania dyscyplinarnego
1. Postępowania dyscyplinarnego nie wszczyna się albo wszczęte umarza, gdy:
1) czynności wyjaśniające nie potwierdziły zaistnienia czynu;
2) czynu nie popełniono albo czyn nie zawiera znamion czynu, za który funkcjonariusz ponosi odpowiedzialność dyscyplinarną;
3) sprawca czynu nie podlega orzecznictwu dyscyplinarnemu;
4) sprawca czynu zmarł;
5) nastąpiło przedawnienie, o którym mowa w art. 147 ustawy;
6) postępowanie co do tego samego czynu tej samej osoby zostało prawomocnie ukończone lub toczy się.
2. Postępowania dyscyplinarnego można nie wszczynać, a wszczęte można umorzyć, gdy okoliczności popełnionego czynu nie budzą wątpliwości, a naruszenie dyscypliny służbowej jest znikome.
3. Postanowienie o umorzeniu postępowania dyscyplinarnego wydaje przełożony. Na postanowienie przysługuje zażalenie. Przepisy § 32, § 34 i § 36 stosuje się odpowiednio.
4. W przypadku gdy wina funkcjonariusza oraz okoliczności popełnienia czynu nie budzą wątpliwości i nie zachodzi potrzeba wymierzenia kary surowszej niż nagana z ostrzeżeniem, funkcjonariusz może wyrazić pisemną zgodę na dobrowolne poddanie się takiej karze dyscyplinarnej.
Tekst przepisu: akt wydany przez Prezesa Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 2020 r. poz. 1230.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.