§ 8. Pomoc na usługi doradcze dla przedsiębiorców
1. Pomoc na usługi doradcze w zakresie działalności, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 2 lit. b–d, może być udzielona:
1) mikroprzedsiębiorcy, małemu lub średniemu przedsiębiorcy, zgodnie z warunkami określonymi w rozdziałach I–II, art. 18 w rozdziale III oraz w rozdziale IV rozporządzenia Komisji nr 651/2014;
2) przedsiębiorcy innemu niż mikroprzedsiębiorca, mały lub średni przedsiębiorca, zgodnie z warunkami określonymi w rozporządzeniu Komisji nr 1407/2013.
2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, nie może być udzielona na usługi doradztwa stałego, związanego z bieżącą działalnością operacyjną przedsiębiorstwa, w szczególności na doradztwo podatkowe, marketingowe oraz stałą obsługę prawną.
3. Intensywność pomocy, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć 50% wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą na usługi doradcze, przy czym wydatkami kwalifikującymi się do objęcia pomocą są wydatki poniesione na usługi doradcze świadczone przez doradców zewnętrznych.
4. Pomoc, o której mowa w ust. 1 pkt 2, może być udzielona pod warunkiem, że łącznie z inną pomocą de minimis, otrzymaną w danym roku podatkowym oraz w ciągu dwóch poprzedzających lat podatkowych z różnych źródeł i w różnych formach, nie przekroczy kwoty 200 000 euro dla jednego przedsiębiorcy, a w przypadku jednego przedsiębiorcy prowadzącego działalność w sektorze transportu drogowego towarów – 100 000 euro.
5. Do celów ustalenia dopuszczalnego pułapu pomocy de minimis, o której mowa w ust. 4, przez jednego przedsiębiorcę rozumie się jedno przedsiębiorstwo, o którym mowa w art. 2 ust. 2 rozporządzenia Komisji nr 1407/2013.
6. W przypadku pomocy, której wartość przekracza 2 000 000 euro dla jednego przedsiębiorcy na jeden projekt doradczy, pomoc, o której mowa w ust. 1 pkt 1, podlega indywidualnej notyfikacji Komisji Europejskiej.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju, Dziennik Ustaw z 2014 r. poz. 1990.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.