§ 8. Ustalanie wartości pomocy w formie pożyczki i poręczenia
1. Wartość pomocy udzielanej w formie:
1) pożyczki — stanowi różnicę między zdyskontowaną rynkową wartością odsetek, która byłaby naliczona dla udzielanej pożyczki, a zdyskontowaną wartością odsetek wynikającą z oprocentowania zastosowanego przez podmiot zarządzający instrumentem inżynierii finansowej;
2) poręczenia — stanowi różnicę między zdyskontowaną wartością rynkowej opłaty prowizyjnej, która byłaby pobrana od udzielanego poręczenia, a zdyskontowaną wartością opłaty prowizyjnej pobranej przez podmiot zarządzający instrumentem inżynierii finansowej.
2. Rynkowa wartość odsetek, o której mowa w ust. 1 pkt 1, jest wyliczana na podstawie stóp referencyjnych ustalonych zgodnie z komunikatem Komisji w sprawie zmiany metody ustalania stóp referencyjnych i dyskontowych.
3. Przez rynkową opłatę prowizyjną, o której mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się stawkę bezpieczną, o której mowa w pkt 3.3 obwieszczenia Komisji w sprawie zastosowania art. 87 i 88 Traktatu WE do pomocy państwa w formie gwarancji.
4. Pomoc, o której mowa w § 6 ust. 1 pkt 1, w formie poręczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest udzielana z zastosowaniem warunków określonych w art. 2 ust. 4 lit. d rozporządzenia nr 1998/2006.
5. Pomoc, o której mowa w § 6 ust. 1 pkt 2—5, w formie poręczenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie może obejmować więcej niż 80% kredytu lub innego zobowiązania finansowego.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Rozwoju Regionalnego, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 1461.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.