Rozdział 2. Pomoc publiczna na przedsięwzięcia w zakresie infrastruktury badawczej
Rozdział 2
Pomoc publiczna na przedsięwzięcia w zakresie infrastruktury badawczej
§ 18. Pomoc inwestycyjna na infrastrukturę badawczą
Pomoc publiczna na przedsięwzięcia w zakresie infrastruktury badawczej jest udzielana jako pomoc inwestycyjna na infrastrukturę badawczą, zgodnie z art. 26 rozporządzenia nr 651/2014.
§ 19. Koszty kwalifikowalne infrastruktury badawczej
W przypadku pomocy publicznej na przedsięwzięcia w zakresie infrastruktury badawczej kosztami kwalifikowalnymi są koszty:
1) nieruchomości związane z przeniesieniem własności lub innych praw rzeczowych;
2) maszyn, urządzeń i środków transportu, pod warunkiem że zostały nabyte albo są wykorzystywane w bezpośrednim związku z utworzeniem lub unowocześnieniem infrastruktury badawczej;
3) nabycia innych środków trwałych niż określone w pkt 1 i 2, niezbędnych do utworzenia lub unowocześnienia infrastruktury badawczej;
4) nabycia środków trwałych w budowie, pod warunkiem że zostały nabyte albo są wykorzystywane w bezpośrednim związku z utworzeniem lub unowocześnieniem infrastruktury badawczej;
5) wartości niematerialnych i prawnych, w szczególności w formie patentów, licencji, koncesji, know-how i innych praw własności intelektualnej oraz wartości firmy, które:
a) będą wykorzystywane przez przedsiębiorcę w bezpośrednim związku z utworzeniem lub unowocześnieniem infrastruktury badawczej,
b) będą podlegać amortyzacji zgodnie z przepisami o rachunkowości,
c) zostaną nabyte na warunkach rynkowych od osób trzecich, niepowiązanych z przedsiębiorcą,
d) będą stanowić aktywa przedsiębiorcy i pozostaną bezpośrednio związane z utworzoną lub unowocześnioną infrastrukturą badawczą przez okres co najmniej 5 lat od dnia zakończenia realizacji przedsięwzięcia;
6) zakończonych prac rozwojowych, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, prowadzonych przez przedsiębiorcę we własnym zakresie, poniesione przed rozpoczęciem produkcji lub projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, pod warunkiem że wyniki tych prac są wykorzystywane w bezpośrednim związku z utworzeniem lub unowocześnieniem infrastruktury badawczej.
§ 20. Rozdzielność rachunkowa działalności gospodarczej i niegospodarczej
Jeżeli przedsiębiorca zamierza wykorzystywać infrastrukturę badawczą zarówno do prowadzenia działalności gospodarczej, jak i działalności niegospodarczej, pomoc publiczna na przedsięwzięcia w zakresie infrastruktury badawczej może zostać mu udzielona pod warunkiem, że zobowiąże się do:
1) zapewnienia rozdzielności rachunkowej działalności gospodarczej i działalności niegospodarczej, w tym do przypisywania przychodów i kosztów na podstawie konsekwentnie stosowanych i mających uzasadnienie metod;
2) określenia w dokumentacji, o której mowa w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2023 r. poz. 120 i 295), sposobu zapewnienia rozdzielności rachunkowej, w tym określenia metod przypisywania przychodów i kosztów zgodnie z pkt 1.
1. Pomoc publiczna na przedsięwzięcia w zakresie infrastruktury badawczej może zostać udzielona przedsiębiorcy pod warunkiem, że:
1) cena pobierana za zarządzanie infrastrukturą badawczą i za jej użytkowanie odpowiada cenie rynkowej;
2) dostęp do infrastruktury badawczej jest przyznawany użytkownikom na przejrzystych i niedyskryminacyjnych zasadach.
2. Użytkownikom, którzy finansują co najmniej 10% kosztów utworzenia lub unowocześnienia infrastruktury badawczej, może zostać przyznany dostęp do tej infrastruktury na preferencyjnych zasadach, pod warunkiem że będzie on proporcjonalny do ich udziału w finansowaniu kosztów jej utworzenia lub unowocześnienia, a zasady jego przyznawania zostaną podane do publicznej wiadomości.
1. Pomoc publiczna na przedsięwzięcia w zakresie infrastruktury badawczej może zostać udzielona pod warunkiem, że jej intensywność nie przekroczy 50% kosztów kwalifikowalnych, o których mowa w § 19.
2. Jeżeli infrastruktura badawcza jest finansowana ze środków publicznych w zakresie jej wykorzystania do prowadzenia zarówno działalności gospodarczej, jak i niegospodarczej, a poziom jej wykorzystania do prowadzenia działalności gospodarczej przekracza 20%, pomoc publiczna dotycząca tej infrastruktury jest objęta mechanizmem monitorowania i wycofania, o którym mowa w art. 26 ust. 7 rozporządzenia nr 651/2014. Zastosowanie mechanizmu monitorowania i wycofania służy zapewnieniu, że w przypadku zwiększenia w okresie amortyzacji infrastruktury badawczej poziomu jej wykorzystania do prowadzenia działalności gospodarczej nie zostanie przekroczony próg intensywności pomocy określony w ust. 1.
3. W celu wdrożenia mechanizmu monitorowania i wycofania umowa, o której mowa w § 13, określa w szczególności:
1) kryteria i okres monitorowania zakresu działalności gospodarczej prowadzonej z wykorzystaniem infrastruktury badawczej, na utworzenie lub unowocześnienie której pomoc publiczna została udzielona;
2) zobowiązanie przedsiębiorcy do poddania się temu mechanizmowi;
3) warunki i tryb zwrotu części środków finansowych stanowiących pomoc publiczną na przedsięwzięcia w zakresie infrastruktury badawczej w przypadku przekroczenia progu intensywności tej pomocy określonego w ust. 1.
4. Kryteria, o których mowa w ust. 3 pkt 1, mogą odnosić się w szczególności do powierzchni infrastruktury badawczej wykorzystywanej do celów działalności gospodarczej i działalności niegospodarczej lub do czasu jej wykorzystania do prowadzenia działalności gospodarczej i działalności niegospodarczej.
5. Okres, o którym mowa w ust. 3 pkt 1, nie może być krótszy niż okres amortyzacji infrastruktury badawczej.