w sprawie udzielania pomocy na rewitalizację w ramach regionalnych programów operacyjnych
Rozdział 3. Pomoc na modernizację części wspólnych wielorodzinnych budynków mieszkalnych
Rozdział 3
Pomoc na modernizację części wspólnych wielorodzinnych budynków mieszkalnych
1. Pomoc na modernizację części wspólnych wielorodzinnych budynków mieszkalnych może być udzielana jedynie w celu poprawy warunków mieszkaniowych osób fizycznych.
2. Pomoc na modernizację części wspólnych wielorodzinnych budynków mieszkalnych może być udzielana beneficjentom pomocy będącym w szczególności:
1) spółdzielniami mieszkaniowymi działającymi na podstawie ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116, z późn. zm.);
2) towarzystwami budownictwa społecznego działającymi na podstawie ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070, z późn. zm.);
3) osobami fizycznymi, które prowadzą działalność gospodarczą w budynku, na którego modernizację uzyskały pomoc;
4) wspólnotami mieszkaniowymi, które prowadzą działalność gospodarczą w budynku, na którego modernizację uzyskały pomoc.
3. Osoby fizyczne oraz wspólnoty mieszkaniowe składają oświadczenie o prowadzeniu bądź nieprowadzeniu działalności gospodarczej w budynku, na którego modernizację uzyskały pomoc.
§ 13. Zakres modernizacji części wspólnych budynków mieszkalnych
Modernizacja, o której mowa w § 12, dotyczy:
1) elementów konstrukcji budynku, takich jak: dach, elewacja zewnętrzna, stolarka okienna i drzwiowa, klatka schodowa, korytarze wewnętrzne lub zewnętrzne, wejścia i elementy ich konstrukcji zewnętrznej oraz windy;
2) infrastruktury technicznej budynków mieszkalnych;
3) realizacji przedsięwzięć termomodernizacyjnych w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. Nr 223, poz. 1459, z 2009 r. Nr 157, poz. 1241 oraz z 2010 r. Nr 76, poz. 493).
1. Do wydatków kwalifikowalnych w ramach pomocy na modernizację części wspólnych wielorodzinnych budynków mieszkalnych zalicza się niezbędne do jej realizacji wydatki poniesione na:
1) nabycie długoterminowych dóbr materialnych;
2) nabycie usług;
3) prace związane z przygotowaniem projektu, w tym:
a) nadzór techniczny,
b) przygotowanie dokumentacji technicznej,
c) przygotowanie ekspertyz, analiz technicznych, finansowych, ekonomicznych oraz specjalistycznych.
2. Wydatki, o których mowa w ust. 1, pomniejsza się o podatek od towarów i usług, chyba że beneficjentowi pomocy nie przysługuje prawo jego zwrotu lub odliczenia.
1. Maksymalna intensywność pomocy liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do wydatków kwalifikowalnych wynosi:
1) 50 % — na obszarach należących do województw: lubelskiego, podkarpackiego, warmińsko-mazurskiego, podlaskiego, świętokrzyskiego, opolskiego, małopolskiego, lubuskiego, łódzkiego, kujawsko-pomorskiego;
2) 40 % — na obszarach należących do województw: śląskiego, pomorskiego, zachodniopomorskiego, dolnośląskiego, wielkopolskiego, do dnia 31 grudnia 2010 r. na obszarze należącym do województwa mazowieckiego, z wyłączeniem miasta stołecznego Warszawy;
3) 30 % — na obszarze należącym do miasta stołecznego Warszawy oraz w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. — na obszarze należącym do województwa mazowieckiego.
2. W przypadku mikroprzedsiębiorcy, małego lub średniego przedsiębiorcy maksymalna intensywność pomocy, o której mowa w ust. 1, może ulec zwiększeniu o:
1) 10 punktów procentowych — w przypadku średniego przedsiębiorcy;
2) 20 punktów procentowych — w przypadku mikroprzedsiębiorcy i małego przedsiębiorcy.
3. Maksymalną wartość pomocy udzielanej na realizację dużego projektu inwestycyjnego ustala się zgodnie z wzorem określonym w § 4 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 13 października 2006 r. w sprawie ustalenia mapy pomocy regionalnej (Dz. U. Nr 190, poz. 1402).
Pełna treść aktu: w sprawie udzielania pomocy na rewitalizację w ramach regionalnych programów operacyjnych.