Rozdział 13. Pomoc inwestycyjna na środki wspierające efektywność energetyczną
Rozdział 13
Pomoc inwestycyjna na środki wspierające efektywność energetyczną
1. Pomoc inwestycyjna na środki wspierające efektywność energetyczną jest udzielana przedsiębiorcy na inwestycję umożliwiającą osiągnięcie wyższego poziomu efektywności energetycznej w działalności prowadzonej przez przedsiębiorcę.
2. Przepisów rozporządzenia nie stosuje się w przypadkach, o których mowa w art. 38 ust. 2 rozporządzenia nr 651/2014.
3. Kosztami kwalifikowalnymi są dodatkowe koszty inwestycji konieczne do osiągnięcia wyższego poziomu efektywności energetycznej, ustalane w następujący sposób:
1) jeżeli koszty inwestycji umożliwiającej osiągnięcie wyższego poziomu efektywności energetycznej można wyodrębnić z całkowitych kosztów inwestycji jako oddzielną inwestycję, za koszty kwalifikowalne uznaje się te koszty związane z poprawą efektywności energetycznej;
2) w przypadku inwestycji dotyczących poprawy efektywności energetycznej w budynkach, o których mowa w art. 38 ust. 3 lit. b rozporządzenia nr 651/2014, kosztami kwalifikowalnymi są także koszty:
a) instalacji wytwarzających energię elektryczną lub ciepło ze źródeł odnawialnych, zintegrowanych z budynkiem,
b) urządzeń do magazynowania energii wytworzonej przez zintegrowaną z budynkiem instalację wytwarzającą energię ze źródeł odnawialnych,
c) urządzeń i infrastruktury wbudowanych w konstrukcję budynku i służących do ładowania pojazdów elektrycznych użytkowników tego budynku,
d) związane z cyfryzacją w rozumieniu art. 2 pkt 103c rozporządzenia nr 651/2014 budynku, w tym na rzecz zwiększenia jego gotowości do obsługi inteligentnych sieci, w rozumieniu art. 2 pkt 103d rozporządzenia nr 651/2014, zgodnie z art. 38 ust. 3a lit. d rozporządzenia nr 651/2014
w przypadku wszelkich kosztów łączonych, określonych w lit. a–d, za koszty kwalifikowalne uznaje się całkowite koszty inwestycji w różne urządzenia;
3) w przypadku inwestycji innych niż wymienione w pkt 1 i 2 koszty inwestycji umożliwiającej osiągnięcie wyższego poziomu efektywności energetycznej w prowadzonej działalności określa się przez odniesienie do kosztów inwestycji podobnego rodzaju lub zakresu, która zostałaby zrealizowana w przypadku braku pomocy publicznej, a której realizacja spowodowałaby osiągnięcie niższego poziomu efektywności energetycznej; różnica między kosztami obydwu inwestycji to koszty związane z poprawą efektywności energetycznej, które stanowią koszty kwalifikowalne.
4. Kosztów, które nie są bezpośrednio związane z osiągnięciem wyższego poziomu efektywności energetycznej, nie uznaje się za koszty kwalifikowalne.
5. Intensywność pomocy publicznej nie przekracza 30% kosztów kwalifikowalnych.
6. Intensywność pomocy publicznej, o której mowa w ust. 5, zwiększa się o:
1) 10 punktów procentowych – w przypadku pomocy publicznej na rzecz średniego przedsiębiorcy i 20 punktów procentowych w przypadku pomocy publicznej na rzecz mikro- i małego przedsiębiorcy;
2) 5 punktów procentowych – w przypadku gdy inwestycja jest realizowana na obszarze województw dolnośląskiego i wielkopolskiego oraz na obszarach regionu warszawskiego stołecznego należących do gmin: Baranów, Błonie, Dąbrówka, Dobre, Góra Kalwaria, Grodzisk Mazowiecki, Jadów, Jaktorów, Kałuszyn, Kampinos, Kołbiel, Latowicz, Leoncin, Leszno, Mrozy, Nasielsk, Osieck, Prażmów, Serock, Siennica, Sobienie-Jeziory, Strachówka, Tarczyn, Tłuszcz, Zakroczym i Żabia Wola;
3) 15 punktów procentowych – w przypadku gdy inwestycja jest realizowana na obszarach województw: kujawsko- -pomorskiego, lubelskiego, lubuskiego, łódzkiego, małopolskiego, opolskiego, podkarpackiego, podlaskiego, pomorskiego, śląskiego, świętokrzyskiego, warmińsko-mazurskiego i zachodniopomorskiego oraz regionu mazowieckiego regionalnego.
Pełna treść aktu: w sprawie udzielania pomocy finansowej przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju w ramach programu "Fundusze Europejskie dla Nowoczesnej Gospodarki 2021-2027".