§ 3.
1. Instytucja zarządzająca albo instytucja pośrednicząca, o której mowa w art. 6 ust. 1 ustawy , w celu rozliczenia wydatków ustala wysokość środków finansowych, o których mowa w § 2 ust. 1, do wypłaty dla danego beneficjenta, przyznanych w umowie o dofinansowanie.
2. Przy ustalaniu wysokości środków finansowych, o których mowa w § 2 ust. 1, do wypłaty beneficjentowi:
1) uwzględnia się:
a) zatwierdzoną kwotę wydatków kwalifikowalnych,
b) wysokość poziomu pomocy ustalonego w umowie o dofinansowanie,
c) wyniki kontroli, o której mowa w art. 26 ust. 2 pkt 1 , art. 27 ust. 1 pkt 1 lub art. 28 ust. 1 ustawy , realizowanej operacji oraz usunięte nieprawidłowości stwierdzone w wyniku tych kontroli;
2) dokonuje się pomniejszenia tych środków finansowych o kwoty:
a) pomocy lub pomocy technicznej, o której mowa w art. 32 ustawy , wypłaconej beneficjentowi na podstawie wcześniej zrealizowanych wniosków o płatność - w przypadku wyrażenia przez beneficjenta zgody na pomniejszenie kolejnych płatności, o której mowa w art. 207 ust. 8 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych,
b) wydatków niestanowiących kosztów kwalifikowalnych, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 24 ust. 1 , 2 lub 4 ustawy,
c) które zostały wydatkowane z naruszeniem przepisów o zamówieniach publicznych w sposób, który miał albo mógłby mieć wpływ na wynik postępowania o udzielenie zamówienia publicznego.
3. Niezwłocznie po ustaleniu kwoty środków finansowych, o których mowa w § 2 ust. 1, do wypłaty beneficjent zostaje poinformowany, na piśmie, o wysokości tej kwoty. W przypadku rozbieżności między kwotą środków finansowych, o których mowa w § 2 ust. 1, ustaloną do wypłaty a kwotą środków finansowych wnioskowaną przez beneficjenta do informacji dołącza się uzasadnienie.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 754.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.