§ 28.
1. W przypadku zawarcia umowy o świadczenie usług maklerskich na zasadach określonych w § 26 ust. 1 pkt 2 i 3, towarowy dom maklerski żąda ustanowienia zabezpieczenia zapłaty należności przez klienta.
2. Zabezpieczeniem, o którym mowa w ust. 1, mogą być:
1) gwarancja bankowa;
2) akredytywa;
3) towary giełdowe, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. b lub c ustawy, zablokowane w rejestrze ewidencyjnym klienta;
4) towary giełdowe, o których mowa w art. 2 pkt 2 lit. a ustawy;
5) środki pieniężne zablokowane na rachunku bankowym klienta, w wysokości gwarantującej wykonanie zobowiązań wynikających z realizacji zlecenia;
6) papiery wartościowe zablokowane na rachunku papierów wartościowych klienta;
7) czek potwierdzony przez bank.
3. Zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 1, może być również ustanowione w innej formie, jeżeli gwarantuje ona pewną i płynną jego realizację.
4. W przypadku gdy klient ustanowił na rzecz towarowego domu maklerskiego zabezpieczenia, o których mowa w ust. 2 pkt 3, 5 i 6, towarowy dom maklerski powinien posiadać wystawione przez klienta pełnomocnictwo, odpowiednio do sprzedaży zablokowanych towarów giełdowych, do dokonania przelewu środków pieniężnych klienta znajdujących się w banku albo do sprzedaży zablokowanych papierów wartościowych, do wysokości roszczenia towarowego domu maklerskiego z tytułu nieopłacenia przez klienta transakcji kupna towarów giełdowych wraz z prowizją.
5. W przypadku gdy klient ustanowił na rzecz towarowego domu maklerskiego zabezpieczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 4, towarowy dom maklerski powinien posiadać przedłożony przez klienta indosowany na towarowy dom maklerski warrant wystawionego przez dom składowy dowodu składowego stwierdzającego posiadanie towarów będących przedmiotem zabezpieczenia złożonych na skład w tym domu składowym.
Tekst przepisu: akt wydany przez Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 2002 r. poz. 165.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.