Przejdź do treści

w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi

Rozdział 4. Szczegółowe zasady rozliczenia z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi

Rozdział 4

Szczegółowe zasady rozliczenia z odbiorcami oraz między przedsiębiorstwami energetycznymi

1. W przypadku zmiany sprzedawcy oraz na potrzeby dokonania rozliczeń lub ich korekt w standardowych okresach między kolejnymi odczytami układu pomiarowego przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych przekazuje nieodpłatnie przedsiębiorstwu energetycznemu wykonującemu działalność gospodarczą w zakresie obrotu paliwami gazowymi lub odbiorcy tych paliw dane dotyczące wykonania tej usługi, w szczególności dane dotyczące odczytów układów pomiarowych lub ich korekty.
2. Dane, o których mowa w ust. 1, są przekazywane odpłatnie w przypadkach innych niż określone w ust. 1.
3. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w działaniu układu pomiarowego lub przyjęcia do rozliczeń błędnych odczytów wskazań tego układu, które spowodowały zawyżenie lub zaniżenie należności za pobrane paliwa gazowe i wykonane usługi związane z jego dostarczeniem, przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje korekty uprzednio wystawionych faktur.
4. W przypadku braku możliwości ustalenia wielkości korekty na podstawie odczytów wskazań układu pomiarowego, do wyliczenia korekty przyjmuje się średniodobowe zużycie paliwa gazowego przez odbiorcę, ustalone na podstawie prawidłowo zmierzonego poboru tego paliwa w porównywalnym okresie, pomnożone przez liczbę dni w okresie, którego dotyczy korekta.
5. W wyliczaniu wielkości korekty uwzględnia się sezonowość poboru paliw gazowych oraz inne udokumentowane okoliczności mające wpływ na wielkość zużycia paliw gazowych.
6. Korekta, o której mowa w ust. 3–5, w przypadku:
1) zawyżenia lub zaniżenia należności – obejmuje cały okres rozliczeniowy lub okres, w którym występowały stwierdzone nieprawidłowości lub błędy, z wyjątkiem pkt 2;
2) zaniżenia należności w stosunku do odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości nie większej niż 110 kWh/h – obejmuje ostatni okres rozliczeniowy.
1. Przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie odczytu wskazań układu pomiarowego, w okresach rozliczeniowych ustalonych w taryfie:
1) nie dłuższych niż 12 miesięcy – w przypadku odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości nie większej niż 110 [kWh/h];
2) co miesiąc – w przypadku odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości większej niż 110 [kWh/h].
2. W okresach, o których mowa w ust. 1, mogą być pobierane opłaty za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z ich dostarczaniem w wysokości określonej na podstawie prognozowanego zużycia tych paliw, wyrażonego w jednostkach energii i wyznaczonego według zasad szczegółowo określonych w taryfie.
3. W prognozach, o których mowa w ust. 2, uwzględnia się zgłoszone przez odbiorcę istotne zmiany w poborze paliw gazowych.
4. W przypadku powstania nadpłaty lub niedopłaty za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi:
1) nadpłata podlega zaliczeniu na poczet płatności ustalonych na najbliższy okres rozliczeniowy, o ile odbiorca nie zażąda jej zwrotu;
2) niedopłata jest doliczana do pierwszej faktury wystawianej za najbliższy okres rozliczeniowy.
5. W przypadku braku możliwości dokonania odczytu wskazania układu pomiarowego, o którym mowa w ust. 1, przedsiębiorstwo energetyczne ustala wielkość zużycia paliw gazowych na podstawie szacunku wyznaczonego zgodnie z zasadami, o których mowa w § 36 ust. 4 i 5.
6. W przypadku odbiorców, u których zainstalowano przedpłatowy układ pomiarowy, przedsiębiorstwo energetyczne dokonuje rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z dostarczaniem paliw gazowych na podstawie z góry wniesionej opłaty za dostarczenie paliw gazowych.
1. Rozliczeń za pobrane paliwa gazowe lub wykonane usługi związane z ich dostarczaniem dokonuje się na podstawie iloczynu wielkości zużycia tych paliw, ustalonej w jednostkach objętości, oraz współczynnika konwersji, o którym mowa w ust. 2.
2. Współczynnik konwersji stanowi wartość ciepła spalania wyrażoną w kWh/mwnastępujących warunkach odniesienia dla: 1) objętości – temperatura T(t) = 273,15 [K] (0 [C]), ciśnienie p= 101,325 [kPa]; 2) spalania – temperatura T(t) = 298,15 [K] (25 [C]), ciśnienie p= 101,325 [kPa].
3. Operator systemu przesyłowego publikuje na swojej stronie internetowej, dla każdego miesiąca i każdej doby tego miesiąca najpóźniej do godziny 11drugiego dnia następnego miesiąca średnią ważoną wartości ciepła spalania paliw gazowych w systemie przesyłowym albo w obszarze określonym w § 40 rozporządzenia, o którym mowa w § 2 pkt 2. Operator ten przechowuje przez okres 5 lat i udostępnia nieodpłatnie użytkownikowi systemu lub odbiorcy dane dotyczące średniej ważonej wartości ciepła spalania.
4. Operatorzy systemów dystrybucyjnych publikują na swoich stronach internetowych, dla każdego miesiąca, najpóźniej do godziny 15trzeciego dnia następnego miesiąca średnią ważoną wartość ciepła spalania paliw gazowych w systemie dystrybucyjnym albo w obszarze określonym w § 40 rozporządzenia, o którym mowa w § 2 pkt 2. Operatorzy ci przechowują przez okres 5 lat i udostępniają nieodpłatnie użytkownikowi systemu lub odbiorcy dane dotyczące średniej ważonej wartości ciepła spalania.
5. Współczynnik konwersji jest ustalany w odniesieniu do odbiorców pobierających paliwa gazowe w ilości:
1) nie większej niż 110 [kWh/h] – na podstawie średniej arytmetycznej z wartości ciepła spalania ostatnio opublikowanych przez operatora, do sieci którego odbiorca jest przyłączony, z liczby miesięcy odpowiadającej liczbie miesięcy okresu rozliczeniowego;
2) większej niż 110 [kWh/h] – na podstawie wartości ciepła spalania, opublikowanych przez operatora, do sieci którego odbiorca jest przyłączony, dla okresu rozliczeniowego.
6. W odniesieniu do rozliczeń paliw gazowych za pomocą przedpłatowego układu pomiarowego współczynnik konwersji jest ustalany na podstawie wartości ciepła spalania opublikowanej przez operatora, do sieci którego odbiorca jest przyłączony, przed dniem wniesienia opłaty za dostarczenie paliwa.
7. W przypadku odbiorców, u których w uzgodnieniu z właściwym operatorem zainstalowano urządzenie umożliwiające określenie ciepła spalania w okresie rozliczeniowym, współczynnik konwersji ustala się na podstawie średniej ważonej wartości tego ciepła spalania.
8. Przedsiębiorstwo energetyczne, dokonujące rozliczenia z tytułu odebranych paliw gazowych lub wykonanych usług związanych z ich dostarczaniem, podaje odbiorcy, wraz z rozliczeniem odpowiednio dla rodzaju rozliczeń, następujące informacje: 1) stany wskazań układu pomiarowego na początku i na końcu okresu rozliczeniowego, określone w [ m] – w przypadku odbiorców, o których mowa w § 37 ust. 1 pkt 1; 2) zużycie paliw gazowych w okresie rozliczeniowym, wyrażone w [m];
3) wartość współczynnika konwersji, o którym mowa w ust. 2;
4) zużycie paliw gazowych w okresie rozliczeniowym, wyrażone w [kWh];
5) czy wskazane zużycie jest zużyciem rzeczywistym, czy prognozowanym;
6) ilość pozostałego do zużycia paliwa gazowego lub kwotę, jaka pozostała do wykorzystania z uprzednio wniesionej opłaty – w przypadku odbiorców, u których zainstalowano przedpłatowy układ pomiarowy;
7) porównanie zużycia paliw gazowych przez odbiorcę końcowego, o którym mowa w § 37 ust. 1 pkt 1, w okresie, którego dotyczy rozliczenie, z zużyciem paliw gazowych w analogicznym okresie w roku poprzednim;
8) cenę paliw gazowych, stawki opłat przesyłowych lub dystrybucyjnych oraz stawkę opłaty abonamentowej aktualnie stosowane w rozliczeniach za dostawę paliw gazowych do odbiorcy końcowego;
9) miejsce publikacji analiz w zakresie przeciętnego zużycia paliw gazowych przez odbiorców, o których mowa w § 37 ust. 1 pkt 1, oraz informacji o środkach poprawy efektywności energetycznej w rozumieniu ustawy, o której mowa w § 29 ust. 1 pkt 1 lit. h.
9. W okresie między dwoma kolejnymi odczytami rzeczywistymi podstawą rozliczenia za paliwa gazowe może być wielkość zużycia tych paliw ustalona na podstawie wskazań urządzenia pomiarowego, zgłoszonych przez odbiorcę osobiście, telefonicznie, faksem lub za pośrednictwem udostępnianych przez przedsiębiorstwo energetyczne elektronicznych kanałów komunikacji.
10. Przedsiębiorstwo energetyczne zapewnia odbiorcy końcowemu dostęp do elektronicznej formy informacji w zakresie rozliczeń i wystawionych mu faktur.
11. Operator, na wniosek odbiorcy końcowego, udostępnia nieodpłatnie wskazanemu sprzedawcy paliw gazowych informacje na temat rozliczeń oraz zużycia, za okres nie dłuższy niż 5 lat.
§ 39. Obniżenie opłat za przerwy i zakłócenia w dostawie
Przedsiębiorstwo energetyczne obniża odbiorcy wysokość opłat za usługi przesyłania, dystrybucji, magazynowania, skraplania gazu ziemnego lub regazyfikacji skroplonego gazu ziemnego proporcjonalnie do wielkości faktycznego ograniczenia mocy umownej i liczby godzin trwania przerwy lub zakłócenia, w szczególności w przypadku przerw lub zakłóceń wynikających z:
1) awarii, zagrożenia wybuchem lub wybuchu;
2) zagrożenia pożarem lub pożaru;
3) prowadzenia prac związanych z usuwaniem awarii;
4) wykonywania planowanych prac konserwacyjnych lub remontowych sieci;
5) wykonywania prac związanych z przyłączaniem do sieci gazowej odbiorców;
6) prac związanych ze zmianą rodzaju dostarczanych paliw gazowych.
1. Odbiorcy przysługują bonifikaty od przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się działalnością gospodarczą w zakresie dystrybucji lub przesyłania paliw gazowych w przypadku:
1) ograniczenia ciśnienia dostarczanych paliw gazowych poniżej wielkości gwarantowanych przez operatora systemu przesyłowego lub określonych w umowach o świadczenie usług dystrybucji;
2) niespełniania przez paliwa gazowe parametrów jakościowych określonych w odrębnych przepisach.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne, o którym mowa w ust. 1, ustala w taryfie wysokość bonifikaty proporcjonalnie do wielkości ograniczenia ciśnienia dostarczonych paliw gazowych oraz liczby godzin trwania tego ograniczenia albo niespełniania przez paliwa gazowe parametrów jakościowych.
3. Przedsiębiorstwo energetyczne udziela bonifikaty, w terminie 30 dni od dnia ustania zdarzenia, o którym mowa w ust. 1.
1. W przypadku niedotrzymania przez przedsiębiorstwo energetyczne standardów jakościowych obsługi odbiorców, o ile umowa nie stanowi inaczej, odbiorcom przysługują bonifikaty:
1) za odmowę udzielenia odbiorcy, na jego żądanie, informacji o przewidywanym terminie wznowienia przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych, przerwanego z powodu awarii sieci – w wysokości 1/50 przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku kalendarzowym poprzedzającym rok zatwierdzenia taryfy, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”;
2) za odmowę udzielenia odbiorcy, na jego żądanie, informacji o przewidywanym terminie likwidacji awarii i usunięcia zakłócenia w pracy instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego – w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
3) za nieprzyjęcie zgłoszenia dotyczącego awarii lub zakłócenia w dostarczaniu paliw gazowych – w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
4) za nieuzasadnioną zwłokę w likwidacji awarii, która wystąpiła w sieci gazowej lub w instalacji magazynowej, lub w instalacji skroplonego gazu ziemnego, i usuwaniu zakłóceń w dostarczaniu paliw gazowych lub w pracy instalacji magazynowej lub w instalacji skroplonego gazu ziemnego – w wysokości 1/15 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
5) za niepowiadomienie odbiorców zaliczanych do grupy przyłączeniowej B podgrupy I, z co najmniej siedmiodniowym wyprzedzeniem, o terminach i czasie trwania planowanych przerw w dostarczaniu paliw gazowych, w formie ogłoszeń prasowych, internetowych, komunikatów radiowych lub telewizyjnych, w inny sposób przyjęty na danym terenie lub w drodze indywidualnych zawiadomień przekazanych na piśmie, telefonicznie bądź za pomocą innego środka telekomunikacji – w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
6) za niepowiadomienie odbiorców innych niż określeni w pkt 5, z co najmniej czternastodniowym wyprzedzeniem, o terminach i czasie trwania planowanych przerw w dostarczaniu paliw gazowych, w formie ogłoszeń prasowych, internetowych, komunikatów radiowych lub telewizyjnych, w inny sposób przyjęty na danym terenie lub w drodze indywidualnych zawiadomień przekazanych na piśmie, telefonicznie bądź za pomocą innego środka telekomunikacji – w wysokości 1/10 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
7) w przypadku niepowiadomienia w formie pisemnej, telefonicznej lub za pomocą innego środka telekomunikacji o terminach i czasie trwania planowanych przerw w pracy instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego – w wysokości 1/10 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
8) za niepowiadomienie z tygodniowym wyprzedzeniem odbiorców zasilanych z sieci przesyłowej, w formie, o której mowa w pkt 6, o terminie zamierzonej zmiany ciśnienia i innych parametrów paliw gazowych mających wpływ na współpracę ruchową z siecią – w wysokości 1/30 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
9) za odmowę odpłatnego podjęcia stosownych czynności w sieci gazowej lub instalacji magazynowej lub instalacji skroplonego gazu ziemnego, w celu umożliwienia bezpiecznego wykonania przez odbiorcę lub inny podmiot prac w obszarze oddziaływania tej sieci lub instalacji – w wysokości 1/30 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
10) za odmowę udzielenia na żądanie odbiorcy informacji o zasadach rozliczeń oraz o aktualnych taryfach – w wysokości 1/50 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
11) za przedłużenie czternastodniowego terminu rozpatrzenia wniosku lub reklamacji w sprawie zasad rozliczeń i udzielenia odpowiedzi, za każdy dzień zwłoki – w wysokości 1/250 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1; w przypadku wniosku lub reklamacji wymagających przeprowadzenia kontroli lub dokonania pomiarów termin czternastodniowy jest liczony od dnia zakończenia tych kontroli lub pomiarów;
12) za przedłużenie czternastodniowego terminu sprawdzenia prawidłowości działania układu pomiarowego, którego przedsiębiorstwo energetyczne jest właścicielem, za każdy dzień zwłoki – w wysokości 1/250 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
13) za przedłużenie siedmiodniowego terminu przekazania układu pomiarowego, którego przedsiębiorstwo energetyczne jest właścicielem, do badania laboratoryjnego, od dnia zgłoszenia takiego żądania przez odbiorcę, za każdy dzień zwłoki – w wysokości 1/250 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
14) za uniemożliwienie wykonania dodatkowej ekspertyzy badanego uprzednio układu pomiarowego – w wysokości 1/15 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1;
15) za niewydanie przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych po zakończeniu jego dostarczania oraz w przypadku wymiany układu pomiarowego w trakcie dostarczania tych paliw, na wniosek odbiorcy, dokumentu zawierającego dane identyfikujące ten układ lub za nieudostępnienie danych pomiarowych na dzień zakończenia dostarczania tych paliw lub demontażu układu pomiarowego – w wysokości 1/200 wynagrodzenia, o którym mowa w pkt 1.
2. Przedsiębiorstwo energetyczne udziela bonifikaty w terminie 30 dni od dnia wystąpienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 1.
1. Odbiorca, który:
1) przekroczył moc umowną w miejscach odbioru paliw gazowych z sieci przesyłowej lub dystrybucyjnej bez zgody przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego usługę przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych,
2) nie dostosował się do ograniczenia wprowadzonego przez przedsiębiorstwo energetyczne w związku z prowadzonymi pracami przyłączeniowymi, remontowo-konserwacyjnymi lub związanymi ze zmianą paliw gazowych lub usuwaniem awarii
 jest obciążany opłatami, które są obliczane jako iloczyn mocy maksymalnej zarejestrowanej w okresie rozliczeniowym przez układ pomiarowy ponad moc umowną lub moc wynikającą z ograniczenia, liczby godzin w okresie rozliczeniowym i trzykrotnej stałej stawki opłaty przesyłowej lub dystrybucyjnej, określonej w taryfie dla grupy taryfowej, do której odbiorca jest zakwalifikowany.
2. Opłaty za przekroczenie mocy umownej nie są naliczane w przypadku, gdy odbiorca nie został powiadomiony o ograniczeniach wprowadzonych przez przedsiębiorstwo energetyczne, o których mowa w ust. 1 pkt 2.
3. W przypadku wystąpienia przekroczenia mocy umownej w punktach wyjścia z systemu gazowego na skutek:
1) awarii w sieci dystrybucyjnej lub uszkodzenia tej sieci spowodowanego działaniem strony trzeciej,
2) prac prowadzonych przez przedsiębiorstwo energetyczne w obrębie sieci dystrybucyjnej, których termin został wcześniej przez strony uzgodniony,
3) udokumentowanego przypadku wystąpienia siły wyższej
 opłaty za przekroczenia mocy nie są naliczane.
4. Za przedłużone procesowe składowanie odbiorca ponosi opłatę w wysokości stanowiącej iloczyn trzykrotności stawki za rozdzielone procesowe składowanie i ilości gazu ziemnego składowanego niezgodnie z harmonogramem określającym minimalną i maksymalną ilość tego gazu w określonych dobach.
1. W przypadku nielegalnego pobierania paliw gazowych przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie przesyłania lub dystrybucji paliw gazowych może obciążyć odbiorcę lub podmiot nielegalnie pobierający paliwa gazowe opłatami, które są obliczane jako iloczyn trzykrotnej ceny referencyjnej paliw gazowych obowiązującej w miesiącu stwierdzenia nielegalnego poboru oraz ryczałtowych ilości energii zawartej w tych paliwach, na zasadach określonych w taryfie.
2. Ryczałtowe ilości energii zawartej w paliwach, o których mowa w ust. 1, określane w taryfie są ilościami maksymalnymi i przedsiębiorstwo energetyczne przy ustalaniu opłat może zastosować ilości mniejsze, z uwzględnieniem rzeczywistych możliwości pobierania paliw gazowych przez odbiorcę lub podmiot.
3. Przez cenę referencyjną paliw gazowych, o której mowa w ust. 1, rozumie się średnioważoną cenę zakupu tych paliw, podawaną przez operatora systemu przesyłowego lub operatora systemu dystrybucyjnego na jego stronie internetowej w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym cena ta będzie miała zastosowanie.
§ 44. Opłaty za czynności związane z nielegalnym poborem paliw
Przedsiębiorstwo energetyczne może ustalić w taryfie opłaty za wykonywanie następujących czynności związanych ze stwierdzeniem nielegalnego pobierania paliw gazowych:
1) wymianę, montaż lub demontaż uszkodzonego lub zniszczonego przez odbiorcę urządzenia będącego częścią układu pomiarowego;
2) założenie nowych plomb na urządzeniu mierzącym moc lub innym urządzeniu pomiarowym w miejsce plomb zerwanych przez odbiorcę lub przez niego uszkodzonych;
3) sprawdzenie stanu technicznego układu pomiarowego i założenie nowych plomb na kurku głównym, w układzie pomiarowym lub na innym elemencie podlegającym oplombowaniu w miejsce plomb zerwanych przez odbiorcę lub przez niego uszkodzonych;
4) poddanie urządzenia pomiarowego ponownej legalizacji lub wzorcowaniu z powodu zerwania przez odbiorcę plomb legalizacyjnych lub plomb nałożonych po wzorcowaniu;
5) odcięcie dopływu paliw gazowych, gdy odbiorca uniemożliwia dostęp do armatury odcinającej, pomimo pisemnego wezwania do zapewnienia dostępu do niej.
§ 45. Rozliczenia po przekształceniach organizacyjnych przedsiębiorstwa
Przedsiębiorstwo energetyczne powstałe w wyniku dokonanych przekształceń organizacyjnych, polegających w szczególności na łączeniu, podziale lub wydzieleniu z tego przedsiębiorstwa innego przedsiębiorstwa, zachowuje prawo do prowadzenia rozliczeń z odbiorcami na podstawie cen i stawek opłat ustalonych w taryfach przedsiębiorstw, które uległy przekształceniom organizacyjnym, przez okres, na jaki taryfy te zostały zatwierdzone przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, lecz nie dłużej niż przez okres 12 miesięcy od dnia dokonania tych przekształceń.
1. W przypadku nabycia sieci gazowej przez przedsiębiorstwo energetyczne wykonujące działalność gospodarczą w zakresie dystrybucji paliw gazowych od przedsiębiorstwa energetycznego wykonującego działalność gospodarczą w zakresie przesyłania paliw gazowych, stawki opłat dystrybucyjnych dla odbiorców przyłączonych do tej sieci przed dniem jej nabycia odpowiadają iloczynowi odpowiednio stawki opłaty stałej oraz stawki opłaty zmiennej, o których mowa w § 21 ust. 1, i współczynnika wynoszącego nie mniej niż:
1) 0,3 – w okresie 48 miesięcy od dnia rozpoczęcia świadczenia usługi dystrybucji paliw gazowych przez podmiot, który nabył sieć gazową;
2) 0,6 – w okresie kolejnych 12 miesięcy po upływie okresu, o którym mowa w pkt 1.
2. Wysokość stawki opłaty dystrybucyjnej obliczanej w sposób określony w ust. 1 nie może być niższa niż wysokość stawki opłaty przesyłowej, która obowiązywała w dniu nabycia sieci.
1. W przypadku gdy upłynął okres ważności cech legalizacyjnych układu pomiarowego należącego do odbiorcy paliw gazowych i odbiorca ten nie poddał go ponownej legalizacji, przedsiębiorstwo energetyczne, jako podstawę do prowadzonych rozliczeń z tym odbiorcą przyjmuje oszacowane ilości paliw gazowych oraz moc umowną wynikającą z umowy.
2. W przypadku uniemożliwienia, przez odbiorcę paliw gazowych, przedsiębiorstwu energetycznemu dostępu do układu pomiarowego stanowiącego własność tego przedsiębiorstwa przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Pełna treść aktu: w sprawie szczegółowych zasad kształtowania i kalkulacji taryf oraz rozliczeń w obrocie paliwami gazowymi.