§ 455. Wykonywanie otworów badawczych do rozpoznania warunków wodnych
1. Otwory wiertnicze badawcze służące do rozpoznawania warunków wodnych wykonuje się w przypadku:
1) prowadzenia robót górniczych w złożach, pokładach, wyrobiskach, ich częściach oraz w innych przestrzeniach w zakładzie górniczym zaliczonych do III stopnia zagrożenia wodnego albo niezbadanych;
2) drążenia wyrobiska w:
a) kierunku podziemnego zbiornika wodnego lub zawodnionego uskoku, o nierozpoznanym zasięgu w odległości mniejszej niż 100 m,
b) odległości mniejszej niż 50 m od nadkładu lub wychodni złoża;
3) uzasadnionym lokalnymi warunkami geologiczno-górniczymi i stanem zagrożenia wodnego.
2. W przypadku drążenia wyrobiska, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, otwory wiertnicze badawcze, o których mowa w ust. 1, wykonuje się w odstępach określonych przez geologa górniczego. Długość tych otworów wynosi nie mniej niż ośmiokrotność wysokości wyrobiska, ale nie mniej niż 25 m.
3. Otwory wiertnicze badawcze, o których mowa w ust. 1:
1) konstruuje się w sposób umożliwiający dokonywanie pomiarów ciśnienia hydrostatycznego;
2) wyposaża się w rurę obsadową z zasuwą – w przypadku ich wykonywania z wyrobiska górniczego.
4. Szczelność i wytrzymałość zasuwy, o której mowa w ust. 3 pkt 2, sprawdza się stosując próbę ciśnieniową przy ciśnieniu co najmniej o 50% wyższym od maksymalnego spodziewanego ciśnienia.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Energii, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1118.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.