w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących prowadzenia ruchu podziemnych zakładów górniczych
Rozdział 8. Zagrożenie radiacyjne naturalnymi substancjami promieniotwórczymi
Rozdział 8
Zagrożenie radiacyjne naturalnymi substancjami promieniotwórczymi
§ 464. Nadzór nad ochroną przed zagrożeniem radiacyjnym
Nadzór nad ochroną przed zagrożeniem radiacyjnym naturalnymi substancjami promieniotwórczymi, zwanym dalej „zagrożeniem radiacyjnym”, jest sprawowany przez osobę posiadającą uprawnienia inspektora ochrony radiologicznej typu IOR-1, nadane w trybie określonym przepisami art. 7 ust. 6–11 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. − Prawo atomowe i przepisami wydanymi na podstawie art. 12b ust. 1 tej ustawy, zwaną dalej „inspektorem ochrony radiologicznej”.
1. Dokumentacja zagrożenia radiacyjnego jest prowadzona przez inspektora ochrony radiologicznej.
2. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, obejmuje:
1) wyniki pomiarów:
a) wskaźników zagrożenia radiacyjnego,
b) dawek indywidualnych;
2) wykaz:
a) przestrzeni zaliczonych do poszczególnych klas zagrożenia radiacyjnego,
b) pracowników zaliczonych na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. − Prawo atomowe do pracowników kategorii B;
3) rejestr dawek indywidualnych pracowników zaliczonych na podstawie przepisów art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. − Prawo atomowe do pracowników kategorii A;
4) mapy specjalne sporządzone na podkładzie map wyrobisk górniczych określające granice terenów kontrolowanych wyznaczonych na podstawie przepisów art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 listopada 2000 r. – Prawo atomowe.
1. W zakładzie górniczym dokonuje się pomiarów następujących wskaźników zagrożenia radiacyjnego:
1) stężenia w powietrzu energii potencjalnej alfa krótkożyciowych produktów rozpadu radonu;
2) ekspozycji na zewnętrzne promieniowanie gamma;
3) stężenia promieniotwórczego izotopów radu Ra-226 i Ra-228 w wodach kopalnianych;
4) stężenia promieniotwórczego izotopów radu: Ra-226, Ra-228 i Ra-224 oraz izotopu Pb-210 w osadach kopalnianych.
2. Osoby odpowiedzialne za dokonywanie pomiarów, o których mowa w ust. 1, są wyznaczane przez kierownika ruchu zakładu górniczego.
3. Sposób dokonywania pomiarów oraz oceny stanu zagrożenia radiacyjnego określa załącznik nr 3 do rozporządzenia.
§ 467. Postępowanie z promieniotwórczymi wodami i osadami kopalnianymi
W celu zmniejszenia zagrożenia radiacyjnego, związanego z występowaniem promieniotwórczych wód i osadów kopalnianych, odpowiednio do lokalnych warunków w zakładzie górniczym:
1) wody kopalniane, w których suma stężenia promieniotwórczego izotopów Ra-226 oraz Ra-228 przekracza 1000 Bq/m
ujmuje się i odprowadza bezpośrednio do kanałów ściekowych lub rurociągów wodnych;
2) osady kopalniane powstające z wód kopalnianych, w których stężenia C izotopów promieniotwórczych Ra-226 oraz Ra-228, wyrażone w Bq/kg, spełniają warunek: C + 2 ∙ C > 1000 – wytrąca się i usuwa w sposób określony przez kierownika ruchu zakładu górniczego.
1. Osady kopalniane, o których mowa w § 467 pkt 2, składuje się w sposób określony przez kierownika ruchu zakładu górniczego.
2. Dokumentacja, na podstawie której prowadzi się działania związane z osadami kopalnianymi, o których mowa w § 467 pkt 2, zawiera:
1) opis miejsca lokowania i jego przeznaczenie w ciągu technologicznym zakładu górniczego;
2) funkcje wentylacyjne miejsca lokowania pełnione w systemie wyrobisk;
3) ilość osadów będących przedmiotem podejmowanych działań i stężenie promieniotwórcze zawartych w nich nuklidów promieniotwórczych zgodnie z § 466 ust. 1 pkt 4;
4) ocenę zagrożenia radiacyjnego pracowników zatrudnionych przy tych czynnościach;
5) wpływ lokowania na poziom zagrożenia radiacyjnego w docelowej przestrzeni.
3. Miejsca lokowania osadów kopalnianych, o których mowa w § 467 pkt 2, oznacza się na mapach podstawowych i przeglądowych wyrobisk górniczych.
Pełna treść aktu: w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących prowadzenia ruchu podziemnych zakładów górniczych.