§ 162. Rekultywacja gruntów w granicach zakładu górniczego
1. Rekultywację gruntów w granicach zakładu górniczego prowadzi się w miarę, jak grunty te stają się zbędne całkowicie, częściowo lub na określony czas do prowadzenia ruchu zakładu górniczego.
2. Rekultywację w granicach udokumentowanego złoża poprzedza się dokonaniem obmiaru wyeksploatowanej części tego złoża.
3. Rekultywację gruntów w granicach zakładu górniczego prowadzi się w sposób określony w dokumentacji rekultywacji, zatwierdzonej przez kierownika ruchu zakładu górniczego.
4. Dokumentację rekultywacji sporządza się w formie opisowej i graficznej, uwzględniając wymagania i wytyczne zawarte w normie określającej ogólne wytyczne projektowania rekultywacji w górnictwie odkrywkowym.
5. W dokumentacji rekultywacji określa się kierunek, zakres, sposób i termin wykonania rekultywacji, w szczególności:
1) stan początkowy gruntów wymagających rekultywacji oraz ich docelowe ukształtowanie;
2) usytuowanie obiektów budowlanych;
3) metody kształtowania rzeźby terenu niekorzystnie przekształconego oraz odtwarzania gleb;
4) sposób regulacji stosunków wodnych na gruntach rekultywowanych;
5) sposób zabezpieczenia przeciwerozyjnego rekultywowanych powierzchni;
6) technologię i środki techniczne służące zapobieganiu powstawania pożarów na terenach rekultywowanych – w przypadku wykorzystywania do rekultywacji odpadów zawierających części palne;
7) sposób zabezpieczenia niewykorzystanej części złoża kopaliny, a w przypadku ich występowania – również sąsiednich złóż kopalin;
8) harmonogram realizacji robót rekultywacyjnych.
6. Przepisów ust. 3–5 nie stosuje się do rekultywacji gruntów w odkrywkowych zakładach górniczych wydobywających kopaliny na podstawie koncesji udzielonej przez starostę, z wyjątkiem rekultywacji wykonywanej z wykorzystaniem odpadów pochodzących spoza zakładu górniczego.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Gospodarki, Dziennik Ustaw z 2013 r. poz. 1008.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.