Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących procesu przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych oraz instalacji prowadzących recykling ołowiu i jego związków lub recykling tworzyw sztucznych

Akt obowiązującyDz.U.2017.1474Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Środowiska, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1474.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (6)

w sprawie szczegółowych wymagań dotyczących procesu przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych oraz instalacji prowadzących recykling ołowiu i jego związków lub recykling tworzyw sztucznych Na podstawie art. 63 ust. 7 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1803)

§ 1. Zakres szczegółowych wymagań dotyczących procesu i instalacji

Rozporządzenie określa szczegółowe wymagania dotyczące:

1) procesu przetwarzania zużytych baterii samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych akumulatorów samochodowych kwasowo-ołowiowych, zużytych baterii przemysłowych kwasowo-ołowiowych lub zużytych akumulatorów przemysłowych kwasowo-ołowiowych, zwanego dalej „procesem”;
2) instalacji prowadzących recykling ołowiu i jego związków lub recykling tworzyw sztucznych.

§ 2. Etapy procesu przetwarzania oraz sektory instalacji ołowiowej

1. Proces składa się z pięciu następujących po sobie etapów, o których mowa w ust. 2–6.
2. W pierwszym etapie procesu należy poddać sortowaniu zużyte baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe i zużyte akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe od innych rodzajów zużytych baterii i zużytych akumulatorów oraz od innych odpadów (proces odzysku R12 wymieniony w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (Dz. U. z 2016 r. poz. 1987 i 1954 oraz z 2017 r. poz. 785). 3. W drugim etapie procesu należy rozdzielić zużyte baterie samochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte akumulatory samochodowe kwasowo-ołowiowe, zużyte baterie przemysłowe kwasowo-ołowiowe i zużyte akumulatory przemysłowe kwasowo-ołowiowe na co najmniej frakcje zawierające ołów i jego związki oraz frakcje tworzyw sztucznych, a także usunąć zużyty elektrolit (w zależności od stosowanej metody procesy odzysku R3–R6 wymienione w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach). 4. W trzecim etapie procesu zużyty elektrolit należy poddać odzyskowi lub unieszkodliwieniu (odpowiednio proces odzysku R5 i proces unieszkodliwiania D9 wymienione w załącznikach nr 1 i 2 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach). 5. W czwartym etapie procesu należy przetopić frakcję zawierającą ołów i jego związki, a następnie przeprowadzić rafinację w celu doprowadzenia ołowiu do postaci umożliwiającej jego powtórne wykorzystanie w procesach produkcyjnych (proces odzysku R4 wymieniony w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach). 6. W piątym etapie procesu należy przeprowadzić recykling tworzyw sztucznych (proces odzysku R3 wymieniony w załączniku nr 1 do ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach). § 3. 1. Instalacja prowadząca recykling ołowiu i jego związków powinna być zlokalizowana na terenie zabezpieczonym przed dostępem osób postronnych, w szczególności ogrodzonym. 2. W instalacji prowadzącej recykling ołowiu i jego związków organizacyjnie wyodrębnia się następujące sektory: 1) przyjmowania frakcji zawierających ołów i jego związki;
2) magazynowania frakcji zawierających ołów i jego związki;
3) recyklingu ołowiu i jego związków oraz ich rafinacji;
4) magazynowania odpadów pochodzących z recyklingu ołowiu i jego związków;
5) magazynowania materiałów przygotowanych do ponownego użycia.

§ 4. Lokalizacja i sektory instalacji recyklingu tworzyw sztucznych

1. Instalacja prowadząca recykling tworzyw sztucznych powinna być zlokalizowana na terenie zabezpieczonym przed dostępem osób postronnych, w szczególności ogrodzonym.
2. W instalacji prowadzącej recykling tworzyw sztucznych organizacyjnie wyodrębnia się następujące sektory:
1) przyjmowania frakcji tworzyw sztucznych;
2) magazynowania frakcji tworzyw sztucznych;
3) recyklingu tworzyw sztucznych;
4) magazynowania odpadów pochodzących z recyklingu tworzyw sztucznych;
5) magazynowania materiałów przygotowanych do ponownego użycia.

§ 6. Wyposażenie obiektu budowlanego dla instalacji recyklingu

Instalację, o której mowa w § 3 i § 4, lokalizuje się w obiekcie budowlanym wyposażonym w:

1) utwardzone i nieprzepuszczalne podłoża wraz z urządzeniami do usuwania wycieków;
2) zadaszenie oraz ściany boczne zapobiegające oddziaływaniu czynników atmosferycznych;
3) urządzenia zapewniające oczyszczenie wód opadowych i roztopowych;
4) urządzenia ochronne ograniczające emisję do powietrza;
5) w przypadku przyjmowania i magazynowania frakcji zawierających ołów i jego związki – w szczelne, zamykane i oznakowane pojemniki odpowiednie do gromadzenia materiałów ołowionośnych lub w oznakowane, zadaszone, betonowe boksy do gromadzenia materiałów ołowionośnych, usytuowane w wydzielonym i oznaczonym miejscu;
6) w przypadku przyjmowania i magazynowania frakcji tworzyw sztucznych oraz recyklingu tworzyw sztucznych – w szczelne, zamykane i oznakowane pojemniki usytuowane w wydzielonym i oznaczonym miejscu;
7) w przypadku recyklingu ołowiu i jego związków oraz ich rafinacji – w szczelne, zamykane i oznakowane pojemniki odpowiednie do gromadzenia materiałów ołowionośnych lub w oznakowane, zadaszone, betonowe boksy do gromadzenia materiałów ołowionośnych, usytuowane w wydzielonym i oznaczonym miejscu.