§ 3. Ustalanie przekroczeń emisji z instalacji spalania paliw
1. Ustalenie, na podstawie wyników pomiarów ciągłych wielkości emisji gazów lub pyłów do powietrza z instalacji spalania paliw, przekroczenia określonych w pozwoleniu wielkości dopuszczalnych przeprowadza się, analizując dotrzymanie standardów emisyjnych w roku kalendarzowym w oparciu o wartości emisji pyłu, dwutlenku siarki i tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu, wyrażonych w mg/m gazów odlotowych w stanie suchym, w temperaturze 273 K i przy ciśnieniu 101,3 kPa, przy standardowej zawartości tlenu w gazach odlotowych.
2. Przy ustalaniu przekroczenia wielkości dopuszczalnych emisji pyłu, dwutlenku siarki lub tlenków azotu w przeliczeniu na dwutlenek azotu nie uwzględnia się okresów:
1) rozruchu i zatrzymywania źródła;
2) pracy źródła bez sprawnych urządzeń ochronnych w czasie określonym w przepisach w sprawie standardów emisyjnych z instalacji, w zakresie wynikającym z art. 145 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. — Prawo ochrony środowiska.
3. Przekroczenie wielkości dopuszczalnych emisji gazów lub pyłów określonych w pozwoleniu ustala się, przyjmując za podstawę średnie jednogodzinne wartości stężeń substancji.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Środowiska, Dziennik Ustaw z 2011 r. poz. 894.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.