Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu sporządzania audytu efektywności energetycznej oraz metod obliczania oszczędności energii

Akt obowiązującyDz.U.2017.1912Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Energii, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 1912.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (17)

§ 1. Zakres regulacji dotyczącej audytu energetycznego

Rozporządzenie określa:

1) szczegółowy zakres i sposób sporządzania audytu efektywności energetycznej, zwanego dalej „audytem”;
2) wzór karty audytu;
3) szczegółowy sposób i tryb wyrywkowej weryfikacji audytu, o której mowa w art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 maja 2016 r. o efektywności energetycznej, zwanej dalej „ustawą”;
4) dane i metody, które mogą być wykorzystywane przy określaniu i weryfikacji uzyskanych oszczędności energii;
5) sposób sporządzania oceny efektywności energetycznej dostarczania ciepła, o której mowa w art. 25 ust. 3 ustawy;
6) współczynniki sprawności procesów przetwarzania energii pierwotnej w energię finalną;
7) sposób przeliczania jednostek energii na porównywalne jednostki.

§ 2. Zakres audytu stanu technicznego i zużycia energii

1. Audyt w zakresie:
1) oceny stanu technicznego oraz analizy zużycia energii przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację obejmuje w szczególności:
a) inwentaryzację techniczną tego obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, zawierającą określenie rodzaju obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji i ich parametrów pracy oraz ogólnych danych technicznych, wraz z dokumentacją lub opisem technicznym obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji,
b) wyniki pomiarów wielkości fizycznych i parametrów pracy tego obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, z uwzględnieniem:
 czynników wpływających na zużycie przez nie energii,
 charakterystyki sprzętu służącego do wykonywania pomiarów, wraz z dokumentacją tych pomiarów oraz określeniem okresów, w których pomiary te wykonano,
c) wyniki oszacowań zużycia energii przez ten obiekt, urządzenie techniczne lub instalację, z wykorzystaniem metod analitycznych i z uwzględnieniem danych znamionowych lub katalogowych oraz czynników wpływających na zużycie energii, 
d) ocenę błędów:
 wykonanych pomiarów wielkości fizycznych i wewnętrznej spójności wyników tych pomiarów – w przypadku wykonania czynności, o których mowa w lit. b,
 wykonanych oszacowań zużycia energii i wewnętrznej spójności wyników tych oszacowań – w przypadku wykonania czynności, o których mowa w lit. c,
e) uzgodnienie wyników pomiarów z oszacowaniami analitycznymi – w przypadku wykonania czynności, o których mowa w lit. b i c,
f) określenie:
 czynników wpływających na zużycie energii przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację, w szczególności: usytuowania budynku i jego zasiedlenia, w tym gęstości i okresowości tego zasiedlenia, warunków eksploatacyjnych, w tym wentylacji, temperatury, wilgotności i intensywności oświetlenia, oraz rodzaju i wielkości produkcji,
 całkowitej, bazowej wielkości zużycia energii przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację, stanowiących dane referencyjne dla planowanego lub zrealizowanego przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej,
g) wykaz obowiązujących przepisów, norm, dokumentów i danych źródłowych, w szczególności specjalistycznych opracowań w zakresie najlepszych dostępnych technologii lub dobrych praktyk, z których korzystał sporządzający audyt;
2) analizy efektów planowanych do uzyskania albo uzyskanych w wyniku realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, stosownie do sposobu sporządzania audytu, obejmuje w szczególności:
a) wskazanie przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, wraz ze szczegółowym opisem usprawnień wprowadzanych w związku z tymi przedsięwzięciami,
b) określenie sposobu wykonania analizy danych, metod obliczeniowych i zastosowanych modeli matematycznych, szczegółowy opis wzorów, wskaźników i współczynników użytych w tych obliczeniach, wraz z opisem przyjętych założeń oraz wskazaniem źródeł danych zastosowanych do obliczeń oszczędności energii,
c) wyniki obliczeń, w szczególności średniorocznej oszczędności energii oraz łącznej redukcji kosztów eksploatacji obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, którego dotyczy przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej, wraz z wnioskami wskazującymi na zasadność wyboru tego przedsięwzięcia,
d) wykaz wykorzystanych programów komputerowych użytych do obliczania oszczędności energii,
e) określenie podstawowych parametrów finansowych służących ocenie opłacalności realizacji przedsięwzięcia lub przedsięwzięć tego samego rodzaju służących poprawie efektywności energetycznej, wraz z analizą wariantową wyboru najkorzystniejszego rozwiązania z odpowiednim uzasadnieniem.
2. W przypadku gdy do prawidłowej oceny stanu technicznego oraz analizy zużycia energii przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację nie jest konieczne wykonanie pomiarów wielkości fizycznych i parametrów ich pracy, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b, wykonuje się tylko oszacowania zużycia energii, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. c, wraz z uzasadnieniem.

§ 3. Audyt planowanego przedsięwzięcia i oszczędności energii

1. Audyt sporządzany dla przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej, które będzie realizowane, w zakresie opisu możliwych rodzajów i wariantów realizacji tego przedsięwzięcia, wraz z oceną jego opłacalności ekonomicznej i możliwej do uzyskania oszczędności energii, stosownie do sposobu jego sporządzania, obejmuje w szczególności:
1) wskazanie dopuszczalnych, ze względów technicznych, i ekonomicznie uzasadnionych rodzajów i wariantów realizacji przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej, z uwzględnieniem zastosowania różnych technologii;
2) szczegółowy opis usprawnień planowanych w ramach poszczególnych rodzajów i wariantów realizacji przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej;
3) wskazanie możliwej do uzyskania oszczędności energii, wraz z oceną opłacalności ekonomicznej każdego z możliwych do zrealizowania przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej, w szczególności:
a) przyjęte założenia i źródła danych zastosowanych do obliczeń oszczędności energii,
b) sposób wykonania analiz danych, metod obliczeniowych i zastosowanych modeli matematycznych oraz szczegółowy opis wzorów, wskaźników i współczynników użytych w tych obliczeniach, 
c) ocenę opłacalności ekonomicznej poszczególnych rodzajów i wariantów realizacji przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej, zawierającą w szczególności: rodzaje kosztów inwestycyjnych, przyjętych aktualnych i prognozowanych cen paliw lub energii oraz przewidywany okres zwrotu inwestycji, a także podstawowe wskaźniki oceny opłacalności ekonomicznej realizacji przedsięwzięcia,
d) wyniki obliczeń i wnioski z nich wynikające dotyczące wyboru optymalnego wariantu lub rodzaju przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej, wraz z wykazem programów komputerowych użytych do obliczania oszczędności energii.
2. W przypadku gdy w wyniku realizacji przedsięwzięcia uzyskano oszczędność energii finalnej w ilości mniejszej niż planowana do osiągnięcia, wynikająca z audytu, o którym mowa w art. 20 ust. 5 pkt 1 ustawy, audyt, o którym mowa w art. 23 ust. 1 ustawy, obejmuje dodatkowo wyjaśnienie przyczyn uzyskania oszczędności energii finalnej w ilości mniejszej niż planowana.

§ 4. Bilansowy i uproszczony sposób sporządzania audytu

1. Audyt sporządza się w sposób bilansowy. Audyt ten obejmuje wykonanie bilansu energetycznego obiektu, urządzenia technicznego lub instalacji, którego dotyczy przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej.
2. Audyt dla przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej, określonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, może być sporządzony w sposób uproszczony.

§ 5. Zasady sporządzania audytu dla różnych przedsięwzięć

1. Audyt, o którym mowa w § 4 ust. 1, sporządza się zgodnie z wiedzą techniczną, z wykorzystaniem, w szczególności, danych i metod określania oszczędności energii, z zastosowaniem odpowiednio udokumentowanej metody obliczeń lub na podstawie dokonywanych pomiarów.
2. Sporządzając audyt, o którym mowa w § 4 ust. 1:
1) dla przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej polegającego na realizacji przedsięwzięcia termomodernizacyjnego w rozumieniu ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów (Dz. U. z 2017 r. poz. 130 i 1529) dotyczącego również innych budynków niż budynki mieszkalne, budynki zbiorowego zamieszkania oraz budynki stanowiące własność jednostek samorządu terytorialnego służące do wykonywania przez nie zadań publicznych – stosuje się metody obliczeń określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów, z uwzględnieniem różnic w sposobie użytkowania tych budynków i ich właściwościach;
2) w celu modernizacji lub wymiany oświetlenia:
a) stosuje się metody obliczeń określone w rozporządzeniu wydanym na podstawie art. 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków (Dz. U. z 2017 r. poz. 1498),
b) uwzględnia się specyficzne wymagania w zakresie pomiarów, parametrów i jakości oświetlenia określone w przepisach odrębnych i w Polskich Normach,
c) bierze się pod uwagę, w szczególności, następujące usprawnienia umożliwiające uzyskanie oszczędności energii: zastosowanie energooszczędnych źródeł światła lub opraw oświetleniowych, systemów automatycznego sterowania wydajnością i parametrami oświetlenia, optymalizację czasu załączania oświetlenia oraz wprowadzenie sekcji oświetleniowych w zależności od przeznaczenia oświetlanych stref i pomieszczeń;
3) w celu modernizacji procesu technologicznego, produkcyjnego, energetycznego, telekomunikacyjnego lub informatycznego – wykonuje się ocenę potencjału w zakresie poprawy efektywności energetycznej zamkniętych procesów technologicznych, produkcyjnych, energetycznych, telekomunikacyjnych lub informatycznych oraz procesów pomocniczych z nimi związanych, oraz poszczególnych urządzeń technicznych wykorzystywanych w tych procesach, wskazując:
a) źródła oraz poziom strat energii w procesie technologicznym, produkcyjnym, energetycznym, telekomunikacyjnym lub informatycznym oraz w procesach pomocniczych z nimi związanych; w szczególności wykonuje się inwentaryzację energetyczną urządzeń technicznych i procesów technologicznych, produkcyjnych, energetycznych, telekomunikacyjnych lub informatycznych, wraz z ich parametrami ruchowymi i regulacyjnymi oraz pomiary i opracowanie wyników tych pomiarów, z wykorzystaniem specjalistycznego sprzętu i metod pomiarowo- -badawczych,
b) możliwe do zastosowania nowe rozwiązania technologiczne, procedury i regulaminy wpływające na zużycie energii w procesie technologicznym, produkcyjnym, energetycznym, telekomunikacyjnym lub informatycznym oraz w procesach pomocniczych z nimi związanych, a także możliwe do wprowadzenia sposoby reorganizacji tych procesów w celu ograniczenia energochłonności urządzeń, z wyjątkiem zmiany asortymentu lub rodzaju produkcji lub świadczonej usługi; 
4) w celu modernizacji lub wymiany sieci ciepłowniczej – wykonuje się, w szczególności, analizę możliwości poprawy izolacji cieplnej rurociągu i armatury przesyłowej, zmiany trasy rurociągu w celu zmniejszenia jego długości lub likwidacji jego zbędnych odcinków lub zamiany rurociągów napowietrznych na podziemne preizolowane, a także analizę doboru średnicy rurociągu i prędkości przepływu nośnika ciepła w celu wymiany na dostosowany do aktualnej wielkości odbioru ciepła;
5) w celu modernizacji lub wymiany napędów, w tym silników, przekładni i układów regulacji – wykonuje się pomiary i analizę:
a) wpływu rozruchu silników na pracę sieci elektroenergetycznej oraz wymiany silników niedociążonych na silniki o niższej mocy,
b) ograniczenia biegu jałowego silników przez wprowadzenie samoczynnego wyłączenia biegnących jałowo odbiorników wszędzie tam, gdzie praca urządzeń technicznych ma charakter przerywany i występują niezbędne przerwy technologiczne w ich pracy,
c) możliwości wprowadzenia regulacji prędkości obrotowej silników,
d) możliwości modernizacji przekładni w układzie napędowym z zastosowaniem rozwiązań energooszczędnych,
e) zasadności stosowania układów monitoringu zużycia elementów eksploatacyjnych służących bieżącej ocenie sprawności napędów;
6) w celu modernizacji lub wymiany urządzeń i instalacji oraz odzysku energii w procesach przemysłowych lub energetycznych – wykonuje się analizę strat energii w procesie, w postaci bilansu przepływów energii i strumienia energii możliwego do odzyskania, ze wskazaniem możliwych do zastosowania rozwiązań technologicznych;
7) w celu ograniczenia strat energii elektrycznej w transformatorach – wykonuje się analizy obciążeń transformatorów mocą czynną i bierną, strat energii w transformatorach odniesioną do czasu ich pracy w roku z badanym obciążeniem oraz ocenę celowości i opłacalności ich wymiany na jednostki dostosowane do zapotrzebowania, rezygnacji z eksploatacji części transformatorów oraz zastosowania łączy między stacjami po stronie niskiego napięcia lub rezygnacji z transformacji i odbioru energii na wysokim napięciu;
8) w celu ograniczenia strat związanych z poborem energii biernej przez różnego rodzaju odbiorniki energii elektrycznej – wykonuje się pomiary wielkości i analizy miejsc usytuowania urządzeń do kompensacji mocy biernej w celu wyeliminowania jej zbędnych przepływów powodujących straty mocy czynnej w przewodach linii napowietrznych i kablowych;
9) w celu modernizacji lub wymiany urządzeń i instalacji oraz ograniczenia strat sieciowych związanych z przesyłaniem lub dystrybucją energii elektrycznej lub gazu ziemnego – wykonuje się ocenę potencjału w zakresie poprawy efektywności energetycznej, wskazując źródła oraz poziom strat energii i możliwe do zastosowania rozwiązania technologiczne, których celem będzie jej oszczędność;
10) dla przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej polegającego na wymianie urządzeń, w przypadku gdy są one objęte zakresem rozporządzeń Komisji Europejskiej wydanych na podstawie art. 16 ust. 2 dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/125/WE z dnia 21 października 2009 r. ustanawiającej ogólne zasady ustalania wymogów dotyczących ekoprojektu dla produktów związanych z energią (Dz. Urz. UE L 285 z 31.10.2009, str. 10 oraz Dz. Urz. UE L 315 z 14.11.2012, str. 1), wykonuje się obliczenia, przyjmując, że zużycie energii urządzenia przed wymianą nie przekracza poziomu odpowiadającego spełnieniu wymogów minimalnych określonych w tych rozporządzeniach.

§ 6. Dane i metody audytu sporządzanego w sposób uproszczony

1. Do sporządzenia audytu w sposób uproszczony wykorzystuje się dane i metody określania i weryfikacji oszczędności energii określone w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
2. Przepisy § 2 ust. 1 pkt 1 lit. b–e stosuje się do audytu sporządzanego w sposób uproszczony, w przypadku gdy jest to konieczne dla prawidłowej oceny stanu technicznego oraz analizy zużycia energii przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację, których dotyczy przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej.

§ 7. Forma, oznaczenia i oprawa audytu

1. Audyt sporządza się w języku polskim, w formie pisemnej, stosując oznaczenia graficzne i literowe określone w Polskich Normach lub inne oznaczenia graficzne i literowe objaśnione w legendzie audytu.
2. Wszystkie strony (arkusze) audytu oraz załączniki oznacza się kolejnymi numerami.
3. Audyt oprawia się w okładkę formatu A-4, w sposób uniemożliwiający jego zdekompletowanie.

§ 9. Zakres wyrywkowej weryfikacji audytu

Wyrywkowa weryfikacja audytu, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 1 ustawy, polega na sprawdzeniu:

1) spełnienia wymagań, o których mowa w art. 25 ustawy;
2) prawidłowości oceny stanu technicznego oraz analizy zużycia energii przez obiekt, urządzenie techniczne lub instalację będących przedmiotem audytu;
3) poprawności opisu możliwych rodzajów przedsięwzięć służących poprawie efektywności energetycznej oraz oceny opłacalności ekonomicznej tych przedsięwzięć, a także możliwej do uzyskania oszczędności energii;
4) prawidłowości analizy efektów planowanych do uzyskania albo uzyskanych z zakończonego przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej, w szczególności określenia średniorocznej oszczędności energii;
5) prawidłowości wykonanych obliczeń.

§ 10. Etapy i przebieg postępowania weryfikacyjnego

1. Postępowanie weryfikacyjne składa się z dwóch etapów – wstępnego oraz właściwego.
2. Postępowanie weryfikacyjne rozpoczyna się z dniem otrzymania audytu przez podmiot, o którym mowa w art. 26 ust. 1 lub 2 ustawy, zwany dalej „weryfikatorem”.
3. Weryfikator, w ramach etapu wstępnego, dokonuje oceny kompletności audytu.
4. W przypadku stwierdzenia niekompletności otrzymanego audytu weryfikator informuje, w formie pisemnej, podmiot, który realizuje obowiązek, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy, oraz podmiot, o którym mowa w art. 15 ust. 5, art. 20 ust. 3 lub art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy, o konieczności dokonania uzupełnień, wyznaczając termin na ich dokonanie.
5. Etap właściwy następuje po zakończeniu etapu wstępnego lub po dokonaniu uzupełnień, o których mowa w ust. 4, i nie może trwać dłużej niż 60 dni.
6. Weryfikator w ramach etapu właściwego sprawdza zgodność audytu z wymaganiami określonymi w art. 25 ustawy oraz w § 9 pkt 2–5.
7. Do weryfikacji audytu mogą być wykorzystywane, w szczególności, dane i metody określone w § 5 i 6.

§ 11. Ocena weryfikacyjna audytu i jej uzasadnienie

1. Weryfikator, po zakończeniu postępowania weryfikacyjnego, pisemnie sporządza pozytywną albo negatywną ocenę weryfikacyjną audytu.
2. Ocena, o której mowa w ust. 1, zawiera uzasadnienie. W uzasadnieniu weryfikator wskazuje:
1) dane i metody wykorzystywane do weryfikacji audytu;
2) sposób wykonania analizy danych, metod obliczeniowych i zastosowanych modeli matematycznych;
3) obowiązujące przepisy, normy, dokumenty i dane źródłowe, w szczególności specjalistyczne opracowania w zakresie najlepszych dostępnych technologii lub dobrych praktyk, z których korzystał, dokonując weryfikacji audytu.

§ 12. Sposób sporządzania oceny efektywności dostarczania ciepła

1. Sporządzenie oceny efektywności energetycznej dostarczania ciepła polega na wyznaczeniu:
1) procentowego udziału ciepła dostarczonego w ciągu roku kalendarzowego do danej sieci ciepłowniczej wytworzonego w instalacjach odnawialnego źródła energii, ciepła użytkowego w kogeneracji lub ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych w łącznej ilości ciepła dostarczanego do tej sieci w ciągu roku kalendarzowego;
2) wskaźników nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej dla indywidualnego źródła ciepła oraz sieci ciepłowniczej i wskazaniu, który sposób dostarczania ciepła zapewnia większą efektywność energetyczną, przez porównanie tych wskaźników, w przypadku gdy udział procentowy ciepła, o którym mowa w pkt 1, wynosi nie mniej niż:
a) 50% dla ciepła dostarczonego z instalacji odnawialnego źródła energii lub
b) 50% dla ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych, lub
c) 75% dla ciepła użytkowego w kogeneracji, lub
d) 50%, jeżeli wykorzystuje się połączenie ciepła, o którym mowa w lit. a–c. 
2. Procentowy udział ciepła oraz wskaźniki nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej, o których mowa w ust. 1, wyznacza się zgodnie z wzorami określonymi w załączniku nr 4 do rozporządzenia.

§ 13. Współczynniki sprawności przetworzenia energii pierwotnej

Wartości współczynników sprawności procesów przetworzenia energii pierwotnej w energię finalną określa się oddzielnie dla energii elektrycznej, ciepła i gazu ziemnego, przyjmując, że są one równe odwrotności współczynników nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej, stosownie do wykorzystywanego rodzaju nośnika energii lub źródła energii, które zostały określone w tabeli 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia. Współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej dla ciepła dostarczanego z sieci ciepłowniczej oblicza się według wzoru (3) określonego w pkt 1.3 załącznika nr 4 do rozporządzenia.

Załącznik

 PRZEDSIĘWZIĘCIA SŁUŻĄCE POPRAWIE EFEKTYWNOŚCI ENERGETYCZNEJ, DLA KTÓRYCH AUDYT EFEKTYWNOŚCI ENERGETYCZNEJ MOŻE BYĆ SPORZĄDZONY W SPOSÓB UPROSZCZONY Lp. Przedsięwzięcie służące poprawie efektywności energetycznej Ocieplenie ściany zewnętrznej, dachu lub stropodachu Ocieplenie stropu pod nieogrzewanym poddaszem Ocieplenie stropu nad piwnicą Modernizacja lub wymiana stolarki okiennej Modernizacja lub wymiana instalacji ciepłej wody użytkowej Wymiana opraw oświetleniowych lub źródeł światła Wymiana urządzeń przeznaczonych do użytku domowego – pralki, suszarki, zmywarki do naczyń, chłodziarki, kuchenki, piekarniki Wymiana silników elektrycznych o mocy znamionowej od 0,75 kW do 375 kW  k – współczynnik ostrości klimatu, na podstawie danych ∆Q– ilość zaoszczędzonej energii finalnej, wyrażonej w [GJ/rok], 1.1. Metody wykorzystywane do określania i weryfikacji oszczędności energii finalnej uzyskanej w wyniku realizacji przedsięwzięcia DANE I METODY WYKORZYSTYWANE PRZY OKREŚLANIU I WERYFIKACJI OSZCZĘDNOŚCI ENERGII Definicje Użytkowanie energii – budownictwo Modernizacja przegród budowlanych Formuły umożliwiające obliczenie oszczędności energii   służącego poprawie efektywności energetycznej   (1) zewnętrznej, dachu Ocieplenie ściany k – współczynnik korekcyjny w zależności od wielkości średniej temperatury pomieszczenia ogrzewanego, na podstawie A – powierzchnia ocieplonej przegrody przed wykonaniem U – współczynnik przenikania ciepła ściany zewnętrznej lub stropodachu w stanie istniejącym, określony na podstawie danych zawartych w tabeli nr 3, ocieplenia, wyrażona w [m], zawartych w tabeli nr 1,   λ   d + U − U     ⋅ η A ⋅ k ⋅ k ⋅ ,0 = Q ∆ służące poprawie lub stropodachu Przedsięwzięcie efektywności energetycznej  obliczeń wykonanych dla stanu faktycznego zgodnie z Polską Normą PN-EN ISO 6946 lub na podstawie danych zawartych λ – współczynnik przewodności cieplnej materiału izolacyjnego określony na podstawie Polskiej Normy PN-EN ISO 10456 lub większości standardowych materiałów do izolacji cieplnej, w tym dla przyjmować d – grubość dodatkowej warstwy ocieplenia, wyrażona w [m], odpowiednich dla można producenta; w tabeli nr 2, wyrażony w [W/m K], styropianu, technicznej, danych lub mineralnej dokumentacji podstawie wełny na λ = 0,040; dla materiałów o podwyższonej izolacyjności cieplnej można przyjmować wartości niższe, pod warunkiem parametrów lub η – całkowita sprawność systemu grzewczego równa η w przypadku budynków mieszkalnych lub η w przypadku budynków użyteczności publicznej i budynków usługowych, k – współczynnik ostrości klimatu, na podstawie danych ∆Q – ilość zaoszczędzonej energii finalnej, wyrażonej w [GJ/rok], dokumentacją określona na podstawie danych zawartych w tabeli nr 4 obliczeń odpowiednią obliczeniami, wyrażony w [W/m K], do przyjętych cieplnej potwierdzenia izolacyjności (2) pod nieogrzewanym Ocieplenie stropu poddaszem  k – współczynnik korekcyjny w zależności od wysokości średniej temperatury pomieszczenia ogrzewanego, na podstawie A – powierzchnia ocieplonej przegrody przed wykonaniem U – współczynnik przenikania ciepła stropu pod nieogrzewanym poddaszem w stanie istniejącym, określony na podstawie obliczeń odpowiednich danych zawartych w tabeli nr 3, technicznej, ocieplenia, wyrażona w [m], zawartych w tabeli nr 1, dokumentacji     λ   d + U − U       ⋅ η A ⋅ k ⋅ k ⋅ ,0 = Q ∆ wykonanych dla stanu faktycznego zgodnie z Polską Normą PN-EN ISO 6946 lub na podstawie danych zawartych λ – współczynnik przewodności cieplnej materiału izolacyjnego określony na podstawie Polskiej Normy PN-EN ISO 10456 lub na podstawie danych producenta; dla większości standardowych materiałów do izolacji cieplnej, w tym dla wełny mineralnej lub styropianu, można przyjmować λ = 0,040; dla materiałów o podwyższonej izolacyjności cieplnej można przyjmować wartości niższe, pod warunkiem parametrów d – grubość dodatkowej warstwy ocieplenia, wyrażona w [m], obliczeń w tabeli nr 2, wyrażony w [W/m K], do przyjętych potwierdzenia  lub η – całkowita sprawność systemu grzewczego równa η w przypadku budynków mieszkalnych lub η w przypadku budynków użyteczności publicznej i budynków usługowych, k – współczynnik korekcyjny w zależności od wysokości średniej ∆Q – ilość zaoszczędzonej energii finalnej, wyrażonej w [GJ/rok], dokumentacją określona na podstawie danych zawartych w tabeli nr 4 k – współczynnik ostrości klimatu, na podstawie tabeli nr 1, odpowiednią obliczeniami, wyrażony w [W/m K], cieplnej izolacyjności    temperatury pomieszczenia ogrzewanego, na podstawie danych A – powierzchnia ocieplonej przegrody przed wykonaniem U – współczynnik przenikania ciepła stropu nad piwnicą nieogrzewaną w stanie istniejącym, określony na podstawie dokumentacji technicznej, odpowiednich obliczeń wykonanych dla stanu faktycznego zgodnie z Polską Normą PN-EN ISO 6946 lub na podstawie danych zawartych w tabeli nr 2, λ – współczynnik przewodności cieplnej materiału izolacyjnego d – grubość dodatkowej warstwy ocieplenia, wyrażona w [m], ocieplenia, wyrażona w [m], zawartych w tabeli nr 3, wyrażony w [W/mK],  λ   d − U    + U  ⋅ A (3) ⋅ k ⋅ k ⋅ ,0 Ocieplenie stropu nad piwnicą   η = Q ∆  określony na podstawie Polskiej Normy PN-EN ISO 10456 lub większości standardowych materiałów do izolacji cieplnej, w tym dla przyjmować λ = 0,040; dla materiałów o podwyższonej izolacyjności cieplnej można przyjmować wartości niższe, pod warunkiem parametrów lub η – całkowita sprawność systemu grzewczego równa η w przypadku budynków mieszkalnych lub η w przypadku budynków użyteczności publicznej i budynków usługowych, dokumentacją określona na podstawie danych zawartych w tabeli nr 4 dla można obliczeń producenta; odpowiednią styropianu, obliczeniami, wyrażony w [W/m K], do Modernizacja lub wymiana stolarki okiennej w budynkach mieszkalnych i zamieszkania zbiorowego przyjętych danych lub cieplnej mineralnej podstawie potwierdzenia izolacyjności wełny na k– współczynnik ostrości klimatu, na podstawie danych k – współczynnik korekcyjny w zależności od wysokości średniej temperatury pomieszczenia ogrzewanego, na podstawie ∆Q – ilość zaoszczędzonej energii finalnej, wyrażonej w [GJ/rok], danych zawartych w tabeli nr 3, zawartych w tabeli nr 1, ] ,0 + ) U − U ( ⋅ η (4) ,0 [ ⋅ A ⋅ k ⋅ k ⋅ 9,0 = Q ∆ Modernizacja lub wymiana stolarki okiennej na nową  – powierzchnia okien poddawanych termomodernizacji, U – współczynnik przenikania ciepła okna zewnętrznego i drzwi balkonowych w stanie istniejącym, określony na podstawie dokumentacji technicznej lub na podstawie danych zawartych U – współczynnik przenikania ciepła okna zewnętrznego i drzwi balkonowych po modernizacji, określony na podstawie η – całkowita sprawność systemu grzewczego dla budynków mieszkalnych i zamieszkania zbiorowego określona na dokumentacji technicznej dostawcy stolarki okiennej, podstawie danych zawartych w tabeli nr 4 wyrażona w [m], w tabeli nr 2, Uwaga: A poprawy współczynnika przenikania ciepła U, a jedynie ograniczenie strat ciepła w związku z ograniczeniem nadmiernej wentylacji. remoncie i uszczelnieniu istniejącej stolarki okiennej należy korzystać ze powoduje na polegającej nie okiennej wzoru (4), przyjmując U = U modernizacji stolarki W przypadkach Uszczelnienie  k – współczynnik ostrości klimatu, na podstawie danych zawartych k – współczynnik korekcyjny w zależności od wysokości średniej temperatury pomieszczenia ogrzewanego, na podstawie danych A – powierzchnia okien poddawanych termomodernizacji, ∆Q –ilość zaoszczędzonej energii finalnej, wyrażonej w [GJ/rok], Modernizacja lub wymiana stolarki okiennej w budynkach użyteczności publicznej i budynkach biurowych zawartych w tabeli nr 3, wyrażona w [m], w tabeli nr 1, ] ,1 + ) U − U ( ⋅ η (5) ,0 [ ⋅ A ⋅ k ⋅ k ⋅ 9,0 = Q ∆ Modernizacja lub wymiana stolarki okiennej na nową U – współczynnik przenikania ciepła okna zewnętrznego i drzwi balkonowych w stanie istniejącym, określony na podstawie dokumentacji technicznej lub na podstawie danych zawartych U – współczynnik przenikania ciepła okna zewnętrznego i drzwi balkonowych po modernizacji, określony na podstawie η – całkowita sprawność systemu grzewczego dla budynków użyteczności publicznej i budynków usługowych, określona na poprawy dokumentacji technicznej dostawcy stolarki okiennej, powoduje podstawie danych zawartych w tabeli nr 4 nie okiennej stolarki w tabeli nr 2, Uszczelnienie Uwaga:  współczynnika przenikania ciepła U, a jedynie ograniczenie strat ciepła w związku z ograniczeniem nadmiernej wentylacji. remoncie i uszczelnieniu istniejącej stolarki okiennej należy korzystać ze k, k – współczynniki korekcyjne z uwagi na zastosowanie urządzeń i armatury powodującej redukcję zużycia wody ∆Q – ilość zaoszczędzonej energii finalnej, wyrażonej w [GJ/rok], na polegającej wzoru (5), przyjmując U = U modernizacji Modernizacja lub wymiana instalacji ciepłej wody użytkowej W przypadkach ) Q ⋅ k − Q (6) ⋅ k ( ⋅ ,0 = Q ∆ wymiana instalacji Modernizacja lub ciepłej wody użytkowej odpowiednio dla stanu przed i po modernizacji, przyjmowane na podstawie danych zawartych w tabeli nr 5; w przypadku braku urządzeń i armatury powodującej redukcję zużycia wody do przygotowania ciepłej wody użytkowej odpowiednio dla stanu przed i po modernizacji, obliczoną zgodnie z rozporządzeniem wydanym na podstawie art. 15 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o charakterystyce energetycznej budynków, wyrażoną finalną energię na zapotrzebowanie przyjmuje się k = k= 1,00, w [kWh/rok], – Q , Q mieszkalnych, w budynkach użyteczności i biurowych publicznej  T – czas użytkowania źródła światła określony na podstawie M – łączna moc znamionowa opraw oświetleniowych lub źródeł światła przed wymianą, wyrażona w [W]; w przypadku gdy wymieniane typy opraw lub źródeł światła zostały wycofane z obrotu, należy przyjmować dla nich moce odpowiadające najniższej dostępnej obecnie na rynku klasie efektywności ∆Q – ilość zaoszczędzonej energii finalnej, wyrażonej w [kWh/rok], danych zawartych w tabeli nr 6, wyrażony w [h/rok], Wymiana opraw oświetleniowych lub źródeł światła ) 1000 / M − (7) M ( T = Q ∆ i źródła światła oświetleniowe Oprawy energetycznej, zgodnie z przepisami aktu delegowanego, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 14 września 2012 r. o informowaniu o zużyciu energii przez produkty wykorzystujące energię oraz o kontroli realizacji programu znakowania urządzeń M – łączna moc znamionowa nowych opraw oświetleniowych lub Oszczędności w zużyciu energii dla źródeł światła obliczane są przy założeniu, że natężenie oświetlenia powierzchni, mierzone w [lm/m], po wymianie spełnia wymagania Polskich Norm PN-EN źródeł światła po wymianie, wyrażona w [W] biurowych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1790), 12464-1 oraz PN-EN-13201-2 Uwaga:  Q – roczne zużycie energii urządzenia przed wymianą, wyrażone w [kWh/rok]; w przypadku gdy wymieniany typ urządzenia został wycofany z obrotu, należy przyjąć wartość odpowiadającą najniższej dostępnej obecnie na rynku klasie efektywności aktu delegowanego, w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 14 września 2012 r. o informowaniu o zużyciu energii przez ∆Q – ilość zaoszczędzonej energii finalnej, wyrażonej w [kWh/rok], przepisami Wymiana urządzeń przeznaczonych do użytku domowego – pralki, suszarki, zmywarki do naczyń, chłodziarki, kuchenki lub piekarniki z zgodnie określoną energetycznej, Q − (8) Q = Q ∆ zmywarki do naczyń, kuchenki, piekarniki Pralki, suszarki, chłodziarki, produkty wykorzystujące energię oraz o kontroli realizacji Q – roczne zużycie energii nowego urządzenia po wymianie, tego technicznej programu znakowania urządzeń biurowych, dokumentacji urządzenia, wyrażone w [kWh/rok] podstawie na określone  P – moc znamionowa silnika przed wymianą, określona na t – średni czas pracy silnika, określony na podstawie danych K – średnie obciążenie silnika w czasie t w stosunku do jego mocy znamionowej, określone na podstawie danych zawartych ∆Q – ilość zaoszczędzonej energii finalnej, wyrażonej w [kWh/rok], podstawie danych z tabliczki znamionowej, wyrażona w [kW], zawartych w tabeli nr 7, wyrażony w [h/rok], w tabeli nr 8, Wymiana silników elektrycznych ⋅    η − % − (9) η    ⋅ K ⋅ t ⋅ P = Q ∆ o mocy znamionowej Silniki elektryczne od 0,75 kW do 375 kW η– sprawność silnika przed wymianą, określona na podstawie danych zawartych w załączniku I rozporządzenia 640/2009 z dnia 22 lipca 2009 r. w sprawie wykonania dyrektywy 2005/32/WE Parlamentu Europejskiego i Rady w odniesieniu do wymogów dotyczących ekoprojektu dla silników elektrycznych (Dz. Urz. UE L 191 z 23.07.2009, str. 26, Dz. Urz. UE L 46 z 19.02.2011, str. 63, Dz. Urz. UE L 2 z 07.01.2014, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 346 z 20.12.2016, str. 51); w przypadku gdy wymieniany typ silnika został wycofany z obrotu, należy przyjąć sprawność odpowiadającą silnikowi o klasie IE3 lub klasie IE2 η – sprawność nowego silnika po wymianie, określona na podstawie z wyposażeniem w sterownik bezstopniowy, wyrażona w [%],  danych zawartych w tabeli 1 załącznika nr 4 do rozporządzenia odpowiedni dla danego nośnika energii finalnej, stosownie do wykorzystywanego paliwa lub energii, określony na podstawie w [kWh/rok], pierwotnym w [kWh/rok], dokumentacji technicznej, wyrażona w [%] w – współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej ∆Q – ilość zaoszczędzonej energii finalnej, ∆Q – ilość zaoszczędzonej energii pierwotnej, wyrażonej w paliwie wyrażonej Określanie ilości zaoszczędzonej energii pierwotnej w Q Q ⋅ ∆ = ∆ (10)  1.2. Dane wykorzystywane do określania i weryfikacji ilości energii zaoszczędzonej w wyniku realizacji przedsięwzięcia służącego poprawie efektywności energetycznej Tabela nr 1. Współczynnik k ostrości klimatu Lp. Województwo Współczynnik ostrości klimatu k mazowieckie 1,012 podlaskie 1,124 warmińsko-mazurskie 1,125 pomorskie 1,011 zachodniopomorskie 0,994 lubuskie 0,962 wielkopolskie 0,985 kujawsko-pomorskie 1,006 Lp. Województwo Współczynnik ostrości klimatu k dolnośląskie 0,975 łódzkie 0,998 lubelskie 1,040 opolskie 0,948 śląskie 0,976 świętokrzyskie 1,022 małopolskie 0,970 podkarpackie 0,997 Tabela nr 2. Wskaźnik U w stanie istniejącym w zależności od okresu budowy i rodzaju przegrody budowlanej Współczynnik U przegród zewnętrznych Dane wyjściowe w zależności od rodzaju przegrody i okresu budowy Lp. okres budowy przed 1983 r. Strop pod nieogrzewanym 0,90 poddaszem Dach lub stropodach 0,70 Ściany zewnętrzne 1,10 Strop nad piwnicą / 0,8 podłoga na gruncie Okna zewnętrzne 2,6 [W/m K] 1983–1991 1992–1998 po 1998 r. 0,40 0,30 0,30 0,45 0,30 0,30 0,75 0,60 0,50 0,8 0,7 0,6 2,6 2,6 2,0 Podane wartości uwzględniają usytuowanie przegrody w budynku i korekty z tego wynikające wpływające na wielkość strat energii przez przegrodę.  Tabela nr 3. Współczynnik korekcyjny k w zależności od średniej temperatury pomieszczenia ogrzewanego Średnia temperatura wewnętrzna w pomieszczeniu, z którego następuje strata ciepła przez analizowaną przegrodę t [C] Współczynnik korekcyjny k 0,530 0,589 0,648 0,707 0,766 0,825 0,883 0,942 1,000 1,058 1,117 1,175 1,234 1,292 Tabela nr 4. Współczynniki sprawności systemów grzewczych w zależności od sposobu ogrzewania i sposobu zasilania budynku w ciepło Współczynnik sprawności Współczynnik sprawności systemu grzewczego – systemu grzewczego – Lp. Rodzaj ogrzewania budynku budynki mieszkalne budynki użyteczności η Instalacja centralnego ogrzewania zasilana z kotła gazowego lub 0,74 olejowego w budynku Instalacja centralnego ogrzewania 0,59 z kotła węglowego w budynku Instalacja centralnego ogrzewania zasilana z węzła cieplnego zasilanego 0,90 z zewnętrznej sieci ciepłowniczej Instalacja centralnego ogrzewania 0,88 zasilana z kotła elektrycznego Ogrzewanie elektryczne miejscowe 0,95 w pomieszczeniach Ogrzewanie węglowe miejscowe 0,50 w pomieszczeniach publicznej η 0,87 0,69 1,06 1,04 1,12 0,58  Tabela nr 5. Współczynniki korekcyjne k i k z uwagi na zastosowanie urządzeń i armatury powodującej redukcję zużycia wody odpowiednio dla stanu przed i po modernizacji Lp. Rodzaj zastosowanej armatury Reduktory prysznicowe Perlatory kaskadowe o zmniejszonym przepływie Budynki Budynki użyteczności mieszkalne publicznej kk kk 0,80 0,70 0,75 0,65 Tabela nr 6. Czasy użytkowania T źródeł światła w zależności od rodzaju budynku i przeznaczenia pomieszczenia Czas użytkowania źródła Czas użytkowania źródła światła – budynki światła – budynki Lp. Przeznaczenie pomieszczenia mieszkalne [h/rok] Kuchnie 1 900 Halle i korytarze Drogi ewakuacyjne 2 200 Pomieszczenia mieszkalne 1 100 Pomieszczenia w budynkach biurowych i użyteczności – publicznej Oświetlenie zewnętrzne budynku Pozostałe Oświetlenie uliczne użyteczności publicznej i budynki biurowe [h/rok] 1 200 1 080 2 200 – 2 200  Tabela nr 7. Średni czas pracy silnika w roku t w podziale na sektory Moc znamionowa silnika Lp. [kW] P2N < 0,75 0,75 ≤ P2N < 4,00 4,00 ≤ P2N < 10,00 10,00 ≤ P2N < 30,00 30,00 ≤ P2N < 70,00 70,00 ≤ P2N < 130,00 130,00 ≤ P2N < 375,00 Średni czas pracy silnika Średni czas pracy silnika (budynki mieszkalne, (sektor przemysłu) użyteczności publicznej i usługowe) [h/rok] [h/rok] 2 150 2 400 2 500 1 400 2 350 1 250 2 800 1 100 4 700 1 550 5 600 1 600 6 100 1 350 Tabela nr 8. Średnia wartość współczynnika K w podziale na sektory Moc znamionowa silnika Lp. [kW] P2N < 0,75 0,75 ≤ P2N < 4,00 4,00 ≤ P2N < 10,00 10,00 ≤ P2N < 30,00 30,00 ≤ P2N < 70,00 70,00 ≤ P2N < 130,00 130,00 ≤ P2N < 375,00 Sektor przemysłu Budynki mieszkalne, użyteczności publicznej i usługowe 0,55 0,53 0,55 0,53 0,56 0,56 0,62 0,55 0,62 0,57 0,59 0,62 0,52 0,60  WZÓR KARTY AUDYTU EFEKTYWNOŚCI ENERGETYCZNEJ  SPOSÓB WYZNACZANIA PROCENTOWEGO UDZIAŁU CIEPŁA WYTWORZONEGO W INSTALACJACH ODNAWIALNEGO ŹRÓDŁA ENERGII, CIEPŁA UŻYTKOWEGO W KOGENERACJI LUB CIEPŁA ODPADOWEGO Z INSTALACJI PRZEMYSŁOWYCH ORAZ WSKAŹNIKÓW NAKŁADU NIEODNAWIALNEJ ENERGII PIERWOTNEJ 1.1. Sposób wyznaczania procentowego udziału ciepła dostarczonego, w ciągu roku kalendarzowego, do danej sieci ciepłowniczej, wytworzonego w instalacjach odnawialnego źródła energii, ciepła użytkowego w kogeneracji lub ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych w łącznej ilości ciepła dostarczanego do tej sieci w ciągu roku kalendarzowego. Udział procentowy ciepła dostarczonego, w ciągu roku kalendarzowego, do danej sieci ciepłowniczej wytworzonego w instalacjach odnawialnego źródła energii, ciepła użytkowego w kogeneracji lub ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych w łącznej ilości ciepła dostarczanego do tej sieci w ciągu roku kalendarzowego, oznaczony symbolem „ α ”, wyznacza się według wzoru: (1) ∑ ∑ ∑ Q Q Q α Q × + + = ∑ gdzie poszczególne symbole oznaczają: Q – ilość ciepła użytkowego w kogeneracji dostarczonego w ciągu roku kalendarzowego ze źródeł ciepła do danej sieci ciepłowniczej, z wyjątkiem ciepła wytworzonego w instalacjach odnawialnego źródła energii, wyrażoną w GJ, Q – ilość ciepła wytworzonego w instalacjach odnawialnego źródła energii dostarczonego w ciągu roku kalendarzowego do danej sieci ciepłowniczej, wyrażoną w GJ, Q – ilość ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych dostarczonego w ciągu roku kalendarzowego do danej sieci ciepłowniczej, wyrażoną w GJ, Q – ilość ciepła dostarczonego w ciągu roku kalendarzowego do danej  sieci ciepłowniczej ze wszystkich źródeł dostarczających ciepło do tej sieci, wyrażoną w GJ. 1.2. Sposób wyznaczania wskaźnika nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej dla indywidualnego źródła ciepła. Wskaźnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej oznaczony symbolem „W”dla indywidualnego źródła ciepła, które jest jednorodne pod względem technologii (wytwarza lub wykorzystuje tylko ciepło) i stosowanego paliwa (stosuje tylko jedno paliwo), jest równy współczynnikowi, zawartemu w tabeli 1 dla nośnika energii finalnej paliwa lub źródła energii, zastosowanego w danym indywidualnym źródle ciepła. Wskaźnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej „W” dla indywidualnego źródła ciepła, które nie jest jednorodne pod względem technologii wytwarzania ciepła i stosowanych paliw, oblicza się według wzoru: (2) ( ) ( ) w H w E ∑ ∑ × − × W = Q ∑ gdzie poszczególne symbole oznaczają: w – współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej, określony w tabeli 1, odpowiedni dla danego nośnika energii finalnej, stosownie do wykorzystywanego paliwa lub źródła energii, H – prognozowaną ilość energii wprowadzonej w paliwie, w tym w biomasie lub biogazie, do indywidualnego źródła ciepła dostarczającego ciepło do danego obiektu budowlanego, zarówno do kotłów części ciepłowniczej, jak i jednostek kogeneracyjnych tego źródła, liczoną jako iloczyn ilości tego paliwa i jego wartości opałowej, a także ilość ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych lub ilość ciepła wytworzonego w instalacjach odnawialnego źródła energii, z wyjątkiem źródeł wykorzystujących w procesie przetwarzania energię pozyskaną z biomasy lub biogazu,  prognozowaną do dostarczenia w ciągu roku do tego obiektu budowlanego, ustaloną na podstawie audytu energetycznego sporządzonego zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów, wyrażoną w MWh/rok, w – współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej dla energii elektrycznej z produkcji mieszanej, określony w tabeli, E – sumę ilości energii elektrycznej brutto wytworzonej w ciągu roku z układu kogeneracyjnego, mierzonej na zaciskach generatorów, wyrażony w MWh/rok, Q – prognozowane zapotrzebowanie na ciepło w ciągu roku na potrzeby ogrzewania i przygotowania ciepłej wody w danym obiekcie budowlanym, ustalone na podstawie audytu energetycznego, sporządzonego zgodnie z zasadami określonymi w ustawie z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów, wyrażone w MWh/rok. 1.3. Sposób wyznaczania wskaźnika nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej dla sieci ciepłowniczej. Wskaźnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej, oznaczony symbolem „W”,dla sieci ciepłowniczej, bez względu na ilość i rodzaj źródeł ciepła oraz technologii wykorzystywanych do wytwarzania i dostarczania ciepła do odbiorcy końcowego, oblicza się według wzoru: (3) ∑ ( ) ∑ ( ) w × H − w × E W = Q ∑ gdzie poszczególne symbole oznaczają: w – współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej, określony w tabeli, odpowiedni dla danego nośnika energii finalnej, stosownie do wykorzystywanego paliwa lub źródła energii,  H – ilość energii wprowadzonej w paliwie, w tym w biomasie lub biogazie, do źródeł ciepła dostarczających ciepło do danej sieci ciepłowniczej, zarówno do kotłów części ciepłowniczej, jak i jednostek kogeneracyjnych, liczoną jako iloczyn ilości tego paliwa i jego wartości opałowej, a także ilość ciepła odpadowego z instalacji przemysłowych lub ilość ciepła wytworzonego w instalacjach odnawialnego źródła energii, z wyjątkiem źródeł wykorzystujących w procesie przetwarzania energię pozyskaną z biomasy lub biogazu, dostarczoną w ciągu roku do tej sieci ciepłowniczej, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok, w którym sporządzana jest ocena efektywności energetycznej dostarczania ciepła, wyrażoną w MWh/rok, W przypadku gdy przedsiębiorstwa wytwarzające ciepło i dostarczające to ciepło do danej sieci ciepłowniczej dostarczają ciepło również do odbiorcy końcowego nieprzyłączonego do tej sieci, ilość energii wprowadzonej w paliwie do źródeł ciepła tych przedsiębiorstw ustala się proporcjonalnie do ilości ciepła dostarczonego do sieci ciepłowniczej. w – współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej dla energii elektrycznej z produkcji mieszanej, określony w tabeli, E – sumę ilości energii elektrycznej brutto, mierzonej na zaciskach generatorów, wytworzonej w ciągu roku z układu kogeneracyjnego, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok, w którym sporządzana jest ocena efektywności energetycznej dostarczania ciepła, wyrażonej w MWh/rok, Q – ilość ciepła dostarczoną w ciągu roku z sieci ciepłowniczej do odbiorców końcowych przyłączonych do tej sieci, w roku kalendarzowym poprzedzającym rok, w którym jest sporządzana ocena efektywności energetycznej dostarczania ciepła, wyrażoną w MWh/rok.  Tabela 1. Wartości współczynnika nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej dla poszczególnych nośników energii Lp. Rodzaj nośnika energii Paliwo/źródło energii Olej opałowy Gaz ziemny Gaz płynny Węgiel kamienny Węgiel brunatny Biomasa Biogaz Energia słoneczna Energia wiatrowa Energia geotermalna Współczynnik nakładu nieodnawialnej energii pierwotnej w, w 1,1 1,1 1,1 1,1 1,1 0,2 0,5 0,0 0,0 0,0 Ciepło odpadowe z przemysłu 0,05 Energia elektryczna z produkcji Sieć elektroenergetyczna mieszanej systemowa 2,5  Tabela. Współczynniki przeliczeniowe dla jednostek energii Jednostka energii GJ 1 GJ ciepła 1 MWh energii elektrycznej 3,6 1 toe 41,868 MWh toe 0,27778 0,02388 0,08598 11,630