Rozdział 4
Postępowanie odwoławcze
1. Odwołanie, o którym mowa w art. 114 ust. 3 ustawy, w dwóch egzemplarzach wnosi się do komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwanej dalej „komisją dyscyplinarną drugiej instancji”, za pośrednictwem komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji, która wydała orzeczenie. Po przyjęciu odwołania przewodniczący komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji przesyła je niezwłocznie wraz z aktami sprawy do komisji dyscyplinarnej drugiej instancji.
2. Orzeczenie komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji, od którego nie zostało w przewidzianym terminie wniesione odwołanie, staje się prawomocne i podlega wykonaniu.
1. Przewodniczący komisji dyscyplinarnej drugiej instancji po stwierdzeniu, że odwołanie zostało wniesione przez osobę uprawnioną w terminie przewidzianym w art. 114 ust. 3 ustawy, wyznacza skład orzekający i kieruje sprawę na posiedzenie niejawne.
2. Skład orzekający komisji dyscyplinarnej drugiej instancji, na posiedzeniu niejawnym, wyznacza termin rozprawy, rozstrzyga o konieczności wezwania świadków lub dopuszczenia innych dowodów wskazanych w odwołaniu.
1. Rozprawę odwoławczą rozpoczyna ustne sprawozdanie, w którym członek składu orzekającego komisji dyscyplinarnej drugiej instancji, wyznaczony jako sprawozdawca, przedstawia przebieg dotychczasowego postępowania dyscyplinarnego, treść zaskarżonego orzeczenia, przytoczone w odwołaniu zarzuty oraz okoliczności faktyczne sprawy, jak również zawiadamia strony o postanowieniu składu orzekającego w przedmiocie dopuszczenia dowodów.
2. Rzecznik dyscyplinarny, obwiniony i jego obrońca mogą składać wyjaśnienia, oświadczenia i wnioski ustnie lub na piśmie.
3. Przed zakończeniem rozprawy odwoławczej przewodniczący składu orzekającego udziela głosu rzecznikowi dyscyplinarnemu, obwinionemu i obrońcy, przy czym pierwszy głos przysługuje stronie, która wniosła odwołanie.
1. Komisja dyscyplinarna drugiej instancji:
1) utrzymuje w mocy orzeczenie, od którego wniesio-no odwołanie, albo
2) uchyla orzeczenie w całości lub w części i wydaje nowe orzeczenie w tym zakresie, albo
3) uchyla orzeczenie w całości i przekazuje sprawę komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, albo
4) umarza postępowanie.
2. Komisja dyscyplinarna drugiej instancji może orzec karę surowszą od orzeczonej przez komisję dyscyplinarną pierwszej instancji tylko wówczas, gdy orzeczenie zostało zaskarżone przez rzecznika dyscyplinarnego.
§ 28. Odpowiednie stosowanie przepisów postępowania
Do postępowania przed komisją dyscyplinarną drugiej instancji stosuje się odpowiednio przepisy § 9—11 oraz 13—23.