Rozdział 3. Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji
Rozdział 3
Postępowanie dyscyplinarne w pierwszej instancji
1. Przewodniczący komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwanej dalej „komisją dyscyplinarną pierwszej instancji”, wyznacza skład orzekający.
2. Skład orzekający na posiedzeniu niejawnym wydaje postanowienie o:
1) wszczęciu postępowania dyscyplinarnego;
2) wyznaczeniu terminu rozprawy albo
3) zwrocie wniosku w celu uzupełnienia przez rzecznika dyscyplinarnego postępowania wyjaśniającego, wskazując kierunek uzupełnienia i termin zakończenia tego postępowania, nie dłuższy niż 30 dni.
3. Odpisy postanowień wydanych na posiedzeniu niejawnym doręcza się rzecznikowi dyscyplinarnemu i obwinionemu.
4. Obwinionemu doręcza się wraz z odpisem postanowienia komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego, odpis wniosku rzecznika dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego i o ukaranie.
1. W trakcie postępowania dyscyplinarnego rzecznik dyscyplinarny, obwiniony lub jego obrońca mogą zgłaszać do komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji wnioski o dopuszczenie nowych dowodów. Wnioski uwzględnia się, jeżeli okoliczności, do których stwierdzenia dowody miałyby być powołane, mogą mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
2. Skład orzekający może z urzędu dopuścić dowód z zeznań świadków i opinii biegłych oraz przeprowadzić inne dowody.
1. O terminie i miejscu rozprawy przewodniczący składu orzekającego zawiadamia dyrektora jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk, rzecznika dyscyplinarnego i obrońcę obwinionego, jeżeli został ustanowiony, a ponadto wzywa pisemnie na rozprawę:
1) obwinionego;
2) świadków i biegłych.
2. Obwinionemu doręcza się wraz z wezwaniem:
1) listę członków składu orzekającego;
2) pouczenie o przysługujących mu uprawnieniach i skutkach niestawiennictwa.
3. Termin rozprawy wyznacza się tak, aby między doręczeniem obwinionemu, świadkowi lub biegłemu wezwania na rozprawę a dniem rozprawy upłynęło co najmniej 14 dni. W razie niezachowania tego terminu rozprawa, na wniosek obwinionego lub jego obrońcy, może być odroczona.
4. Po wydaniu postanowienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego obwiniony i jego obrońca mogą w obecności osoby upoważnionej lub przewodniczącego składu orzekającego przeglądać akta sprawy oraz sporządzać wypisy i notatki.
1. Rzecznik dyscyplinarny, obwiniony lub jego obrońca mogą zgłosić przewodniczącemu komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji żądanie wyłączenia członka składu orzekającego, jeżeli między obwinio-nym lub pokrzywdzonym a członkiem składu orzekającego zachodzą stosunki tego rodzaju, że mogą wzbudzać wątpliwość co do bezstronności członka składu orzekającego. Wniosek rozpoznaje na posiedzeniu niejawnym powołany przez przewodniczącego komisji pierwszej instancji inny skład orzekający.
2. Wniosek o wyłączenie od rozpoznania sprawy może również złożyć, z przyczyn określonych w ust. 1, członek składu orzekającego.
3. Złożenie wniosków, o którym mowa w ust. 1 i 2, jest dopuszczalne nie później niż przed rozpoczęciem rozprawy.
§ 11. Zakaz obrony przez członka komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji
Obrońcą nie może być członek komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji, przed którą sprawa się toczy.
§ 12. Wydanie orzeczenia po przeprowadzeniu rozprawy
Komisja dyscyplinarna pierwszej instancji wydaje orzeczenie po przeprowadzeniu rozprawy, w toku której wysłuchuje rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego lub jego obrońcę, jeżeli został ustanowiony, a także po rozpatrzeniu innych dowodów mających znaczenie w sprawie.
1. Rozprawą kieruje przewodniczący składu orzekającego.
2. W razie uznania niestawiennictwa obwinionego za usprawiedliwione skład orzekający odracza rozprawę i wyznacza nowy termin.
3. W razie niemożności stawienia się świadków lub w przypadku złożenia przez nich zeznań odmiennej treści niż w postępowaniu wyjaśniającym, na rozprawie odczytuje się ich zeznania w części lub w całości z akt postępowania wyjaśniającego.
4. Obwiniony, jego obrońca i rzecznik dyscyplinarny mają prawo zadawać pytania obecnym na rozprawie świadkom i biegłym oraz wypowiadać się co do każdego zeznania świadka, opinii biegłego lub innego dowodu.
13669 — § 14. 1. Rozprawa rozpoczyna się od sprawdzenia obecności wezwanych osób. Przewodniczący zarządza opuszczenie sali rozpraw przez świadków, odczytuje wniosek o ukaranie, zarządza wysłuchanie obwinionego, przesłuchanie świadków i biegłych oraz przepro-wadzenie innych dowodów. Przy przesłuchaniu świadka nie mogą być obecni świadkowie, którzy jeszcze nie zostali przesłuchani.
2. Dowody na poparcie oskarżenia powinny być, w miarę możliwości, przeprowadzone przed dowodami służącymi do obrony.
1. Przed przystąpieniem do przesłuchania świadka lub biegłego przewodniczący składu orzekającego uprzedza go o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych zeznań.
2. W przypadku nieobecności świadka lub biegłego, którego przesłuchanie skład orzekający uzna za niezbędne, rozprawę przerywa się, ustalając jej nowy termin.
3. Na rozprawie można odczytywać protokoły przesłuchania świadków, opinie jednostek naukowych Polskiej Akademii Nauk albo innych podmiotów oraz biegłych, złożone w toku postępowania wyjaśniającego lub dyscyplinarnego.
1. Jeżeli wyjaśnienia obwinionego, który na rozprawie przyznaje się do winy, nie budzą wątpliwo-ści, skład orzekający, za zgodą rzecznika dyscyplinarnego i obwinionego, może przeprowadzić postępowanie dowodowe tylko częściowo.
2. Po zakończeniu postępowania dowodowego przewodniczący składu orzekającego udziela kolejno głosu rzecznikowi dyscyplinarnemu, obrońcy i obwinionemu. Jeżeli rzecznik dyscyplinarny ponownie zabiera głos, należy również udzielić głosu obwinionemu i obrońcy.
§ 17. Uzupełnienie braków materiału postępowania wyjaśniającego
Jeżeli na rozprawie okaże się, że zachodzą istotne braki w materiale zebranym w czasie postępowania wyjaśniającego prowadzonego przez rzecznika dyscyplinarnego, których na rozprawie uzupełnić nie można, skład orzekający wydaje postanowienie o uzupełnieniu przez rzecznika dyscyplinarnego tego materiału, wskazując zakres i termin jego uzupełnienia.
§ 18. Przerwanie i odroczenie rozprawy oraz jej wznowienie
Skład orzekający może z ważnych przyczyn przerwać i odroczyć rozprawę na czas nie dłuższy niż 21 dni. Jeżeli po wznowieniu rozprawy skład orzekający uległ zmianie, rozprawę prowadzi się od początku.
1. Z przebiegu rozprawy sporządza się protokół, który powinien zawierać: oznaczenie sprawy, czasu i miejsca rozprawy oraz osób w niej uczestniczących, przebieg rozprawy, a zwłaszcza oświadczenia i wnioski jej uczestników, treść wyjaśnień obwinionego, zeznań świadków, wyniki postępowania dowodowego oraz przytoczenie wniosków i innych oświadczeń rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego i obrońcy, jak również postanowienia składu orzekającego.
2. Protokół podpisują przewodniczący składu orzekającego i protokolant.
3. Protokół może być sprostowany lub uzupełnio-ny na wniosek rzecznika dyscyplinarnego, obwinionego lub obrońcy.
1. Po wysłuchaniu stron skład orzekający przystępuje niezwłocznie do narady nad orzeczeniem.
2. Narada i głosowanie są tajne. Oprócz członków składu orzekającego może być przy nich obecny protokolant.
3. Narada i głosowanie odbywają się osobno co do winy i osobno co do kary.
1. Skład orzekający orzeka zgodnie z przeko-naniem opartym na ocenie dowodów ujawnionych w toku rozprawy.
2. Skład orzekający wydaje orzeczenie o:
1) ukaraniu, w którym uznaje obwinionego winnym popełnienia zarzucanego mu czynu i wymierza jedną z kar dyscyplinarnych, albo
2) uniewinnieniu obwinionego od zarzutu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego, albo
3) umorzeniu postępowania dyscyplinarnego.
3. Przy wymiarze kary bierze się pod uwagę stopień winy, szkodliwość społeczną i skutki czynu oraz postawę etyczną obwinionego.
4. Jeżeli obwiniony dopuścił się kilku przewinień, wymierza się jedną karę za wszystkie czyny łącznie.
1. Orzeczenie dyscyplinarne sporządza się na piśmie. Orzeczenie to zawiera:
1) oznaczenie komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji, datę i miejsce rozpoznania, numer sprawy oraz datę wydania orzeczenia;
2) tytuły naukowe i stopnie naukowe oraz imiona i nazwiska członków składu orzekającego, rzecznika dyscyplinarnego i protokolanta;
3) tytuł naukowy lub stopień naukowy, imię i nazwisko, stanowisko służbowe, miejsce pracy obwinionego;
4) dokładne określenie czynu popełnionego przez obwinionego;
5) rozstrzygnięcie komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji;
6) pouczenie o prawie wniesienia odwołania do komisji dyscyplinarnej, o której mowa w art. 110 ust. 1 pkt 2 ustawy.
2. Uzasadnienie orzeczenia sporządza się na piśmie w terminie 7 dni od dnia jego ogłoszenia.
3. Uzasadnienie orzeczenia powinno zawierać ustalenia faktyczne przez wskazanie, jakie fakty skład orzekający uznał za udowodnione lub nieudowodnio-ne, na jakich oparł się dowodach i dlaczego nie dał wiary dowodom przeciwnym, a także przytoczenie okoliczności, jakie skład orzekający wziął pod uwagę przy wymiarze kary. Uzasadnienie powinno także wskazać podstawę prawną.
4. Orzeczenie i uzasadnienie podpisują wszyscy członkowie składu orzekającego.
13670 —5. Członek składu orzekającego ma prawo zaznaczyć na orzeczeniu swoje zdanie odrębne i złożyć na piśmie jego uzasadnienie w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia orzeczenia.
1. Orzeczenie ogłasza się bezpośrednio po naradzie. Po ogłoszeniu orzeczenia przewodniczący składu orzekającego podaje ustnie zasadnicze powody rozstrzygnięcia.
2. W uzasadnionych przypadkach ogłoszenie orzeczenia może być odroczone, nie dłużej niż na 7 dni, przy czym dzień i godzina ogłoszenia powinny być podane na rozprawie.
3. Po ogłoszeniu orzeczenia przewodniczący składu orzekającego poucza obwinionego o trybie i terminie wniesienia odwołania od orzeczenia.
4. Orzeczenie komisji dyscyplinarnej pierwszej instancji wraz z uzasadnieniem doręcza się obwinionemu, jego obrońcy, rzecznikowi dyscyplinarnemu oraz dyrektorowi jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk, w której obwiniony jest zatrudniony, w terminie 7 dni od dnia sporządzenia uzasadnienia.