Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie szczegółowego sposobu podziału ogólnych kwot połowowych i dodatkowych kwot połowowych

Akt obowiązującyDz.U.2019.370Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 370.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (17)

w sprawie szczegółowego sposobu podziału ogólnych kwot połowowych i dodatkowych kwot połowowych Na podstawie art. 47 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim (Dz. U. z 2018 r. poz. 514, 650,

§ 1. Zakres regulacji podziału i zabezpieczenia kwot połowowych

Rozporządzenie określa:

1) szczegółowy sposób podziału ogólnych kwot połowowych;
2) szczegółowy sposób podziału dodatkowych kwot połowowych, o których mowa w art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2014 r. o rybołówstwie morskim, zwanej dalej „ustawą”;
3) wyrażoną w procentach wielkość niewykorzystanej indywidualnej kwoty połowowej określonego gatunku organizmów morskich, od której stosuje się pomniejszenie, o którym mowa w art. 51 ust. 1 ustawy;
4) wielkość kwoty połowowej poszczególnych gatunków organizmów morskich przeznaczoną na zabezpieczenie ewentualnego przekroczenia ogólnej kwoty połowowej danego gatunku, o której mowa w art. 44 ust. 3 ustawy.

§ 2. Podział ogólnej kwoty połowowej łososia

1. Przed dokonaniem podziału ogólnej kwoty połowowej łososia określonej dla podobszarów 22–31 Morza Bałtyckiego, zwanej dalej „ogólną kwotą połowową łososia”, 548 sztuk łososia przeznacza się do rozdysponowania przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa.
2. Podziału ogólnej kwoty połowowej łososia dokonuje się, na wniosek armatora, na statki rybackie o długości całkowitej co najmniej 8 m armatorów:
1) którym przyznano co najmniej raz, w wydanych na lata 2005–2014 specjalnych zezwoleniach połowowych, kwotę połowową łososia oraz
2) którzy dokonali odłowienia co najmniej części kwoty połowowej łososia co najmniej w jednym roku w latach 2005–2014.
3. W celu dokonania podziału, o którym mowa w ust. 2, oblicza się procentowy udział armatora statku rybackiego w całkowitych połowach łososia zgodnie z wzorem: W% = 100 × Pa Pwa  gdzie: W – oznacza wyrażony procentowo udział armatora statku rybackiego w całkowitych połowach łososia (z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku), Pa – oznacza całkowite połowy łososia w sztukach, dokonane w latach 2005–2014, przez armatora statku rybackiego, który posiadał co najmniej raz, w wydanych na lata 2005–2014 specjalnych zezwoleniach połowowych, kwotę połowową łososia, Pwa – oznacza całkowite połowy łososia w sztukach, dokonane w latach 2005–2014, przez armatorów statków rybackich, którzy posiadali co najmniej raz, w wydanych na lata 2005–2014 specjalnych zezwoleniach połowowych, kwotę połowową łososia oraz którzy nie dokonali zezłomowania statku rybackiego w sposób określony w rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 14 września 2004 r. w sprawie warunków i trybu udzielania pomocy finansowej w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego „Rybołówstwo i przetwórstwo ryb 2004–2006” (Dz. U. poz. 2163, z 2005 r. poz. 832, z 2006 r. poz. 150 i 1622, z 2007 r. poz. 713 oraz z 2008 r. poz. 140), rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 czerwca 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwracania pomocy finansowej na realizację środków objętych osią priorytetową 1 – Środki na rzecz dostosowania floty rybackiej, zawartą w programie operacyjnym „Zrównoważony rozwój sektora rybołówstwa i nadbrzeżnych obszarów rybackich 2007–2013” (Dz. U. z 2013 r. poz. 773 oraz z 2014 r. poz. 1130), albo w rozporządzeniu Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 16 września 2016 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania, wypłaty i zwrotu pomocy finansowej na realizację operacji w ramach Priorytetu 1. Promowanie rybołówstwa zrównoważonego środowiskowo, zasobooszczędnego, innowacyjnego, konkurencyjnego i opartego na wiedzy, zawartego w Programie Operacyjnym „Rybactwo i Morze” (Dz. U. poz. 1495 i 1964 oraz z 2017 r. poz. 2040), zwanych dalej „rozporządzeniami w sprawie pomocy finansowej w zakresie złomowania statku rybackiego”.
4. Wysokość indywidualnej kwoty połowowej łososia określonej dla podobszarów 22–31 Morza Bałtyckiego, zwanej dalej „indywidualną kwotą połowową łososia”, przyznawanej armatorowi na statek rybacki stanowi iloczyn liczby stanowiącej procentowy udział armatora statku rybackiego w całkowitych połowach łososia, obliczony zgodnie z ust. 3, oraz liczby stanowiącej ogólną kwotę połowową łososia przyznaną na dany rok kalendarzowy zgodnie z przepisami Unii Europejskiej dotyczącymi uprawnień do połowów na Morzu Bałtyckim.
5. Indywidualną kwotę połowową łososia przyznaje się w pełnych sztukach łososia.

§ 3. Podział ogólnych kwot połowowych dorsza

1. Przed dokonaniem podziału ogólnej kwoty połowowej dorsza określonej dla podobszarów 22–24 Morza Bałtyckiego i ogólnej kwoty połowowej dorsza określonej dla podobszarów 25–32 Morza Bałtyckiego, zwanych dalej „ogólnymi kwotami połowowymi dorsza”:
1) 0,5% sumy tych kwot, nie więcej jednak niż 100 ton, przeznacza się na połowy w celach naukowo-badawczych;
2) 500 ton przeznacza się na statki rybackie o długości całkowitej od 12 m do 25,5 m armatorów, którym w specjalnych zezwoleniach połowowych nie przyznano równocześnie kwot połowowych śledzia zachodniego, śledzia centralnego i szprota;
3) 500 ton przeznacza się do rozdysponowania przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa.
2. Podziału ogólnych kwot połowowych dorsza dokonuje się, na wniosek armatora, na statki rybackie według długości całkowitej tych statków, zgodnie z danymi z rejestru statków rybackich na dzień 31 października 2011 r., jeżeli armatorzy tych statków mieli wydane do dnia 31 października 2009 r. specjalne zezwolenia połowowe uprawniające do połowów na obszarach, o których mowa w ust. 1, przyznając:
1) 150 ton – na statki rybackie o długości całkowitej powyżej 25,5 m, bez podziału na poszczególne statki rybackie;
2) pozostałą część ogólnych kwot połowowych dorsza – do podziału na poszczególne statki rybackie o długości całkowitej co najmniej 8 m, w sposób określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
3. Podziału kwoty połowowej dorsza, o której mowa w ust. 1 pkt 2, dokonuje się w sposób określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia.
4. Kwota połowowa dorsza odłowiona w danym roku kalendarzowym przez armatora statku rybackiego o długości całkowitej powyżej 25,5 m, w ramach kwoty połowowej, o której mowa w ust. 2 pkt 1, nie może wynieść więcej niż 10 ton na jeden statek rybacki. 

§ 4. Podział ogólnej kwoty połowowej szprota

1. Przed dokonaniem podziału ogólnej kwoty połowowej szprota określonej dla podobszarów 22–32 Morza Bałtyckiego, zwanej dalej „ogólną kwotą połowową szprota”, 2000 ton tej kwoty przeznacza się do rozdysponowania przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa.
2. Podziału ogólnej kwoty połowowej szprota dokonuje się, na wniosek armatora, na statki rybackie o długości całkowitej co najmniej 8 m armatorów:
1) którym przyznano co najmniej raz, w wydanych w latach 2005–2014 specjalnych zezwoleniach połowowych, kwotę połowową szprota oraz
2) którzy dokonali odłowienia co najmniej części kwoty połowowej szprota w co najmniej jednym roku w latach 2005–2014.
3. Podziału ogólnej kwoty połowowej szprota dokonuje się, przyznając:
1) 20 ton – na statki rybackie o długości całkowitej od 8 m do poniżej 12 m, bez podziału na poszczególne statki rybackie;
2) pozostałą część ogólnej kwoty połowowej szprota – na statki rybackie o długości całkowitej co najmniej 12 m, w sposób określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia.
4. Długość całkowitą statków rybackich, o których mowa w ust. 3, określa się zgodnie z danymi z rejestru statków rybackich na dzień 31 października 2014 r.
5. Kwota połowowa szprota odłowiona w danym roku kalendarzowym przez armatora statku rybackiego o długości całkowitej od 8 m do poniżej 12 m, w ramach kwoty połowowej szprota, o której mowa w ust. 3 pkt 1, nie może wynieść więcej niż tonę na jeden statek rybacki.
6. Kwotę połowową szprota przyznaje się na podobszary 25–32 Morza Bałtyckiego, jeżeli armatorowi statku rybackiego o długości całkowitej co najmniej 8 m w specjalnym zezwoleniu połowowym wydawanym dla tego armatora nie przyznano kwoty połowowej śledzia określonej dla podobszarów 22–24 Morza Bałtyckiego.

§ 5. Podział ogólnej kwoty połowowej śledzia zachodniego

1. Przed dokonaniem podziału ogólnej kwoty połowowej śledzia określonej dla podobszarów 22–24 Morza Bałtyckiego 300 ton tej kwoty przeznacza się do rozdysponowania przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa.
2. Podziału ogólnej kwoty połowowej śledzia określonej dla podobszarów 22–24 Morza Bałtyckiego, zwanego dalej „śledziem zachodnim”, dokonuje się, na wniosek armatora, na statki rybackie o długości całkowitej co najmniej 8 m, których armatorzy w 2007 r., 2008 r. lub 2009 r. posiadali w specjalnym zezwoleniu połowowym kwotę połowową śledzia zachodniego oraz dokonali odłowienia co najmniej jej części co najmniej w jednym roku z tych lat.
3. W celu dokonania podziału, o którym mowa w ust. 2, oblicza się procentowy udział armatora statku rybackiego w całkowitych połowach śledzia zachodniego zgodnie z wzorem: W% = 100 × Pb Pwb gdzie: W – oznacza wyrażony procentowo udział armatora statku rybackiego w całkowitych połowach śledzia zachodniego (z dokładnością do drugiego miejsca po przecinku), Pb – oznacza całkowite połowy, w latach 2007–2009, śledzia zachodniego dokonane przez armatora statku rybackiego, który posiadał kwotę połowową śledzia zachodniego w specjalnym zezwoleniu połowowym wydanym na 2007 r., 2008 r. lub 2009 r., Pwb – oznacza całkowite połowy, w latach 2007–2009, śledzia zachodniego dokonane przez armatorów statków rybackich, którzy posiadali kwotę połowową śledzia zachodniego w specjalnym zezwoleniu połowowym wydanym na 2007 r., 2008 r. lub 2009 r. oraz którzy nie dokonali zezłomowania statku rybackiego w sposób określony w rozporządzeniach w sprawie pomocy finansowej w zakresie złomowania statku rybackiego.
4. Wysokość indywidualnej kwoty połowowej śledzia zachodniego przyznawanej armatorowi na statek rybacki stanowi iloczyn liczby stanowiącej procentowy udział armatora statku rybackiego w całkowitych połowach śledzia zachodniego, obliczony zgodnie z ust. 3, oraz liczby stanowiącej ogólną kwotę połowową śledzia zachodniego przyznaną Rzeczypospolitej Polskiej na dany rok kalendarzowy zgodnie z przepisami wspólnotowymi dotyczącymi uprawnień do połowów na Morzu Bałtyckim.
5. Indywidualnej kwoty połowowej śledzia zachodniego nie przyznaje się, jeżeli udział danego armatora w całkowitych połowach śledzia zachodniego, obliczony zgodnie z ust. 3, jest mniejszy niż 0,01%. 

§ 6. Podział ogólnej kwoty połowowej śledzia centralnego

1. Przed dokonaniem podziału ogólnej kwoty połowowej śledzia określonej dla podobszarów 25, 26, 27, 28–2, 29 i 32 Morza Bałtyckiego, zwanego dalej „śledziem centralnym”:
1) 500 ton przeznacza się na statki rybackie o długości całkowitej od 8 m do poniżej 12 m armatorów:
a) którzy nie spełniają warunków, o których mowa w ust. 2, oraz
b) którym przyznano w specjalnych zezwoleniach połowowych wyłącznie narzędzia połowowe, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ustawy;
2) 1500 ton przeznacza się do rozdysponowania przez ministra właściwego do spraw rybołówstwa.
2. Podziału ogólnej kwoty połowowej śledzia centralnego dokonuje się na wniosek armatora na statki rybackie armatorów:
1) którym przyznano co najmniej raz, w wydanych na lata 2005–2014 specjalnych zezwoleniach połowowych, kwotę połowową śledzia centralnego oraz
2) którzy dokonali odłowienia co najmniej części kwoty połowowej śledzia centralnego co najmniej w jednym roku w latach 2005–2014.
3. Podziału ogólnej kwoty połowowej śledzia centralnego, o której mowa w ust. 2, dokonuje się, na statki rybackie o długości całkowitej co najmniej 8 m, przyznając:
1) 2000 ton – na statki rybackie o długości całkowitej od 8 m do poniżej 12 m, bez podziału na poszczególne statki rybackie;
2) pozostałą część ogólnej kwoty połowowej śledzia centralnego – na statki rybackie o długości całkowitej co najmniej 12 m, w sposób określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
4. Długość całkowitą statków rybackich, o których mowa w ust. 3, określa się zgodnie z danymi z rejestru statków rybackich na dzień 31 października 2014 r.
5. Kwota połowowa śledzia centralnego odłowiona w danym roku kalendarzowym przez armatora statku rybackiego o długości całkowitej od 8 m do poniżej 12 m, w ramach kwoty połowowej, o której mowa w:
1) ust. 1 pkt 1, nie może wynieść więcej niż 20 ton na jeden statek rybacki;
2) ust. 3 pkt 1, nie może wynieść więcej niż 30 ton na jeden statek rybacki.

§ 7. Pomniejszenie kwoty śledzia centralnego o kwotę śledzia zachodniego

1. W przypadku gdy armator statku rybackiego o długości całkowitej co najmniej 8 m jest uprawniony do połowu śledzia zachodniego i śledzia centralnego, przy podziale ogólnych kwot połowowych tych gatunków w specjalnym zezwoleniu połowowym wydawanym dla tego armatora wielkość przyznanej kwoty połowowej śledzia centralnego pomniejsza się o wielkość przyznanej kwoty połowowej śledzia zachodniego.
2. W przypadku gdy wielkość przyznanej armatorowi statku rybackiego kwoty połowowej śledzia zachodniego jest większa od wielkości przyznanej kwoty połowowej śledzia centralnego, kwoty połowowej śledzia centralnego nie przyznaje się.

§ 8. Podział kwot połowowych gładzicy, dobijaka i tobiasza

1. Podziału ogólnych kwot połowowych gładzicy, dobijaka lub tobiasza, określonych dla podobszarów 22–32 Morza Bałtyckiego dokonuje się, na wniosek armatora statku rybackiego o długości całkowitej co najmniej 8 m, bez dokonywania podziału na poszczególne statki rybackie.
2. Kwota połowowa dobijaka lub tobiasza odłowiona w danym roku kalendarzowym przez armatora statku rybackiego o długości całkowitej co najmniej 8 m nie może wynieść więcej niż 50 ton łącznie tych gatunków na jeden statek rybacki.

§ 9. Gatunki w zezwoleniach połowowych statków poniżej 8 m

1. W przypadku armatorów statków rybackich o długości całkowitej poniżej 8 m, którzy złożyli wnioski o wydanie specjalnych zezwoleń połowowych oraz:
1) których statki rybackie zostały wpisane do rejestru statków rybackich nie później niż do dnia 31 grudnia 2010 r. albo zostały wpisane do tego rejestru po dniu 31 grudnia 2010 r. wskutek:
a) zmiany oznaki rybackiej statku rybackiego lub
b) wymiany statku rybackiego na nowy, lub
c) zmniejszenia lub zwiększenia długości statku rybackiego w wyniku jego modernizacji, lub
d) wprowadzenia do rejestru statków rybackich statku rybackiego, który został utracony w wyniku zdarzenia losowego, oraz
2) którzy mieli wydane na 2015 r. lub 2016 r. specjalne zezwolenie połowowe uprawniające do połowów na podobszarach 22–32 Morza Bałtyckiego
 gatunki organizmów morskich objęte ogólną kwotą połowową bez określania wysokości kwoty połowowej tych gatunków wpisuje się do specjalnych zezwoleń połowowych uprawniających do połowów na wodach morza terytorialnego podobszarów 24–26 Morza Bałtyckiego, Zatoki Gdańskiej oraz Zatoki Puckiej. 
2. W przypadku armatorów statków rybackich o długości całkowitej poniżej 8 m, którzy nie spełniają warunków, o których mowa w ust. 1, do specjalnych zezwoleń połowowych uprawniających do połowów na wodach morza terytorialnego podobszarów 24–26 Morza Bałtyckiego, Zatoki Gdańskiej oraz Zatoki Puckiej wpisuje się gatunki organizmów morskich nieobjęte ogólną kwotą połowową.

§ 10. Szczegółowy podział dodatkowych kwot połowowych

1. Minister właściwy do spraw rybołówstwa dokonuje szczegółowego podziału dodatkowych kwot połowowych, o których mowa w art. 55 ust. 1 ustawy:
1) dorsza armatorom statków rybackich o długości całkowitej:
a) od 8 m do 25,5 m – w sposób określony w załączniku nr 1 do rozporządzenia,
b) powyżej 25,5 m – 5% z dodatkowej kwoty połowowej dorsza, do podziału w częściach równych na poszczególne statki rybackie;
2) łososia – w częściach równych na poszczególne statki rybackie o długości całkowitej co najmniej 8 m;
3) śledzia zachodniego – w częściach równych na poszczególne statki rybackie o długości całkowitej co najmniej 8 m;
4) szprota armatorom statków rybackich o długości całkowitej:
a) od 8 m do poniżej 12 m – 5% z dodatkowej kwoty połowowej szprota, do podziału w częściach równych na poszczególne statki rybackie,
b) od 12 m – w sposób określony w załączniku nr 2 do rozporządzenia;
5) śledzia centralnego armatorom statków rybackich o długości całkowitej:
a) od 8 m do poniżej 12 m – 5% z dodatkowej kwoty połowowej śledzia centralnego, do podziału w częściach równych na poszczególne statki rybackie,
b) od 12 m – w sposób określony w załączniku nr 3 do rozporządzenia.
2. Minister właściwy do spraw rybołówstwa nie dokonuje podziału dodatkowej kwoty połowowej łososia, jeżeli kwota połowowa przypadająca na jeden statek rybacki wynosi mniej niż 1 sztukę łososia.
3. W przypadku, o którym mowa w ust. 2, pozostałą liczbę sztuk łososia uwzględnia się w kolejnym podziale dodatkowych kwot połowowych tego gatunku.

§ 11. Podział ogólnych kwot połowowych na obszarach Svalbardu i konwencyjnych

1. Podziału ogólnych kwot połowowych poszczególnych gatunków, określonych dla obszarów morskich:
1) Svalbard,
2) objętych:
a) Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na Północno-Zachodnim Atlantyku, sporządzoną w Ottawie dnia 24 października 1978 r. (Dz. Urz. WE L 378 z 30.12.1978, str. 1 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 4, t. 1, str. 10),
b) Konwencją o przyszłej wielostronnej współpracy w rybołówstwie na Północno-Wschodnim Atlantyku, sporządzoną w Londynie dnia 18 listopada 1980 r. (Dz. Urz. WE L 227 z 12.08.1981, str. 21 oraz Dz. Urz. UE L 184 z 16.07.2009, str. 12 – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne rozdz. 4, t. 1, str. 33),
c) rozporządzeniem Rady (WE) nr 1801/2006 z dnia 30 listopada 2006 r. dotyczącym zawarcia Umowy partnerskiej w sprawie połowów między Wspólnotą Europejską a Islamską Republiką Mauretańską (Dz. Urz. UE L 343 z 08.12.2006, str. 1 oraz Dz. Urz. UE L 361 z 31.12.2012, str. 87),
d) rozporządzeniem Rady (WE) nr 764/2006 z dnia 22 maja 2006 r. w sprawie zawarcia Porozumienia o partnerstwie w sektorze rybołówstwa pomiędzy Wspólnotą Europejską a Królestwem Maroka (Dz. Urz. UE L 141 z 29.05.2006, str. 1),
e) Konwencją w sprawie ochrony pełnomorskich zasobów rybnych na południowym Oceanie Spokojnym i zarządzania nimi, sporządzoną w Auckland dnia 14 listopada 2009 r. (Dz. Urz. UE L 67 z 06.03.2012, str. 3)
 dokonuje się proporcjonalnie do zdolności połowowej statku rybackiego wyrażonej jako iloczyn pojemności statku rybackiego w GT i mocy silnika w kW, na statki rybackie, których armatorzy wykorzystali w drodze odłowienia lub wymiany międzynarodowej przyznane lub przekazane im kwoty połowowe wnioskowanego gatunku co najmniej przez 3 lata w latach od 1997 r. do roku poprzedzającego rok, na który ma zostać wydane specjalne zezwolenie połowowe. 
2. W przypadku gdy nie jest możliwe dokonanie podziału ogólnej kwoty połowowej w sposób określony w ust. 1, podziału ogólnej kwoty połowowej danego gatunku dokonuje się, przyznając:
1) 90% tej kwoty – na statki rybackie, których armatorzy wykorzystali w drodze odłowienia przyznane im kwoty połowowe dowolnego gatunku organizmów morskich pochodzące z podziału ogólnych kwot połowowych lub z wymian międzynarodowych, na odpowiednim obszarze, określonym w ust. 1, co najmniej przez 3 lata w latach od 1997 r. do roku poprzedzającego rok, na który ma zostać wydane specjalne zezwolenie połowowe;
2) 10% tej kwoty – na pozostałe statki rybackie.
3. W przypadku gdy nie jest możliwe dokonanie podziału ogólnej kwoty połowowej w sposób określony w ust. 2 pkt 1, podziału na pozostałe statki rybackie dokonuje się proporcjonalnie do zdolności połowowej statku rybackiego, wyrażonej jako iloczyn pojemności statku rybackiego w GT i mocy silnika w kW.
4. W przypadku gdy nie jest możliwe dokonanie podziału części ogólnej kwoty połowowej, o której mowa w ust. 2 pkt 2, kwotę tę wlicza się do kwoty, o której mowa w ust. 2 pkt 1.
5. Kwoty połowowe na obszarach, o których mowa w ust. 1, przyznaje się na statki rybackie uprawnione do żeglugi na tych obszarach na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 14 ust. 5 pkt 1 ustawy.

§ 12. Podział ogólnych kwot połowowych poza Morzem Bałtyckim

1. Podziału ogólnych kwot połowowych poszczególnych gatunków organizmów morskich, określonych dla akwenów położonych poza obszarem Morza Bałtyckiego oraz innych niż określone w § 11 ust. 1, dokonuje się proporcjonalnie do zdolności połowowej statku rybackiego wyrażonej jako iloczyn pojemności statku rybackiego w GT i mocy silnika w kW, przyznając:
1) 90% tej kwoty – na statki rybackie, których armatorzy wykorzystali w drodze odłowienia przyznane im lub przekazane kwoty połowowe wnioskowanego gatunku organizmów morskich pochodzące z podziału ogólnych kwot połowowych lub z wymian międzynarodowych, w latach od 1997 r. do roku poprzedzającego rok, na który ma zostać wydane specjalne zezwolenie połowowe;
2) 10% tej kwoty – na pozostałe statki rybackie.
2. W przypadku gdy nie jest możliwe dokonanie podziału ogólnej kwoty połowowej w sposób określony w ust. 1 pkt 1, podziału na pozostałe statki rybackie dokonuje się proporcjonalnie do zdolności połowowej statku rybackiego, wyrażonej jako iloczyn pojemności statku rybackiego w GT i mocy silnika w kW.
3. W przypadku gdy nie jest możliwe dokonanie podziału części ogólnej kwoty połowowej, o której mowa w ust. 1 pkt 2, kwotę tę wlicza się do kwoty, o której mowa w ust. 1 pkt 1.
4. Kwoty połowowe na obszarach, o których mowa w ust. 1, przyznaje się na statki rybackie uprawnione do żeglugi na tych obszarach na podstawie dokumentów, o których mowa w art. 14 ust. 5 pkt 1 ustawy.

§ 13. Podział kwot połowowych bez podziału na państwa członkowskie

Podziału ogólnych kwot połowowych poszczególnych gatunków organizmów morskich określonych dla obszarów, o których mowa w § 11 i § 12, przyznawanych jako kwoty połowowe przeznaczone do wykorzystania bez podziału na poszczególne państwa członkowskie, dokonuje się na wniosek armatora, bez dokonywania podziału na poszczególne statki rybackie.

§ 14. Progi pomniejszenia niewykorzystanych indywidualnych kwot połowowych

Ustala się wielkość niewykorzystanej indywidualnej kwoty połowowej, od której stosuje się pomniejszanie, o którym mowa w art. 51 ust. 1 ustawy, dla następujących gatunków organizmów morskich:

1) dorsza – 20%;
2) łososia – 50%;
3) śledzia zachodniego – 20%;
4) śledzia centralnego – 20%;
5) szprota – 20%.

§ 15. Rezerwa kwot połowowych na przekroczenie ogólnej kwoty

1. Ustala się wielkość kwoty połowowej poszczególnych gatunków organizmów morskich przeznaczoną na zabezpieczenie ewentualnego przekroczenia ogólnej kwoty połowowej danego gatunku, o której mowa w art. 44 ust. 3 ustawy, dla następujących gatunków organizmów morskich:
1) dorsza – 2% z ogólnej kwoty połowowej dorsza; 
2) łososia – 2% z ogólnej kwoty połowowej łososia;
3) śledzia zachodniego – 2% z ogólnej kwoty połowowej śledzia zachodniego;
4) śledzia centralnego – 1% z ogólnej kwoty połowowej śledzia centralnego;
5) szprota – 1% z ogólnej kwoty połowowej szprota;
6) gładzicy – 1% z ogólnej kwoty połowowej gładzicy.
2. Minister właściwy do spraw rybołówstwa ogłasza cotygodniowo, na stronie internetowej urzędu obsługującego tego ministra, informację o wysokości odłowienia kwoty połowowej danego gatunku organizmów morskich, wyodrębnionej na podstawie art. 44 ust. 3 ustawy.

Załącznik

 SZCZEGÓŁOWY SPOSÓB PODZIAŁU OGÓLNYCH I DODATKOWYCH KWOT POŁOWOWYCH DORSZA 1. Podziału ogólnej kwoty połowowej dorsza określonej dla podobszarów 22–24 Morza Bałtyckiego i ogólnej kwoty połowowej dorsza określonej dla podobszarów 25–32 Morza Bałtyckiego na statki rybackie o długości całkowitej od 8 m dokonuje się, uwzględniając długość całkowitą statku rybackiego w danym przedziale długości całkowitej statku rybackie- go oraz współczynniki podziału określone w poniższej tabeli: Kategoria długości statku rybackiego Długość całkowita statku rybackiego (m) Współczynnik podziału (wsp) a 8,00–9,99 0,6 b 10,00–11,99 0,8 c 12,00–14,99 0,8 d 15,00–18,49 0,9 e 18,50–20,49 0,7 f 20,50–25,49 0,7 2. Kwotę połowową dorsza przypadającą na dany statek rybacki oblicza się zgodnie z poniższym wzorem:  KI =   KP albo KP  × wsp  (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) gdzie: KI – oznacza indywidualną kwotę połowową dorsza przypadającą na dany statek rybac- ki w danej kategorii długości, KP – oznacza kwotę połowową dorsza, o której mowa w § 3 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia, KP – oznacza dodatkową kwotę połowową dorsza, o której mowa w § 10 ust. 1 pkt 1 lit. b rozporządzenia, L, L, L, L, L, L – oznaczają odpowiednio liczbę statków rybackich o określonej długości całkowitej, wpisanych do rejestru statków rybackich, ujętych w tabeli określonej w ust. 1 w kategorii a, b, c, d, e, f, wsp, wsp, wsp, wsp, wsp, wsp – oznaczają odpowiednio współczynniki podziału dla statków rybackich, ujętych w tabeli określonej w ust. 1 w kategorii a, b, c, d, e, f, wsp – oznacza odpowiedni współczynnik podziału dorsza przypadający na dany statek rybacki w danej kategorii długości statku rybackiego, ujętej w tabeli określonej w ust. 1.  SZCZEGÓŁOWY SPOSÓB PODZIAŁU OGÓLNYCH I DODATKOWYCH KWOT POŁOWOWYCH SZPROTA 1. Podziału ogólnej kwoty połowowej szprota określonej dla podobszarów 22–32 Morza Bałtyckiego na statki rybac- kie o długości całkowitej od 12 m dokonuje się, uwzględniając długość całkowitą statku rybackiego w danym przedziale długości całkowitej statku rybackiego oraz współczynniki podziału określone w poniższej tabeli: Kategoria długości statku rybackiego a b c d e f g Długość całkowita statku Współczynnik podziału rybackiego (m) (wsp) 12,00–14,99 0,1 15,00–18,49 0,15 18,50–20,49 0,25 20,50–24,00 0,4 24,01–25,49 0,5 25,50–30,49 0,95 powyżej 30,49 2. Kwotę połowową szprota przypadającą na dany statek rybacki oblicza się zgodnie z poniższym wzorem:  KI =   KP albo KP × wsp (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp)  gdzie: KI  – oznacza kwotę połowową szprota przypadającą na dany statek rybacki w danej KP kategorii długości, – oznacza kwotę połowową szprota, o której mowa w § 4 ust. 3 pkt 2 rozporzą- KP dzenia, – oznacza dodatkową kwotę połowową szprota, o której mowa w § 10 ust. 1 pkt 4 L, L, L, L, L, L, L lit. b rozporządzenia, – oznaczają odpowiednio liczbę statków rybackich o określonej długości całko- witej, wpisanych do rejestru statków rybackich, ujętych w tabeli określonej w ust. 1 w kategorii a, b, c, d, e, f lub g, wsp, wsp, wsp, wsp, wsp, wsp, wsp – oznaczają odpowiednio współczynniki podziału dla statków rybackich, ujętych wsp w tabeli określonej w ust. 1 w kategorii a, b, c, d, e, f lub g, – oznacza odpowiedni współczynnik podziału szprota przypadający na dany sta- tek rybacki w danej kategorii długości statku rybackiego, ujętej w tabeli okreś- lonej w ust. 1.  SZCZEGÓŁOWY SPOSÓB PODZIAŁU OGÓLNYCH I DODATKOWYCH KWOT POŁOWOWYCH ŚLEDZIA CENTRALNEGO 1. Podziału ogólnej kwoty połowowej śledzia określonej dla podobszarów 25–27, 28–2, 29 i 32 na poszczególne statki rybackie dokonuje się, uwzględniając długość całkowitą statku rybackiego w danym przedziale długości całkowitej statku rybackiego oraz współczynniki podziału określone w poniższej tabeli: Kategoria długości statku rybackiego a b c d e f g Długość całkowita statku Współczynnik podziału rybackiego (m) (wsp) 12,00–14,99 0,1 15,00–18,49 0,15 18,50–20,49 0,25 20,50–24,00 0,4 24,01–25,49 0,5 25,50–30,49 powyżej 30,49 2. Kwotę połowową śledzia centralnego przypadającą na dany statek rybacki oblicza się zgodnie z poniższym wzorem:  KI =   KP albo KP × wsp (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp) + (L × wsp)  gdzie: KI  – oznacza kwotę połowową śledzia centralnego przypadającą na dany statek ry- KP backi w danej kategorii długości, – oznacza kwotę połowową śledzia centralnego, o której mowa w § 6 ust. 3 pkt 2 KP rozporządzenia, – oznacza dodatkową kwotę połowową śledzia centralnego, o której mowa L, L, L, L, L, L, L w § 10 ust. 1 pkt 5 lit. b rozporządzenia, – oznaczają odpowiednio liczbę statków rybackich o określonej długości całko- witej, wpisanych do rejestru statków rybackich, ujętych w tabeli określonej w ust. 1 w kategorii a, b, c, d, e, f lub g, wsp, wsp, wsp, wsp, wsp, wsp, wsp – oznaczają odpowiednio współczynniki podziału dla statków rybackich, ujętych wsp w tabeli określonej w ust. 1 w kategorii a, b, c, d, e, f lub g, – oznacza odpowiedni współczynnik podziału śledzia centralnego przypadający na dany statek rybacki w danej kategorii długości statku rybackiego, ujętej w tabeli określonej w ust. 1.