w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa
Rozdział 2. Warunki finansowania inwestycji ze środków
Rozdział 2
Warunki finansowania inwestycji ze środków
§ 3. Koszty inwestycji
Ze środków budżetu państwa są finansowane inwestycje państwowych jednostek budżetowych oraz mogą być udzielane dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, o których mowa w art. 132 ust. 2 ustawy, o ile środki te zostaną przeznaczone na pokrycie kosztów:
1) przygotowania do realizacji inwestycji, o których mowa w pkt 2 i 3, w tym w szczególności kosztów opracowania dokumentacji projektowej, zakupu i przygotowania gruntu pod budowę oraz ekspertyz, świadectw, operatów, studiów, pomiarów geodezyjnych i prac geologicznych oraz prac archeologicznych, dotyczących tych inwestycji;
2) realizacji inwestycji budowlanych oraz innych zmian w obiektach budowlanych, o których mowa w art. 3 pkt 1 Prawa budowlanego, wraz z usługami towarzyszącymi, w tym obsługą inwestorską;
3) zakupu obiektów budowlanych;
4) zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych, z wyjątkiem tych, których wartość początkowa nie przekracza kwoty uprawniającej do dokonania jednorazowo odpisu amortyzacyjnego, określonej w art. 16f ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.3)), z zastrzeżeniem pkt 5;
5) zakupu lub wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych bez względu na ich wartość oraz innych przedmiotów — jeżeli są pierwszym wyposażeniem obiektów budowlanych;
6) transportu i montażu oraz innych kosztów ponoszonych w celu przekazania środków trwałych do używania; 1579 ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW z dnia 2 grudnia 2010 r. w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa Dziennik Ustaw Nr 238 — 16194 —
7) zmiany w środkach trwałych, powodującej ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o rachunkowości;
8) zakupu wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli:
a) ich wartość początkowa jest wyższa od kwoty określonej w art. 16f ust. 3 ustawy wymienionej w pkt 4,
b) są pierwszym wyposażeniem obiektów budowlanych — bez względu na ich wartość;
9) innych, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów podlegają finansowaniu lub dofinansowaniu ze środków budżetu państwa przeznaczonych na inwestycje.
§ 4. Planowanie finansowania inwestycji
Dysponenci mogą podjąć decyzję o ujęciu finansowania inwestycji ze środków budżetu państwa w materiałach do projektu ustawy budżetowej:
1) w zakresie inwestycji budowlanej:
a) na podstawie uzgodnionego przez inwestora z dysponentem programu inwestycji, o którym mowa w § 6 ust. 1 pkt 1 — w zakresie kosztów przygotowania inwestycji lub na podstawie zaakceptowanej przez dysponenta wartości kosztorysowej inwestycji, o której mowa w § 6 ust. 2 — w zakresie realizacji inwestycji budowlanej oraz
b) gdy inwestor uzyskał wymaganą zgodę lub opinię, o których mowa w art. 135 ust. 1 i 2 ustawy;
2) w zakresie innych inwestycji, gdy uzasadniona jest:
a) celowość inwestycji,
b) realizacja inwestycji w planowanym terminie i zakresie rzeczowym.
§ 5. Limit finansowania inwestycji
Łączna kwota środków z budżetu państwa nie może być wyższa niż wartość kosztorysowa inwestycji określona przy rozpoczęciu jej realizacji, obejmująca koszty przygotowania do realizacji, koszty robót budowlanych, koszty nadzoru nad wykonywaniem robót budowlanych i koszty pierwszego wyposażenia.
1. Realizacja inwestycji budowlanej może być finansowana lub dofinansowana ze środków budżetu państwa, jeżeli:
1) inwestor posiada uzgodniony z dysponentem program inwestycji, zawierający co najmniej:
a) dane o planowanym: — zakresie rzeczowym inwestycji, — okresie realizacji inwestycji,
b) ocenę efektywności inwestycji, w tym ekonomicznej efektywności,
c) dane o planowanych efektach rzeczowych inwestycji,
d) harmonogram rzeczowo-finansowy inwestycji,
e) szacunkowy łączny koszt inwestycji oraz dane o planowanych z poszczególnych źródeł środkach na jej finansowanie w kolejnych latach realizacji,
f) dane o planowanym okresie zagospodarowania obiektów budowlanych i innych składników majątkowych, po zakończeniu realizacji inwestycji, oraz o planowanej kwocie środków finansowych i źródłach ich pochodzenia, które umożliwiają zagospodarowanie tych efektów rzeczowych inwestycji w planowanym okresie;
2) została dokonana analiza celowości i możliwości wykonania inwestycji etapami;
3) planowane kwoty środków ze wszystkich źródeł na finansowanie inwestycji w całym okresie jej realizacji są określone w wysokości umożliwiającej inwestorowi terminowe regulowanie zobowiązań finansowych i terminowe zakończenie inwestycji;
4) inwestor posiada dokument stwierdzający prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, o którym mowa w art. 3 pkt 11 Prawa budowlanego.
2. Wartość kosztorysową inwestycji budowlanej określa się za pomocą wskaźników cenowych lub na podstawie kosztorysów inwestorskich w układzie następujących grup kosztów:
1) pozyskania działki budowlanej;
2) przygotowania terenu i przyłączenia obiektów do sieci;
3) budowy obiektów podstawowych;
4) instalacji;
5) zagospodarowania terenu i budowy obiektów pomocniczych;
6) wyposażenia;
7) prac przygotowawczych, projektowych, obsługi inwestorskiej, nadzorów autorskich oraz ewentualnie szkoleń i rozruchu.
§ 7. Finansowanie etapów inwestycji
Jeżeli inwestycja budowlana jest wykonywana etapami, finansowanie ze środków budżetu państwa kolejnego jej etapu może być kontynuowane wyłącznie po pozytywnej ocenie przez dysponenta dotychczasowego przebiegu realizacji inwestycji i wykorzystania jej efektów rzeczowych, które inwestor uzyskał w wyniku zakończenia poprzednich etapów inwestycji.
1. W przypadku braku możliwości uzgodnienia programu inwestycji budowlanej dysponent może zlecić dokonanie ekspertyzy obejmującej w szczególności:
1) ocenę celowości i ekonomicznej efektywności inwestycji;
2) zasadność planowanego zakresu rzeczowego inwestycji i terminu jej realizacji;
3) prawidłowość obliczenia szacunkowego łącznego kosztu inwestycji; Dziennik Ustaw Nr 238 — 16195 —
4) realność kwot środków własnych i środków z innych źródeł, planowanych przez inwestora na finansowanie inwestycji;
5) prawidłowość przygotowania inwestycji budowlanej do realizacji.
2. Dokonanie ekspertyzy może zlecić również Minister Finansów w porozumieniu z dysponentem.
3. Zlecający ekspertyzę pisemnie informuje inwestora o zamiarze jej zlecenia oraz o sposobie ponoszenia kosztów.
4. W przypadku gdy inwestor przedstawi uzupełniony program inwestycji budowlanej, który zostanie uzgodniony z dysponentem, ekspertyza nie jest zlecana.
5. Koszty ekspertyzy inwestycji budowlanej państwowej jednostki budżetowej są finansowane ze środków ustalonych w części budżetowej dysponenta.
1. Wysokość kwot dotacji celowych z budżetu państwa planowanych na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji, w kolejnych latach jej realizacji, jest ustalana z uwzględnieniem:
1) harmonogramu realizacji inwestycji;
2) planowanych wydatków inwestora, w kolejnych latach realizacji inwestycji, na regulowanie zobowiązań finansowych dotyczących inwestycji;
3) kwot środków własnych i środków innych niż dotacje celowe z budżetu państwa, planowanych na finansowanie inwestycji w kolejnych latach jej realizacji; środki te są planowane z podziałem według źródeł ich pochodzenia.
2. Przy ustalaniu kwot dotacji celowych, o których mowa w ust. 1, dokumentami stanowiącymi podstawę informacji o pozostałych źródłach finansowania inwestycji są:
1) pisemne zobowiązanie inwestora do przeznaczenia środków własnych,
2) umowy zawarte przez inwestora z bankiem lub pożyczkodawcą albo wydane przez nich dokumenty potwierdzające zapewnienie udzielenia kredytu lub pożyczki,
3) dokumenty potwierdzające przyznanie dotacji z funduszów celowych lub innych środków albo zapewnienie ich przyznania — z uwzględnieniem planowanych kwot i terminów ich przekazywania.
Pełna treść aktu: w sprawie szczegółowego sposobu i trybu finansowania inwestycji z budżetu państwa.