§ 2. Definicje składników zbędnych, zużytych i znacznej wartości
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:
1) zbędnych składnikach rzeczowych majątku ruchomego – należy przez to rozumieć składniki rzeczowe majątku ruchomego, które:
a) nie są i nie będą mogły być wykorzystane w realizacji zadań związanych z działalnością organu lub jednostki, o których mowa w § 1, lub
b) nie nadają się do użytkowania ze sprzętem używanym przez organ lub jednostkę, o których mowa w § 1, a ich przystosowanie byłoby technicznie lub ekonomicznie nieuzasadnione, lub
c) nie nadają się do dalszego użytku, a ich naprawa lub dostosowanie byłyby ekonomicznie nieuzasadnione;
2) zużytych składnikach rzeczowych majątku ruchomego – należy przez to rozumieć składniki rzeczowe majątku ruchomego:
a) posiadające wady lub uszkodzenia, których naprawa byłaby ekonomicznie nieuzasadniona, lub
b) zagrażające bezpieczeństwu użytkowników lub najbliższego otoczenia, lub
c) które całkowicie utraciły wartość użytkową, lub
d) które są technicznie przestarzałe, a ich remont byłby ekonomicznie nieuzasadniony;
3) znacznej wartości – należy przez to rozumieć wartość przekraczającą 24 000 zł.
Tekst przepisu: akt wydany przez Rady Ministrów, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 2004.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.