§ 7. Dokumenty ubezpieczeniowe i ewidencja składki przypisanej
1. Podstawę ewidencji składki przypisanej stanowi dokument potwierdzający zawarcie umowy ubezpieczenia, w tym aneksy do zawieranych umów ubezpieczenia zawierające obliczenie składki, zwane dalej „dokumentami ubezpieczeniowymi”.
2. Dokumenty ubezpieczeniowe określają co najmniej:
1) strony umowy ubezpieczenia;
2) zakres odpowiedzialności zakładu ubezpieczeń;
3) okres ubezpieczenia;
4) wysokość sumy ubezpieczenia lub sumy gwarancyjnej;
5) wysokość należnej składki.
3. Zestawienia zbiorcze dokumentów ubezpieczeniowych mogą mieć zastosowanie:
1) w przypadku gdy dokument ubezpieczenia jest wydawany z chwilą opłacenia całej składki;
2) w rozliczeniach z pośrednikami ubezpieczeniowymi – w odniesieniu do każdego pośrednika oddzielnie;
3) w rozliczeniach z ubezpieczającymi z tytułu ubezpieczeń objętych umowami generalnymi – w odniesieniu do każdego ubezpieczającego oddzielnie.
4. Zestawienia zbiorcze dokumentów ubezpieczenia sporządza się według grup i rodzajów ubezpieczeń.
5. Dokumenty ubezpieczeniowe wraz z załącznikami oraz dodatkowymi dokumentami związanymi z umową ubezpieczenia należy wystawiać w sposób chronologiczny, uniemożliwiający ich podwójną rejestrację.
6. Niewykorzystane druki polis oraz inne druki ścisłego zarachowania potwierdzające zawarcie umowy ubezpieczenia należy inwentaryzować co najmniej raz w roku obrotowym, a ewentualne różnice w liczbie tych druków rozliczać w tym samym roku obrotowym.
7. Ewidencję składki przypisanej należy prowadzić w sposób umożliwiający identyfikację umowy ubezpieczenia, której składka dotyczy.
Tekst przepisu: akt wydany przez Ministra Finansów, Dziennik Ustaw z 2016 r. poz. 562.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.