Przejdź do treści

Rozporządzenie

w sprawie szczególnych wymagań higienicznych w zakresie transportu morskiego cukru surowego luzem

Akt obowiązującyDz.U.2017.451Uchwalono: Tekst ogłoszony

Tekst aktu: wydany przez Ministra Zdrowia, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 451.Opracowanie: indeksy rzeczowe, interpretacje przepisów i powiązania z orzecznictwem - Kancelarium.

Spis treści (5)

w sprawie szczególnych wymagań higienicznych w zakresie transportu morskiego cukru surowego luzem Na podstawie art. 70 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2017 r.

§ 1. Wymagania higieniczne transportu morskiego cukru surowego luzem

Rozporządzenie określa szczególne wymagania higieniczne w zakresie transportu morskiego cukru surowego luzem stanowiące odstępstwa od wymagań określonych w rozdziale IV ust. 4 załącznika II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 34, str. 319).

§ 2. Wymagania dotyczące pojemników do transportu cukru surowego luzem

1. Transport morski cukru surowego luzem, który nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi lub do produkcji żywności bez uprzedniego zastosowania pełnego i efektywnego procesu rafinacji, jest dozwolony w pojemnikach lub kontenerach (zbiornikach), które nie są używane wyłącznie do transportu środków spożywczych.
2. Pojemniki lub kontenery (zbiorniki), o których mowa w ust. 1, muszą spełniać następujące wymagania:
1) są dokładnie oczyszczone przed załadunkiem cukru surowego luzem, w celu usunięcia pozostałości poprzedniego towaru i innych zanieczyszczeń, co potwierdzane jest przez upoważnioną osobę działającą w imieniu podmiotu odpowiedzialnego za transport cukru surowego na podstawie kontroli mającej na celu stwierdzenie, czy pozostałości te zostały dokładnie usunięte oraz czy pojemnik lub kontener (zbiornik) spełnia wymagania niezbędne do zapobieżenia lub wyeliminowania zagrożenia zanieczyszczenia przewożonego luzem cukru surowego;
2) bezpośrednio przed transportem cukru surowego luzem ładunkiem nie był towar w formie ciekłej luzem.
3. Podmiot działający na rynku spożywczym, odpowiedzialny za transport morski cukru surowego luzem lub za proces rafinacji, jest obowiązany do utrzymywania w czystości pojemników lub kontenerów (zbiorników) oraz sprawdzania, czy spełniają one wymagania, o których mowa w ust. 2 pkt 1, z uwzględnieniem rodzaju uprzednio przewożonego w nich towaru.

§ 3. Dokumentacja transportu morskiego cukru surowego luzem

1. Podmiot działający na rynku spożywczym i kapitan statku, odpowiedzialni za transport morski cukru surowego luzem, są obowiązani do posiadania dokumentacji szczegółowo opisującej:
1) ładunek przewożony bezpośrednio wcześniej w danym pojemniku lub kontenerze (zbiorniku);
2) rodzaj i efektywność procesu czyszczenia zastosowanego przed rozpoczęciem transportu ładunku cukru surowego luzem, w celu potwierdzenia spełniania przez dany pojemnik lub kontener (zbiornik) wymagań, o których mowa w § 2 ust. 2 pkt 1.
2. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, towarzyszy ładunkowi cukru surowego luzem podczas wszystkich etapów transportu do rafinerii. Podmiot działający na rynku spożywczym odpowiedzialny za proces rafinacji jest obowiązany do przechowywania kopii tej dokumentacji.
3. Dokumentacja, o której mowa w ust. 1, zawiera wyraźny, czytelny i nieusuwalny napis „Ten produkt musi zostać poddany rafinacji przed wykorzystaniem w celu spożycia przez ludzi”, umieszczony w widocznym miejscu, w co najmniej jednym języku urzędowym Unii Europejskiej.
4. Podmiot działający na rynku spożywczym i kapitan statku, odpowiedzialni za transport morski cukru surowego luzem lub za proces rafinacji, mają obowiązek udostępniać na żądanie organów urzędowej kontroli żywności dokumentację, o której mowa w ust. 1.

§ 4. Obowiązek rafinacji cukru surowego przed wykorzystaniem jako żywność

Cukier surowy luzem przewożony transportem morskim w pojemnikach lub kontenerach (zbiornikach), które nie są przeznaczone wyłącznie do transportu środków spożywczych, jest poddawany pełnemu i efektywnemu procesowi rafinacji przed uznaniem go za odpowiedni do wykorzystania jako żywność lub składnik żywności.