Przejdź do treści

Rozdział 1

Przepisy ogólne

1) rodzaje i wzory świadectw operatora urządzeń radiowych:
a) w służbie radiokomunikacyjnej lotniczej,
b) w służbie radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej,
c) w służbie radiokomunikacyjnej amatorskiej;
2) zakres wymogów egzaminacyjnych;
3) zakres, tryb i okresy niezbędnych szkoleń oraz praktyki;
4) termin złożenia wniosku o wydanie świadectwa operatora urządzeń radiowych albo jego odnowienie;
5) tryb przeprowadzania egzaminów, w tym egzaminów poprawkowych;
6) sposób powoływania komisji egzaminacyjnej;
7) wysokość opłat za przeprowadzenie egzaminu i wydanie świadectwa operatora urządzeń radiowych.
§ 2. Objaśnienia określeń użytych w rozporządzeniu
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) Konwencja SOLAS – Międzynarodową konwencję o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzoną w Londynie dnia 1 listopada 1974 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 61, poz. 318 i 319 oraz z 1986 r. Nr 35, poz. 177) wraz z Protokołem z 1978 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia 17 lutego 1978 r. (Dz. U. z 1984 r. Nr 61, poz. 320 i 321), i z Protokołem z 1988 r. dotyczącym Międzynarodowej konwencji o bezpieczeństwie życia na morzu, 1974, sporządzonym w Londynie dnia 11 listopada 1988 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 191, poz. 1173);
2) GMDSS (Global Maritime Distress and Safety System) – Światowy Morski System Łączności Alarmowej i Bezpieczeństwa; 
3) DSC (Digital Selective Calling) – Cyfrowe Selektywne Wywołanie;
4) ośrodek szkoleniowy – morską jednostkę edukacyjną posiadającą uznanie zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy z dnia 18 sierpnia 2011 r. o bezpieczeństwie morskim (Dz. U. Nr 228, poz. 1368, z późn. zm.);
5) organizacja szkolenia lotniczego – jednostkę uprawnioną do prowadzenia szkolenia lotniczego zgodnie z przepisami wykonawczymi dotyczącymi licencjonowania personelu lotniczego, wydanymi na podstawie ustawy z dnia 3 lipca 2002 r. – Prawo lotnicze (Dz. U. z 2013 r. poz. 1393 oraz z 2014 r. poz. 768), lub odpowiadający jej ośrodek w państwach członkowskich Unii Europejskiej lub państwach należących do Europejskiej Agencji Bezpieczeństwa Lotniczego (EASA);
6) obszar morza A1 – obszar radiotelefonicznego zasięgu co najmniej jednej stacji nadbrzeżnej VHF, w którym jest zapewniona ciągła łączność alarmowa za pomocą DSC;
7) zakres morski VHF – zakres częstotliwości 156–174 MHz, przeznaczony dla służby radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej;
8) zakres morski UHF – zakres częstotliwości 457,525–467,575 MHz, przeznaczony dla służby radiokomunikacyjnej morskiej i żeglugi śródlądowej.

Pełna treść aktu: w sprawie świadectw operatora urządzeń radiowych.